A TAMTEN PRZY OKNIE NIE MA NIKOGO Wtorek 15 października 2019

Odwiedzałem ostatnio znajomych  w szpitalu psychiatrycznym, cierpią na zaburzenia, być może diagnozy stwierdzą choroby psychiczne. Na oddziale, w dzień świąteczny, było ponad 50 osób. Nas, odwiedzających, było może z pięć osób.

Jeden z moich znajomych wskazywał po kolei innych chorych – „O, tego nikt już dwa tygodnie nie odwiedzał. A tamten przy oknie nie ma chyba nikogo. A młody cały czas siedzi w smartfonie, ale i tak nikt do niego nie dzwoni”.

Ponieważ był to Dzień Papieski, przypomniały mi się słowa św. Jana Pawła II – „W wielu miejscach na świecie cierpi człowiek i woła o drugiego człowieka”.

Itinerarium

TAKIEGO DNIA JAK DZISIAJ JUŻ NIE BĘDZIE Poniedziałek 14 października 2019

Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane,  i postępujcie drogą miłości. To wezwanie św. Pawła z listu do Efezjan jest najlepszą radą na każdy dzień.

I na nowy dzień i tydzień, który rozpoczynamy. Postępujcie drogą miłości. Więcej i uważniej słuchajcie najbliższych, dzieci, żon i mężów. A nawet teściowych. Opowiadajcie zabawne historie, żeby wzbudzić uśmiech a z nim nadzieję.

Takiego dnia, jak ten dzisiaj, już nie będzie. Bardzo dobry dzień, aby we wszystkim postępować drogami miłości.

Itinerarium

CO DZIESIĄTY Z NAS Kazanie na 28 Niedzielę Zwykłą 13 października 2019

Na dziesięciu uzdrowionych jeden oddał chwałę Bogu, to z dzisiejszej Ewangelii. Myślę, że procentowo niewiele się zmieniło od tamtej historii. Wszyscy doświadczamy łaski życia i zdrowia, chwałę Bogu oddaje – oby – co dziesiąty z nas.

Słucham tej Ewangelii i mam nadzieję, że wierzę jak ten Samarytanin.

Ewangelia na dziś:

Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.

Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni.

Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin.

Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».

 (Łk 17,11 – 19)

Itinerarium

DILA PRZEŻYŁA INNI ZGINĘLI Apel o pomoc dla ofiar wojny w Syrii

Dila ma dwanaście lat, przeżyła w Kobani szturm Państwa Islamskiego, tygodnie bez światła i wody. Ojciec zginął w czasie walk o miasto. Teraz razem z matką i dwoma braćmi uciekła do Dahuk w Iraku. Oni przeżyli, ale już kilkaset jej rodaków zginęło od tureckich kul i bomb. Inni albo poniosą tam śmierć albo zdąża uciec do Kurdystanu w Iraku.

Historię Dily znam od moich kurdyjskich przyjaciół, od lat pomagającym w Iraku uchodźcom z Syrii.

Wiem, że żyjemy w Polsce dzisiaj tematem wyborów, emocje są polityczne. Wiadomości z Syrii słabo przebijają się w przestrzeni naszego Internetu. Próbuję jednak zainteresować Was ideą pomocy syryjskim Kurdom.

Wskutek tureckiej operacji wojskowej wielu z nich zostało już zmuszonych – a wkrótce dotknie to setki tysięcy osób – do opuszczenia swoich ziem. Turcja od lat uważa Kurdów za wrogów i dąży do zniszczenia ich tożsamości.

Uciekający przed armią turecką Kurdowie przedostają się na teren Autonomii Kurdystanu znajdującej się w północnym Iraku. Autonomia przyjęła już na swoim terytorium ponad 1,5 mln uchodźców, głównie z Syrii, po walkach z Państwem Islamskim. Teraz zaczęła przyjmować nowych uchodźców.

Odwiedziłem Kurdystan i obozy z uchodźcami – dołączam kilka zdjęć do tego wpisu. Warunki są niewyobrażalnie ubogie, to głównie namioty, wystawione na mróz w nadciągającej zimie i kilkudziesięciostopniowy upał latem. Najbardziej cierpią dzieci.

Zaczęliśmy organizować w Lublinie pomoc dla uchodźców wojennych, głownie dzieci. Wszystkie zebrane pieniądze przekażemy przez zaufanego partnera z Kurdystanu. Szczegóły są poniżej.

Prośba, którą adresuję do wszystkich z Was ma kilka form. Najpierw, proszę o wsparcie finansowe, jednorazowe bądź systematyczne. Po drugie – o rozpropagowanie tego apelu. Po trzecie – o modlitwę za ofiary tej nowej wojny i za uchodźców. Po czwarte, chcemy przygotować misję wolontariuszy, którzy pojadą z pomocą do obozów w Kurdystanie, poszukujemy chętnych do udziału w tej misji.

Nie będę pisał tu frazesów o potrzebie solidarności. Tam naprawdę toczy się wojna, giną i uciekają ludzie tracąc wszystko. A możemy im pomóc.

Numer konta oraz numer telefonu informacyjnego znajdziecie dalej. Dalsze informacje wkrótce.

Kurdowie pilnie potrzebują pomocy

W północno-wschodniej Syrii, zamieszkiwanej głównie przez syryjskich Kurdów, trwa operacja wojskowa prowadzona przez Turcję. Życie blisko 2 mln ludzi znajduje się w poważnym zagrożeniu. Są oni zmuszeni do opuszczania swoich domów i ucieczki w poszukiwaniu schronienia. Większość z nich zmierza w kierunku Regionu Kurdystanu. Kraj ten, będący autonomiczną jednostką Iraku, liczący 5,5 mln mieszkańców, w ostatnich latach przyjął już ponad półtora miliona uchodźców uciekających przed prześladowaniami ze strony Państwa Islamskiego (ISIS).

W odpowiedzi na pogłębiający się kryzys, uruchamiamy zbiórkę środków na pomoc doraźną dla uciekającej z Syrii ludności cywilnej. Każda przekazana kwota liczy się.

Pieniądze można wpłacać na konto Stowarzyszenia Solidarności Globalnej:

23 1240 1503 1111 0010 7940 4740

Tytuł: darowizna na cele statutowe – pomoc dla Kurdów

Chcesz zaangażować się w długofalowy projekt wsparcia uchodźców przebywających na terenie Regionu Kurdystanu?

Zapraszamy do programu „Przywrócić marzenia – pomoc dzieciom w Kurdystanie”

Na terenie Regionu Kurdystanu obecnie znajduje się 38 obozów dla uchodźców (dane z marca 2019). Ich mieszkańcy jeszcze długo nie będą mogli powrócić do swoich domów, wielu utraciło dobytek całego życia i nie ma gdzie wracać. W najgorszej sytuacji są dzieci, które w wyniku wojny straciły jednego lub oboje rodziców.

Z myślą o nich kurdyjska organizacja pozarządowa, Fundacja Charytatywna im. Barzaniego, utworzyła specjalny program pomocy.

Lubelskie stowarzyszenia, Centrum Wolontariatu oraz Stowarzyszenie Solidarności Globalnej, przy współpracy z kurdyjską organizacją partnerską, zapraszają do wsparcia dzieła pomocy osieroconym dzieciom przebywającym w obozach dla uchodźców w Regionie Kurdystanu.

Jak można pomóc?

Program pomocy polega na adopcji jednego lub kilku dzieci na okres minimum 1 roku i przekazywaniu raz w miesiącu kwoty w wysokości 200 zł na zaspokojenie podstawowych potrzeb wspieranego dziecka oraz na jego edukację (m.in. zakup podręczników, przyborów szkolnych, pomocy naukowych, posiłków). Los pokrzywdzonych dzieci, a w szerszym wymiarze los świata i pokoju na świecie nie jest Ci obojętny?

Pomóż tym, którzy przeszli najgorsze, odzyskać utracone marzenia i na nowo spojrzeć w przyszłość z nadzieją i z wiarą, że dobro istnieje.  

Osoby zainteresowane zaangażowaniem się w program wsparcia osieroconych dzieci, zapraszamy do kontaktu.
Szczegółowych informacji udzielamy pod numerem telefonu: +48 797 341 681.

Itinerarium

LUDZIE WAŻNI DLA NAS Piątek 11 października 2019

Zrobiło się cieplej wczoraj w Polsce, częściowo za sprawą Nobla dla Olgi Tokarczuk, częściowo po zwycięstwie naszych piłkarzy nad Łotwą. A najbardziej wskutek wzrostu temperatury.

Warto się cieszyć życiem, każdym sukcesem rodaków. A przede wszystkim ludźmi, którzy są przy nas. I warto jeszcze okazać im, że są ważni dla nas.

Itinerarium

WYGRAMY 13 PAŹDZIERNIKA? Czwartek 10 października 2019

Cóż to będzie za niedziela ten 13 października! Możemy wygrać. Albo wygramy albo nie. Jak wygramy, będzie święto i radość. Ten 13 października, a zwłaszcza wieczór, będzie bardzo emocjonujący. A będzie bardziej jeszcze emocjonujący jeśli wygramy też dzisiaj.

Jeżeli wygramy dzisiaj na Daugava Stadium (czyli na stadionie Dźwiny – nazwa od rzeki) z Łotwą, a potem w niedzielę w Warszawie na Stadionie Narodowym (kiedyś zwanym też Basenem Narodowym – kto pamięta mecz sprzed 7 lat i pana Adama D. pływającego na murawie stadionu?) już z Macedonią, to zakwalifikujemy się do finałów Mistrzostw Europy w piłce nożnej.

I właśnie tym, myślę, żyć będzie Polska w niedzielę wieczorem. Wygramy?

Itinerarium

JAK TU JESZCZE O PANU BOGU PAMIĘTAĆ Środa 9 października 2019

Wielu z nas ma dużo pracy, wiele obowiązków i jeszcze więcej spraw na głowie, z niczym się nie wyrabia i ciągle spóźnia. Na dodatek może być jeszcze gorzej, bo tego wszystkiego przybywa. Kto w tym wszystkim jeszcze ma pamiętać o Panu Bogu i życiu wiecznym?

Mam dla Was dobrą wiadomość. My nie pamiętamy o Panu Bogu i On o tym dobrze wie. Ponieważ w przeciwieństwie do nas nie musi się zajmować sprawami ziemskimi, to On pamięta o nas i naszym życiu wiecznym.

No to proszę się nie martwić, On nas kocha, zawsze ma czas, ze wszystkim zdąża i o niczym nie zapomina. I o nikim nie zapomina. O Tobie pamięta szczególnie.

Itinerarium

POLESIE I ROZTOCZE NIECH KLASZCZĄ W DŁONIE Wtorek 8 października 2019

Niedawno dowiedziałem się, że w Polsce istnieje i działa oddział Światowego Ruchu Katolików na rzecz Środowiska. Z jednej strony to chwalebna rzecz, że katolicy chcą w sposób zorganizowany chronić środowisko, z drugiej trochę skandal. Skandal, bo ochrona Bożego stworzenia jest oczywista dla kogoś kto wierzy i w istocie nie wymaga tworzenia organizacji. Podobnie, z pewnym zdziwieniem przyjąłbym Światowy Ruch Katolików na Rzecz Odmawiania Ojcze Nasz.

W trakcie spowiedzi mało kto – albo i nikt – nie przyznaje się, że rzucał śmieci na ziemię i parkował na trawniku. A przecież ziemia i trawa, to Boże dzieła.

Cieszę się, że mieszkam w regionie gdzie z jednej strony mam Pojezierze Łęczyńsko – Włodawskie z unikalną wodniczką, a z drugiej Roztocze z rosnącą rodziną rysiów. Od Wschodu mam wspaniały Bug, od Zachodu nie do końca czystą, ale piękną Wisłę. Bystrzyca bardzo powoli wraca do formy, pluskają w niej już żwawe pstrągi. Tyśmienica rozlewa się cudownie po łąkach, a Wieprz ma w swoim biegu kaniony wysokie na prawie 50 metrów!

A wierzących, działających na rzecz ochrony środowiska, odsyłam do psalmów – „Niech szumi morze i to, co je napełnia, świat i jego mieszkańcy! Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry razem wołają radośnie” (98). Niech rzeki klaszczą w dłonie, Wisła i Bug, Tyśmienica i Bystrzyca!

Itinerarium

PAN BÓG TAK BLISKI Poniedziałek 7 października 2019

Porozmawiajmy z ludźmi. O tym, co ich boli i cieszy. O spadających liściach wskutek przymrozków, już początek jesieni. O rosnących cenach warzyw. O dzieciach lgnących do smartfonów bardziej niż do babć i dziadków. O babciach i dziadkach, ich samotności codziennej – bo tak mało mamy czasu.

Nie trzeba zaraz mówić o Bogu albo o nudnych kazaniach wczoraj słyszanych.

Pan Bóg jest bliższy naszym sprawom niż to sobie wyobrażamy. W Nim żyjemy, poruszmy się i jesteśmy, jak napisał o tym św. Paweł (Dz 17,28).

Itinerarium

WIARA NA KUPIE GAŁĘZI Kazanie na 27 Niedzielę Zwykłą 6 października 2019

Wczorajsze Itinerarium nie ukazało się z powodu braku dostępu do sieci, co się jeszcze w Polsce (wschodniej) zdarza. I tak na pewno większość z Was pamiętała o św. Faustynie Kowalskiej, tej od koronki.

Jej wiara w miłosierdzie Boże udzieliła się milionom ludzi, mnie także, oby i Wam. I o tym właśnie jest dzisiejsza Ewangelia, o wierze. Tylko to, w co wierzymy ma sens, tylko to może nas odrodzić i nadać właściwy kierunek życia.

Przytaczam tutaj historię sprzed dwóch lat na potwierdzenie, że wiara rozstrzyga o naszym życiu. Że morw nie przenosimy to nie problem, ale że wiara nas ratuje, to wielka radość. Czego na dzisiejszy Dzień Pański życzę z całego serca!

Wpis z 29.10.2017:

Rozmawiałem z Grzegorzem w środę wieczorem, tłumaczyłem, że coraz gorzej wygląda, że szkoda życia, że F-16 zeżre mu wątrobę i trzustkę. Grzegorz to inteligentny gość ale kilka lat temu wódka zaczęła rządzić jego życiem, stracił pracę, potem przyszedł rozwód i wreszcie eksmisja z mieszkania.

Rozmawialiśmy wiele razy, Grzegorz mówił, że chce się wyrwać, że ma dość nocy na melinach czy w pustych ruderach, gdzie nie ma prądu i wody, że chciałby zacząć na nowo. Na tym się jednak kończyło. W tamtą środę był tylko na małym rauszu, zachęcałem, żeby poszedł na odwyk, że jak tam pójdzie dostanie nowe ubranie, kosmetyki, buty.

W piątek, dwa dni po tamtej rozmowie zadzwonił telefon:

– Tu Grzesiek, jestem na odwyku.

Odwiedziłem go następnego dnia, przywiozłem to, co obiecałem. Co go przekonało wreszcie do decyzji, pytam.

– No przecież ksiądz mówił, żebym zaczął od nowa.

W nocy ze środy na czwartek Grzegorz stoczył szaloną walkę. Po kolei trzech bezdomnych jak on kumpli ciągnęło go na meliny, obronił się przed każdym z nich. Wiedział, że w czwartkowy ranek musi stawić się na odwyku z 0,00 promila na alkomacie, co jest warunkiem rozpoczęcia leczenia. Poszedł pod kościół „Ave”, znalazł kawałek suchego miejsca pod murem, nałamał kupkę gałęzi, żeby nie leżeć na betonie i nie przeziębić nerek. Rozdygotany przespał jakoś noc pod gołym niebem, przyjęto go na odwyk. To była najważniejsza noc w jego życiu, jak powiedział. Noc walki i zwycięstwa, tak myślę.

Obecnie, po dwóch latach Grzegorz powrócił do rodziny, pracuje na budowie, od czasu do czasu dzwoni i pozdrawia.

PS. F-16 to techniczny spirytus z Ukrainy przemycany do Polski. Można go kupić po 6 zł za pół litra. To najbardziej popularny trunek bezdomnych. Niestety, zżera wątrobę, nerki, trzustkę, pustoszy żołądek i jelita, wywołuje także omamy.

Ewangelia na dzisiaj:

Apostołowie prosili Pana: «Dodaj nam wiary». Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna.

Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź zaraz i siądź do stołu”? Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił”? Czy okazuje wdzięczność słudze za to, że wykonał to, co mu polecono?

Tak i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono, mówcie: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”».

(Łk 17,5 – 10)

Itinerarium