Itinerarium

Zakopujemy nasze najcenniejsze pomysły i natchnienia, mrużąc oczy i wzdychając (ciężko) – „Takie jest życie”. W gruncie rzeczy rozstajemy się z czymś, co jest częścią nas samych. Wewnątrz nas trwa walka pomiędzy tym co ważne i piękne a tym co zdaje się być możliwe i w zasięgu ręki.

Gdy dziś w Ewangelii (J 15,26- 16, 4a) znów jest mowa o Duchu, Pocieszycielu i Prawdzie, to zauważ, iż jest to podpowiedź dla twoich skarlałych marzeń i nadziei. Nawet jeżeli czasem przegrywałeś, bawiąc się w pokrętne kompromisy, jeśli opieczętowałeś swoje najcenniejsze ideały stemplem „NIE DA RADY”, to jest Duch, Prawda i Pocieszenie, który chce powiać i dmuchnąć w to, co po twojemu niemożliwe. Duch Prawdy rozpościera perspektywę od której może odszedłeś i którą porzuciłeś. Ale ten Duch mówi – to nie znaczy, że nie ma miłości, dobra, solidarności i piękna. One są, ty tylko – z jakichś powodów – od nich odszedłeś. Duch Prawdy zawsze będzie przyzywał do tego co prawdziwe choć opuszczone i porzucone przez ciebie. Duch Pocieszyciel przychodzi zaś z płomieniem najpewniejszej radości – „DASZ RADĘ”. To, co przytłacza niemożnością i wydaje się być nie do przebycia, w płomieniach tego Ducha okazuje się być realne, choć trudne.

Nie jesteś przegrany, nie jesteś skazany na opłakiwanie swoich porażek. Jesteś wezwany przez Ducha Prawdy do realizacji tego, co dobre, piękne i warte miłości. Jesteś w mocy Ducha Pocieszyciela, który zasili twoją wyobraźnię, myśli i siły, abyś to, co poznane w prawdzie, mógł spełnić.