Tak wiele rzeczy zależy od twojej odwagi i śmiałości. Niekiedy wystarczy powalczyć ze zmorami wyobraźni, które straszą, że szkoda sił, że to takie trudne i że to nie należy do mnie. Wyobrażenia o czekających nas trudnościach i przeczucie niepowodzenia, paraliżują nasze pomysły i działania już w zarodku.
Świat i życie to jednak takie domino, gdzie wiele kostek nie jest jeszcze na właściwym miejscu a jeszcze więcej brak w ogóle. Źle, gdy myślimy, iż kto inny ma się tym zająć. Nikt jednak bardziej niż wyznawcy i naśladowcy Chrystusa nie jest predestynowany do twórczej odpowiedzialności za świat.
Świat po tobie nie może pozostać gorszy lub tylko taki sam. Żyjesz po to, aby odchodząc zostawić ten świat w znacznie lepszym stanie. Po to przyszedłeś, po to żyjesz.
Bo to jest twój świat i twoje dzieła mają prowadzić go do zamierzonego przez Boga kształtu. Masz swój czas i swoje miejsce, misję do spełnienia. Jeśli jej zaniechasz, oglądając się na innych, pozostanie wyrwa w obrazie świata, zeszpecenie i niedosyt. Bez odwagi i śmiałości tak właśnie się stanie. Nie masz prawa marudzić, że nie jest tak dobrze, jakbyś to sobie wyobrażał. Bez oglądania się na innych – odważnie i śmiało – zrób to, co dziś jest twoją misją. Raz oznaczać to będzie, że w końcu pójdziesz tam, gdzie dawno powinieneś był iść. Drugi raz, że w końcu pogadasz o tym, co ważne a odkładane w nieskończoność. Jeszcze innym razem będzie chodzić o to, by się skrzyknąć i wreszcie to (coś) zrobić. Może trzeba zadzwonić, może napisać, może zebrać podpisy, może walnąć ręką w stół i krzyknąć „Dość!” Może chwycić za różaniec, może kamieni uzbierać na szaniec. Sam wiesz najlepiej, wszak chodzi o twój świat.
