Itinerarium

Kazanie na niedzielę 14 kwietnia 2024

ПЕРЕТВОРЕННЯ СЛАБКИХ НА СИЛЬНИХ

Проповідь на неділю 14 квітня 2024 року

Ewangelii nie pisali hipokryci, dlatego znajdziemy w nich opis zdrady Judasza, tchórzostwa św. Piotra i przerażenia pozostałych uczniów Chrystusa. Później, po uwierzeniu w Jego z martwych wstanie, większość uczniów staje się mężnymi bohaterami, powoli odmieniającymi oblicze świata.

Nie lękajmy się swoich słabości, upadków i grzechów, to jest prawda o nas. I prawdą jest także to, że możemy zostać przemienieni w ludzi mocnych, odważnych, silnych i radosnych. Wierzę i życzę każdemu z nas, aby tak się stało.

Ewangelia

Євангелія писали не лицеміри, саме тому ми знаходимо в них опис зради Юди, боягузтва святого Петра та жаху інших учнів Христа. Пізніше, повіривши в Його воскресіння з мертвих, більшість учнів стають доблесними героями, поволі змінюючи обличчя світу.

Не біймося своїх слабкостей, своїх падінь і гріхів, це правда про нас. І правда також і те, що ми можемо перетворитися на сильних, мужніх, потужних і радісних людей. Я вірю і бажаю кожному з нас, щоб це сталося.

Євангеліє

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.

A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!»

Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.

Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich.

Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.

I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego».

Sobota 13 kwietnia 2024

ЩО ВІД МЕНЕ ЗАЛЕЖИТЬ У ЦИХ ВІЙНАХ

Субота 13 квітня 2024 року

Powoli przyzwyczajamy się do wojny, my głównie do tej w Ukrainie. Rakiety i drony, które ostatnio coraz częściej i gęściej latają w Izraelu i na całym Bliskim Wschodzie na razie mniej nas dotyczą. Pamiętajmy jednak, że poprzednie światowe wojny zaczynały się od małych agresji ale rozprzestrzeniały się – niczym pożar ścierniska – błyskawicznie. Wojna, jako metoda rozwiązywania napięć, konfliktów, różnic interesów zaczyna zastępować zdawałoby się już wypracowane standardy jak negocjacje, dialog, układy i porozumienia.

Wojna, poza wymiarem militarnym, jest stanem ducha uległego pokusie zabijania, niszczenia i nienawiści. Ten stan ducha ogarnia coraz więcej umysłów i całych narodów.

Możemy jednak coś zrobić, coś bardzo istotnego. To ode mnie zależy czy powstrzymam w sobie odruchy niechęci, napastliwości, agresji choćby w  myślach i słowach. Ode mnie zależy czy problemy i napięcia będę rozwiązywał przez zrozumienie, dialog i gotowość do ustąpienia. Chodzi o stan ducha, przepełnionego pokojem, szacunkiem dla innych, nastawieniem na zgodę i chętnego do solidarności z ludźmi.

Duch pokoju i zgody, tego ducha możemy ożywiać w sobie codziennie, tak, aby nie zakazić się szatańskim duchem wojny.

Ми потроху звикаємо до війни, передусім до війни в Україні. Ракети і безпілотники, які останнім часом все частіше і щільніше літають в Ізраїлі та на Близькому Сході, поки що нас менше турбують. Однак пам’ятаймо, що попередні світові війни починалися з невеликих агресій, але швидко поширювалися, як пожежа на стерні. Війна, як метод вирішення напруженості, конфліктів і розбіжностей в інтересах, починає замінювати такі, здавалося б, розроблені стандарти, як переговори, діалог, договори і угоди.

Війна, за межами військового виміру, є станом розуму, що піддається спокусі вбивати, руйнувати і ненавидіти. Цей стан охоплює все більше умів і цілих народів.

Однак ми можемо щось зробити, щось дуже важливе. В моїх силах зупинити рефлекси образи, агресії, загарбництва навіть у моїх думках і словах. Від мене залежить вирішувати проблеми і напруження через розуміння, діалог і готовність поступатися. Йдеться про стан душі, наповнений миром, повагою до інших, позицією згоди і готовністю бути солідарним з людьми.

Дух миру і злагоди, це дух, який ми можемо відроджувати в собі щодня, щоб не заразитися сатанинським духом війни.

Piątek 12 kwietnia 2024

НЕ ЗДАВАЙТЕСЯ

П’ятниця 12 квітня 2024 року

Idąc przez osiedle patrzyłem na małe kępki traw i mchów, zawzięcie walczące o przetrwanie pomiędzy kostkami bruku i wstęgami asfaltu. Co chwila buty przechodniów następowały na nie jak miażdżące walce. A one trwają, żyją i nawet rozkwitają. Niesamowite!

Prosta lekcja płynie z tych małych, znikomych oaz miejskiej zieleni. Nie wolno rezygnować, nie wolno się poddawać. Zielenie, o których piszę czerpią życiodajną moc z dwóch źródeł, ze słońca, które chętnie przekazuje im swoją energię, i ze skrawka ziemi, czasem błota, w których można zapuścić korzonki. Przy okazji i każdy ptak ma radość, nawet ta pliszka na zdjęciu.

Ta nieugięta wola życia i przetrwania widoczna w losie mikrych osiedlowych zieleni niesie piękne przesłanie dla nas. Życie zwycięża nawet w bardzo trudnych warunkach. To przesłanie jest ważne dla każdego z nas, zwłaszcza dla walczącej Ukrainy.

Прогулюючись садибою, я дивився на маленькі пучки трави та моху, які жорстоко боролися за виживання між бруківкою та стрічками асфальту. Час від часу черевики перехожих наступали на них, наче в нищівній битві. А вони вистояли, живуть і навіть процвітають. Дивовижно!

Простий урок випливає з цих маленьких, незначних оазисів міської зелені. Не здавайтеся, не піддавайтеся. Зелені насадження, про які я пишу, черпають свою життєдайну силу з двох джерел: від сонця, яке охоче віддає їм свою енергію, і від клаптика землі, іноді багна, в якому можна пустити коріння. До речі, і кожна пташка має радість, навіть трясогузка на фото.

Ця невпинна воля до життя і виживання, що простежується в долі зелені мікро-садиби, несе в собі прекрасне послання для нас. Життя перемагає навіть у дуже складних обставинах. Це послання важливе для кожного з нас, особливо для України, яка бореться.

Czwartek 11 kwietnia 2024

МИР НАШИМ ДОМІВКАМ І БАТЬКІВЩИНАМ

Четвер 11 квітня 2024 року

Po z martwych wstaniu Chrystus mówi do apostołów: Pokój wam! Pokój wam! Te słowa wlały w serce uczniów pokój i wielką moc. Spotykałem się dawniej – teraz rzadko – z sytuacja, że ktoś wchodząc do mieszkania pozdrawiał mieszkańców słowami – „Pokój temu domowi!”. W odpowiedzi należało rzec – „I wszystkim weń wchodzącym!”

Nie jest to pustosłowie, przeciwnie życzenie pokoju szczerze przekazane rzeczywiście niesie pokój. Niosą go także inne nasze słowa, dobre, radosne i serdeczne. Ilekroć Jana Paweł II odwiedzał naszą ojczyznę mówił – „Pokój tobie, Polsko!”

Uważajmy na to, co mówimy, niech z naszych słów płynie pokój w serca tych, których spotykamy.

I bardzo szczerze życzę także – „Pokój tobie, Ukraino!”

Воскреснувши з мертвих, Христос каже апостолам: Мир вам! Мир вам! Ці слова влили мир і велику силу в серця учнів. Мені доводилося стикатися в минулому – тепер уже рідко – з ситуацією, коли хтось, входячи в житло, вітався з його мешканцями словами: “Мир дому цьому!”. У відповідь треба було сказати: “І всім, хто входить до нього!”.

Це не пусті слова, навпаки, щиро висловлене побажання миру дійсно приносить мир. Його несуть і інші наші слова, добрі, радісні та щирі. Кожного разу, коли Іван Павло ІІ відвідував нашу Батьківщину, він говорив: “Мир тобі, Польще!”.

Будьмо уважні до того, що ми говоримо, нехай з наших слів мир тече в серця тих, кого ми зустрічаємо.

І я також дуже щиро бажаю – “Мир тобі, Україно!”

Środa 10 kwietnia 2024

У ЦІЙ ВІРІ ПРОДОВЖУЙМО

Середа 10 квітня 2024 року

Z martwych wstanie Chrystusa odmieniło historię, odmieniło Jego uczniów w zwiastunów nadziei i mocy. Niemożliwe stało się możliwe, głównie dzięki sercom napełnionym miłością.

Możemy dziś zrobić listę rzeczy niemożliwych, na czele ze zwycięstwem Ukrainy. I możemy uwierzyć, że Rosja zaprowadzi nowy porządek w świecie. Możemy nie wierzyć w sens prawdy, solidarności i pokoju, kiedy słyszymy o okrucieństwach i narastającej agresji w wielu miejscach  na świecie. Tak, te pokusy czyhają na nas.

Przepędzić je możemy jedynie wiarą płynącą ze z martwych wstania, a ta nieustannie podpowiada, że wszystko jest możliwe. Tą wiarą dzielę się z wami, w tej wierze trwajmy. I z taką wiarą ruszajmy w drogę ku przyszłości.

Воскресіння Христа з мертвих змінило історію, перетворило Його учнів на вісників надії та сили. Неможливе стало можливим, головним чином завдяки серцям, сповненим любові.

Сьогодні ми можемо скласти список неможливих речей, на чолі якого стоїть перемога України. І ми можемо вірити, що Росія принесе новий світовий порядок. Ми можемо не вірити в почуття правди, солідарності і миру, коли чуємо про звірства і зростаючу агресію в багатьох частинах світу. Так, ці спокуси таяться в нас самих.

Ми можемо прогнати їх лише вірою, яка походить від воскресіння з мертвих, яка постійно говорить нам, що все можливо. Саме цією вірою я ділюся з вами, і з цією вірою продовжуймо. І з такою вірою вирушаймо в дорогу до майбутнього.

Wtorek 9 kwietnia 2024

УКРАЇНА НЕ НАТИСКАЄ НА КНОПКУ “ВИЗВОЛИТИ МОГИЛИ

Вівторок 9 квітня 2024 року

Ktokolwiek znał cmentarz Łyczakowski we Lwowie sprzed lat, dzisiaj stanie zdumiony. Stara wojskowa część – w pobliżu Orląt lwowskich – jest już kompletnie zapełniona grobami. Na lewo od wejścia głównego powstał nowy cmentarz wojenny, jest na nim blisko tysiąc świeżych mogił i rozległy plac na następne groby.

Piszę o tym, ponieważ w mediach „Ukraina  się już nie klika”, tzn. że czytelnicy newsów omijają temat wojny, wybierając inne treści, sam słyszę niekiedy przyganę, że za często wracam do wątków ukraińskich. W Europie i Ameryce trwa nieustająca debata czy i jak pomagać nadal Ukrainie, nieustająca i bezowocna. Zdziwiony byłem, że w Polsce przed wyborami nie mówiono prawie wcale o sytuacji w Ukrainie, a już broń Boże o potrzebie schronów przeciwbombowych.

To wszystko wiem, ale nie zwalnia mnie to z myślenia. Bo przecież jeśli nie słyszymy dźwięków dronów, eksplozji rakiet, jeśli uchodźcy nie szturmują granic, jeśli w mediach coraz mniej doniesień o sytuacji na wschodzie, to przecież ta wojna trwa, nie skończyła się, przeciwnie znów nabiera rozmachu.

Nauczyłem się już, że miłość jest sztuką trwania przy człowieku, którego dopadła jakaś bieda czy nieszczęście. Ukraina się „nie klika”, coraz ciszej o niej. Wołają jednak groby młodych ukraińskich chłopaków. Wołają też o naszą wierność, trwanie i nadzieję przy cierpiącej Ukrainie.

Той, хто знав Личаківський цвинтар у Львові багато років тому, сьогодні буде вражений. Стара військова частина – біля “Львівських орлят” – вже повністю заповнена могилами. Ліворуч від головного входу створено новий військовий цвинтар з майже тисячею свіжих могил і великою територією для нових поховань.

Я пишу про це тому, що в медіа “Україна більше не клікабельна”, тобто читачі новин оминають тему війни, віддаючи перевагу іншому контенту; я сам іноді чую докори, що занадто часто повертаюся до української тематики. В Європі та Америці тривають дебати про те, чи варто продовжувати допомагати Україні і як саме, тривають і безрезультатно. Мене здивувало, що в Польщі перед виборами майже не говорили про ситуацію в Україні і, не дай Боже, про потребу в бомбосховищах.

Все це я знаю, але це не звільняє мене від роздумів. Адже якщо ми не чуємо звуків безпілотників і вибухів ракет, якщо біженці не штурмують кордони, якщо в ЗМІ все менше повідомлень про ситуацію на сході, значить, війна все ще триває, вона не закінчилася, а навпаки, знову набирає обертів.

Я зрозумів, що любов – це мистецтво бути поруч з людиною, коли її спіткала бідність чи нещастя. Україна “не клацає”, вона стає все тихішою і тихішою. Але могили молодих українських хлопців волають. Вони також волають до нас про нашу вірність, спадкоємність і надію для стражденної України.

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego

Poniedziałek 8 kwietnia 2024

БЛАГОВІЩЕННЯ ВСУПЕРЕЧ СТРАХАМ

Урочистість Благовіщення

Понеділок 8 квітня 2024 року

Dziś w Polsce – a wczoraj w Ukrainie – obchodzona jest uroczystość Zwiastowania Maryi. To pięknie opowiedziana historia zaproszenia z Bożej strony, zaproszenia chętnie przyjętego przez Marię, nastolatkę z Nazaretu.

Jest jednak zachwycająca zwykłość w Zwiastowaniu. Młoda dziewczyna zgadza się na szaloną przygodę, połączoną z tajemniczym macierzyństwem. A za 9 miesięcy świętować będziemy po raz 2024 owoc tej przygody, narodziny chłopca o imieniu Jezus. Bóg i człowiek, a efekt to dziecko.

Nie świętujemy dziś wspomnienia sprzed wieków. Zachęcam, abyśmy dziś rozpoczęli przygodę miłości z Panem Bogiem, przecież On codziennie zwiastuje nam Swoją bliskość, przez ludzi, rozmowy, spotkania. Przez subtelne zaproszenia płynące z rozkwitających listków oraz świergolących zięb i trznadli.

I chcę też podzielić się tym zwiastowaniem z siostrami i braćmi z Ukrainy. Tak, nawet jak u Was klekot bociani i śpiew trznadli zagłuszają złowieszcze świsty dronów, a za nimi idzie lęk i smutek. To nie przeszkadza Panu Bogu zwiastować Swoją bliskość i miłość.

Сьогодні в Польщі – а вчора в Україні – відзначається свято Благовіщення Марії. Це красива історія про запрошення від Бога, яке з радістю прийняла Марія, дівчинка-підліток з Назарету.

Однак у Благовіщенні є чудова буденність. Молода дівчина погоджується на дику пригоду, поєднану з таємничим материнством. А через дев’ять місяців ми святкуватимемо 2024-й раз плід цієї пригоди – народження хлопчика на ім’я Ісус. Бог і людина, і результат – дитина.

Ми не святкуємо сьогодні пам’ять столітньої давнини. Заохочую нас сьогодні розпочати пригоду любові з Господом Богом, адже Він щодня об’являє нам Свою близькість через людей, розмови, зустрічі. Через тонкі запрошення, що витікають з розквітлого листя, щебетання зябликів і коників.

І я також хочу поділитися цим проголошенням з моїми сестрами і братами з України. Так, так само, як і у вас, клекотіння лелек і щебетання щевриків заглушає зловісне щебетання трутнів, за яким слідує страх і смуток. Але це не заважає Господу Богу звіщати про свою близькість і любов.

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami».

Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa».

Wtedy odszedł od Niej anioł.

Kazanie na niedzielę 7 kwietnia 2024

МИЛОСЕРДНИЙ ДОТИК ДО ВІЧНОСТІ

Проповідь на неділю 7 квітня 2024 року

Cały katolicki świat świętuje dziś Miłosierdzie, to najmłodsze święto ustanowione przez św. Jana Pawła II i bardzo popularne w większości krajów. W Polsce szczególnie bo tutaj za sprawą św. Faustyny Kowalskiej narodziło się.

Świętowanie miłosierdzia jest bardzo chwalebne, w istocie opiewa szaloną miłość Chrystusa oczyszczającą z wszelkiego zła, grzechu i śmierci.

Chcę jednak przypomnieć, że wiara w miłosierdzie Boga nie „załatwia wszystkiego”, jest jeden warunek dostąpienia przez nas miłosierdzia. Błogosławieni miłosierni albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Tak, to nasze miłosierne myśli, słowa a przede wszystkim czyny zsyłają nam Boże miłosierdzie, a wraz  z nim i życie wieczne.

Сьогодні весь католицький світ відзначає День Милосердя, наймолодше свято, встановлене святим Іваном Павлом ІІ і дуже популярне в більшості країн. У Польщі особливо, тому що воно народилося тут завдяки святій Фаустині Ковальській.

Свято Милосердя є дуже славним, адже воно прославляє безумну любов Христа, яка очищає від усякого зла, гріха і смерті.

Однак хочу нагадати, що віра в Боже милосердя не “все вирішує”, є одна умова, за якої ми можемо отримати милосердя. Блаженні милосердні, бо вони помилувані будуть. Так, саме наші милосердні думки, слова і, перш за все, вчинки посилають нам Боже милосердя, а разом з ним і вічне життя.

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Sobota 6 kwietnia 2024

МРІЇ ТА ЛЮБОВ

Субота 6 квітня 2024 року

W z martwych wstaniu Chrystusa, a jeszcze bardzie w naszym wstaniu z martwych, spełnia się największe ludzkie marzenie – Żyć wiecznie! To jest najśmielsze i oszałamiające marzenie. Dlatego uwielbiam Wielkanoc i zachęcam, aby rozpalać marzenia, skoro to największe się spełniło to i inne mogą stać się realne.

Po śniadaniu z uczniami rozgrywa się piękna rozmowa Chrystusa z Piotrem, trzykrotne pytanie o miłość i trzykrotne wyznanie miłości przez Piotra. Dopiero po z martwych wstaniu miłość nabiera pełni blasku, z martwych wstanie nadaje moc miłości i czyni ją najważniejszą. Najważniejszą bo prowadzi życia wiecznego.

Niech żyją marzenia i miłość, bez nich życie jest nic nie warte.

У воскресінні Христа з мертвих, а ще більше у нашому воскресінні з мертвих, здійснилася найбільша людська мрія – жити вічно! Це найсміливіша і найприголомшливіша мрія. Ось чому я люблю Великдень і заохочую нас запалювати наші мрії, адже якщо найбільша мрія здійснилася, то й інші можуть стати реальністю.

Після сніданку з учнями відбувається прекрасна розмова між Христом і Петром, потрійне запитання про любов і потрійне визнання любові Петром. Тільки після воскресіння з мертвих любов набуває свого повного сяйва, воскресіння з мертвих дає силу любові і робить її найважливішою. Найважливішою, бо вона веде до вічного життя.

Хай живуть мрії і любов, без них життя нічого не варте.

A gdy spożyli śniadanie, rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?» Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego: «Paś baranki moje!» I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?» Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego: «Paś owce moje!». Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?» Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».

Piątek 5 kwietnia 2024

ВІД НИХ ЗАЛЕЖИТЬ ВІРА

П’ятниця 5 квітня 2024 року

Świadkowie z martwych wstania Chrystusa wyraźnie dzielą się na dwie grupy. W pierwszej są kobiety (Maria Magdalena, Salome i inne), które od razu uwierzyły i ucieszyły się. W drugiej – przyznaję to z pewnym zawstydzeniem – są mężczyźni (apostołowie, uczniowie), którzy wątpili, niedowierzali, wahali się, żądali dowodów, chcieli dotykać i sprawdzać.

Chyba niewiele się zmieniło, przyszłość wiary jest w rękach i sercach kobiet. Myślę, że to gwarantuje jej przetrwanie i nawet szczęśliwy rozwój. I za to kobietom dziękujmy.

Свідки воскресіння Христа з мертвих чітко поділяються на дві групи. До першої належать жінки (Марія Магдалина, Саломія та інші), які одразу увірували і зраділи. У другій – визнаю це з деяким збентеженням – чоловіки (апостоли, учні), які сумнівалися, не вірили, вагалися, вимагали доказів, хотіли доторкнутися і перевірити.

Не думаю, що багато чого змінилося, майбутнє віри – в руках і серцях жінок. Думаю, це гарантує їй виживання і навіть щасливий розвиток. І за це варто подякувати жінкам.