Wymowa Ewangelii dzisiejszej jest z pozoru prosta. Oto dostałeś w dzierżawę życie i cały jego urok. Sam sobie go nie wymyśliłeś, to tylko dzierżawa na ileś tam lat. Ten, kto jest Właścicielem, domaga się „należnej części”. W normalnych transakcjach dzierżawnych, powinna nastąpić zapłata owej należnej części. Jednak u najemców rozpoczyna się proces kombinacji z chęcią zawłaszczenia, tego co było początkowo dzierżawą. Potem są wysiłki Właściciela, aby jednak jakoś sprawiedliwie odzyskać co jego. No, ale po wielu próbach, wreszcie słuszny gniew bierze górę i finałem jest wytracenie przewrotnych dzierżawców.
O tobie ta Ewangelia? Niestety, w jakiejś części o tobie i o mnie. I nie chodzi o rozważanie co też jest należną częścią. Największy problem w dążeniu ludzkim do całkowitego uniezależnienia się od relacji z Bogiem, a właściwie do przejęcia – przynajmniej wobec siebie samego – roli Boga. Ale, uwaga, jeśli Bóg nie ma nic do mojego życia ( i absolutnie może ono być takie, jakie chcę ja), to następnym, niemal nieuniknionym krokiem, będzie żądanie uzależnienia innych ludzi od naszego sposobu widzenia (czemu nie?). Niech oni będą tacy, jak ja chcę. Ekspansja ja dotknie relacji z innymi.
Odrzucamy zatem Boga nie w imię tego, co mamy Mu oddać (ów plon, idąc za Ewangelią dzisiejszą), ale w imię tego, że On domaga się czegokolwiek od nas! To my chcemy decydować czy Mu coś damy czy nie. Paradoksem wolności jest możliwość totalnego uzależnienia się od siebie i swoich wyobrażeń. Możesz stać się niewolnikiem, spętanym swoim ja.
I dzisiejsze rozważanie zmierza do wglądu w siebie samego i postawienia się wobec pytania czy gotów jesteś zgodzić się na Jego wolę wobec twojego życia? To może oznaczać duże zmiany w sposobie twojego myślenia, bo wciąż będziesz musiał uwzględniać to, czego chce On. I oczywiście, korekta może pójść głęboko w różne sfery twojego życia, tak by było uzgodnione z Bogiem. Inaczej będziesz bawił się w wiarę. Ale jeśli uzgodnisz swoje życie z Bogiem, będzie ono radosną ścieżką wolności odzyskanej.
