Itinerarium

Czwartek 19 stycznia 2023

W Ukrainie rozszalało się zło, napaść Rosji na sąsiedni naród pociągnęła za sobą zbrodnie, mordy, gwałty, rabunki. Przecieramy oczy ze zdumieniem, że do tego mogło dojść.

A co z dobrem? Uczono nas, że mamy być dobrymi ludźmi. Pamiętam od dzieciństwa wpajaną frazę, że nie muszę być bogaty, wykształcony, ale muszę być dobrym człowiekiem. Tak pewnie było w przypadku każdego z nas. Dążenie do dobra stało się oczywistością, zapisało się gdzieś w myślach, sercu i sumieniu.

Istnieje pokusa, żeby na zło, zwłaszcza tak szalone jak to w Ukrainie, odpowiedzieć równym (a może i większym) złem, na zasadzie sprawiedliwego rewanżu, wtedy rozkręcić może się spirala zła.

Sam staram się pamiętać, wszystkim też przypominam, że zło jest pokusą, która może zawładnąć i pojedynczymi osobami i całymi grupami, a nawet narodami.

W obliczu eksplozji zła nie wolno porzucać dobra, zarówno tego, które sam mogę czynić jak i tego, które możemy zrobić razem, wspólnie. Dobro okaże się zwycięzcą, choć na razie głośniejsze jest zło.

Wtorek 17 stycznia 2023

W Psalmie 27 znajduję taką prośbę autora – Prowadź mnie ścieżką prostą. Proste ścieżki i drogi zresztą pojawiają się i w innych miejscach Biblii.

Myślę, że w obrazie Prostej Ścieżki ukryty jest sens życia. Prosta ścieżka to szlak pokoju, dobra, prawdy, szczerości, nieudawanej radości i sprawiedliwości.

Nasze ścieżki zakrzywiają i plączą pieniądze, egoizm, zazdrość, kłótliwość, walka z innymi czy pycha. Zresztą chyba wyczuwacie sami ogromną różnicę pomiędzy Prostą Ścieżką a krętą.

Dodam, że dziś trzymamy się Prostej Ścieżki wspierając Ukrainę.

Poniedziałek 16 stycznia 2023

Czytam, oglądam, 30 ofiar śmiertelnych, w tym jedno dziecko, zabitych przez rosyjską rakietę w Dnipro. Nie odcinam się od takich informacji, choć pojawiają się co kilka dni. Nie kolekcjonuję złych wieści, ale przecież dzięki Internetowi i TV jestem świadkiem tych zbrodni. Obchodzi mnie, bardzo mnie to obchodzi, że giną niewinni cywile.

Obchodzi mnie, bo to moje siostry i bracia, nawet bardzo bliscy. Obchodzi mnie, bo to dzieje się w moim świecie. Obchodzi mnie, bo są to niewinne ofiary, bezbronne wobec śmiercionośnych rakiet. Obchodzi mnie rozpacz matek, ojców, córek, synów, sióstr i braci zamordowanych w Dnipro, Buczy czy Irpieniu. Obchodzi mnie to, modlę się za tych co zginęli, za tych, którzy cierpią.

Piszę o tym, że to wszystko mnie obchodzi, bo jak przestanie mnie obchodzić, jak przestanie nas obchodzić, stracimy nadzieję. Będzie nam wszystko jedno i poddamy się. A nie możemy się poddać, bo ta wojna to jednak także nasza sprawa.

Kazanie na niedzielę 15 stycznia 2023

Wierzymy, że Jezus jest Synem Bożym, to jeden z fundamentów naszej wiary. Myślę, że to jest wiara ważna ale łatwa, bo cuda i z martwych wstanie.

Są też dwa inne fundamenty naszej wiary. O wiele trudniejsze do przyjęcia. Synem Bożym, Córką Bożą, jest też moja żona, mój mąż, moja córka, mój syn. Każdy człowiek, to drugi fundament. Dlatego haniebne jest nazywanie kogoś chamem, prostakiem, małpą, wiedźmą czy idiotą. Tak nie można nazywać córek czy synów Bożych.

A trzeci fundament, chyba najtrudniejszy, jest do przetrenowania przed lustrem. To ja jestem Bożą Córką. Bożym Synem.

Ewangelia

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».

Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”.

Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym»

Sobota 14 stycznia 2023

Będę czekać

Będę czekać i w dzień, i w nocy

Będę wiecznie czekać

Abyś tylko powrócił

Mural na jednej z uliczek obok lwowskiego rynku, chyba Drukarskiej.

Prosta nauka, o wojnie, miłości, tęsknocie, może i wieczności. Piękna uliczna nauka dla Ukraińców. I bardzo ważna dla nas, często zagubionych w alejkach sklepowych albo pomiędzy internetowymi głupotami.

PS. Tłumaczenie własne, być może ktoś bieglejszy w ukraińskim ładniej przełoży dzisiejszą naukę.

Piątek 13 stycznia 2023

Kilka razy dziennie modlę się odmawiając responsorium, to krótka kilkuzdaniowa rozmowa z Panem Bogiem, następuje zaraz po odczytaniu fragmentu Pisma Świętego. Responsorium w zasadzie oznacza odpowiedź (przykład na końcu wpisu).

Ludzie kierują do nas różne słowa, jedne są wypełnione lękiem, bólem czy cierpieniem, inne radością, ciepłem i szczęściem. Myślę, że żadnego z takich komunikatów, skierowanych do nas, nie możemy pozostawić bez odpowiedzi. Ktoś kto wysyła nam swój lęk czy szczęście, czeka na naszą odpowiedź. Jest jej godzien! Liczy, że przyjmiemy zawartość komunikatu. Takie przyjęcie buduje mocne więzi, ponadto daje naszemu rozmówcy słuszne poczucie, że jest on kimś ważnym. I my, jeśli ktoś daje odpowiedź na nasze sygnały, świętujemy swoją godność.

Przykładowe responsorium

K.   Strzeż nas, Panie, jak źrenicy oka. * Ukryj nas w cieniu Twych skrzydeł.
W.  Strzeż nas, Panie, jak źrenicy oka. / Ukryj nas w cieniu Twych skrzydeł.
K.   Wołamy do Ciebie, bo Ty nas wysłuchasz.
W.  Ukryj nas w cieniu Twych skrzydeł.
K.   Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
W.  Strzeż nas, Panie, jak źrenicy oka. / Ukryj nas w cieniu Twych skrzydeł.

Czwartek 12 stycznia 2022

Kiedy mam jakiś kłopot z samochodem, to wiem do kogo zadzwonić, żeby coś mądrego poradził. Jak potrzebuję skrócić spodnie, to nie szukam rady w Internecie, tylko zagaduję kompetentne koleżanki. Zdarza mi się awaria komputera, wtedy zwracam się do moich młodszych znajomych i zwykle awaria znika. A jeśli moje włosy stają się całkowicie nieposłuszne, to wiem kto je sprawnie utemperuje.

Kiedy mam ochotę na barszcz ukraiński, który bardzo lubię, to akurat mam problem. Problem, bo wiem, gdzie we Lwowie taki robią, a w Lublinie nie bardzo. Kilka razy próbowałem tutaj potraw nazywanych barszczem ukraińskim, ale połowa z nich na pewno nie była ukraińskimi, a dwa razy to w ogóle nie był barszcz. Te ostatnie dywagacje proszę potraktować z przymrużeniem oka.

Piszę dziś o tym, że wszyscy funkcjonujemy w cudownej sieci ludzkiej życzliwości i wsparcia. Ludzie, na których możemy liczyć mają rolę aniołów, gotowych w czymś nam pomóc, wyręczyć lub doradzić. Zwykle tych ludzi nie dostrzegamy, ich obecność i pomoc są oczywiste, wrośli w pejzaż naszego życia. Policzmy swoich cichych, usłużnych, bliskich aniołów i podziękujmy za nich, choćby w sercu.

Środa 11 stycznia 2023

Pandemia, wojna w Ukrainie u naszych granic, najcieplejsze lato i zima w Europie od czasu gdy zaczęto mierzyć temperatury. Do tych trudnych spraw ogólnych dodać możemy nasze własne troski, praca, zdrowie, konflikty w rodzinie.

Od czasu do czasu warto przypomnieć sobie może banalną prawdę, że najważniejsza jest przyjaźń i miłość. Przypomnieć, że każda miłość jest z Boga. Jest z Boga!

Umiłowani, miłujmy się wzajemnie,
ponieważ miłość jest z Boga,
a każdy, kto miłuje,
narodził się z Boga i zna Boga.
Kto nie miłuje, nie zna Boga,
bo Bóg jest miłością.

Te kilka zdań zapisanych przez św. Jana wzięte na serio bardzo porządkują życie. I wskazują pewną drogę ku Panu Bogu.

Wtorek 10 stycznia 2023

Jeszcze w październiku 1939 r. większość warszawiaków była przekonana, że do Bożego Narodzenia Niemcy zostaną pokonani a wojna się skończy. Podobną pewność o rychłym zwycięstwie żywiono na salonach wiedeńskich jesienią 1914 r.

Bardzo chcielibyśmy – a Ukraińcy najbardziej – żeby na horyzoncie pojawiła się nadzieja na zakończenie wojny. Na razie ten horyzont wciąż zasnuwają dymy wybuchających rakiet.

Nie przestaję apelować, abyśmy nie zastygli w roli obserwatorów, budzących się tylko w chwilach odkrycia kolejnych rosyjskich zbrodni. Grozi nam to z powodu zmęczenia i napięcia oraz trudności odnalezienia się w nowej perspektywie.

W jakiś sposób łączy nas z bohaterską walką Ukraińców nasza cierpliwość (do niektórych Ukraińców także) i wytrwałość. Dużą wartość ma też wygaszanie sporów, kłótni i szukanie zgody oraz pojednania, w każdym wymiarze. W jakimś stopniu odnowiliśmy zdolność współczucia i solidarność, ale to lekcje jeszcze wymagające nadrabiania.

Ludzie cierpliwi, wytrwali, zaprawieni w solidarności, skłonni do zgody są wielkim kapitałem  w czasie wojny i nadzieją na lepszą przyszłość.

Poniedziałek 9 stycznia 2023

Miałem wczoraj dwie dłuższe rozmowy z dobrymi znajomymi. I zdałem sobie sprawę, że codziennie mamy do odrobienia zaniedbania z bliskości. Internety mogą oddalać, tym bardziej przyklejone do nas smartfony z nieustannymi komunikatami.

Jakoś łatwo zapominamy, że największym skarbem i darem w naszym życiu są ludzie. Przecież to oni przynoszą nam miłość, nadzieję, radość, umocnienie i spokój.

Codziennie możemy wyruszać we wspaniałą podróż do ludzi, a przez to i do samego Pana Boga. Innych dróg do szczęścia nie ma. A te do ludzi od razu nadrabiajmy.