Itinerarium

Piątek 25 maja 2018  Obok dziewczyny z Wyspy Św. Tomasz i Książęcej (z paszportem portugalskim), siedzi Irańczyk, a przy nim Kistenka (z paszportem gruzińskim).  Wszyscy oni – oraz setka innych młodych ludzi – słuchają przejmującego świadectwa ukraińskiego księdza (z kartą Polaka), kapelana w jednej z jednostek stawiających opór separatystom w Donbasie.

To obrazek z czterodniowego spotkania, które wczoraj rozpoczęło się w Dąbrowicy i poświęcone jest solidarności i wolności, w duchu nauczania św. Jana Pawła II (można o tym czytać, a nawet oglądać w transmisjach na profilu FB Centrum Wolontariatu w Lublinie).

Dobrze, że w obliczu rosnących napięć na świecie, spotykają się młodzi ludzie, żeby poznawać się i zbliżać, rozpoznawać to, co ich łączy, pomimo różnic narodowych, kulturowych, religijnych, językowych i wszelkich innych. Innej dobrej drogi do pokoju i braterstwa nie ma.

Mamy tu przez te cztery dni blisko dwadzieścia narodów, za mało, bo Ewangelia mówi o „wszystkich narodach”, zbieranych i łączonych w tajemniczy sposób przez Wszechmogącego Boga.

Na koniec w pigułce o drodze do pokoju (na  świecie, w Polsce, między sąsiadami i w rodzinach). Najpierw spotykać się i rozmawiać. Po to, aby się poznać i zrozumieć. A jeśli już spotykamy się i rozmawiamy, poznajemy i rozumiemy, możemy być blisko siebie i wzajemnie się szanować. A nawet miłować bliźniego.

Czwartek 24 maja 2018  Opowiem wszystkie Twe cudowne dzieła! Cieszyć się będę i radować Tobą, zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia!

Polecam, sam to robię, aby z nutą wdzięczności przeżywać każdy dzień. Od czasu do czasu rzucić Panu Bogu: „Chwała Tobie!”, albo „Jesteś wielki i wspaniały!”.

Cytowany na początku psalm (9), został zapisany pewnie przez kogoś, kto patrzył na wzgórza i doliny, słuchał śpiewu ptaków i zastanawiał się co przywiezie karawana zmierzająca przez jego kraj. Dzisiaj dochodzą nam drogi z mknącymi samochodami, smukłe wieżowce i brzęk wszędobylskich smartfonów.

Nie przeszkadza to, żeby czuć przy sobie, nad sobą, wkoło siebie, a przede wszystkim w sobie bliską obecność Pana Boga. O tak! Chwała Tobie!

Środa 23 maja 2018 Trzy dni temu w Rzeszowie cukiernicy zrobili 98-metrową kremówkę, bo minęło akurat tyle lat od urodzin Jana Pawła II. Przypuszczam, że za dwa lata, w setną rocznicę wytworzą ciasto stumetrowe. Co na pewno wywoła niebiańską radość świętego Papieża oraz wzmoże gorliwość tamtejszych katolików.

Święty Janie Pawle Drugi, wybacz cukiernikom w Rzeszowie i tym wszystkim, którzy oznaczają Twoim imieniem wszystko, co się da. Święty Janie Pawle Drugi, pamiętam co mówiłeś  28 lat temu w Rzeszowie: „Dziś trzeba nowej wiary i nowej nadziei, i nowej miłości” (homilia 2 czerwca 1990 r.).

Wtorek 22 maja 2018 Podczas antycznych greckich olimpiad powstrzymywano się od wojen, tak przynajmniej twierdzą historycy, a ponieważ w tamtych czasach słabo funkcjonował CNN, musimy im wierzyć. Tak zwane nowożytne Igrzyska Olimpijskie wystartowały w roku 1896 i w zasadzie odbywały się regularnie co cztery lata, z wyjątkiem zaniechanych zawodów w Berlinie (1916 – Pierwsza Wojna Światowa) oraz w Helsinkach (1940) i Londynie (1944), wiadomo Druga Wojna. W roku 1980, po sowieckiej inwazji na Afganistan, świat zachodni zbojkotował Igrzyska w Moskwie, Polacy musieli tam być, ale byli w porządku, najbardziej w porządku był Władysław Kozakiewicz, który pokazał ruskim (i całemu światu) swój słynny gest, czyli „takiego wała”. W rewanżu, cztery lata później świat komunistyczny nie poleciał do Los Angeles, Polacy też (razem z Angolą i Laosem).

Olimpiada w Monachium (1972) przeszła do historii z powodu ataku terrorystycznego Palestyńczyków – zginęło 9 sportowców z  Izraela, 5 terrorystów i 1 niemiecki policjant.

Olimpiadę w Pekinie (2008), pamiętam bardzo dobrze, bo Putin wykorzystał ją do ataku na Gruzję (udana prowokacja). Zimową w Soczi (2014) jeszcze lepiej, bo zaraz po niej Putin zabrał Ukrainie Krym oraz Donieck i Ługańsk.

Za niespełna miesiąc rozpocznie się Mundial w Rosji (pierwszy w historii na wschód od Łaby i Odry). W sklepie, po sąsiedzku, zabrakło ostatnio soli. Ludzie, czując wojnę, wykupowali kiedyś zapałki, świeczki i sól.

Pan Jezus nauczał: „Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: “Deszcze idzie”. I tak bywa. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: “Będzie upał”. I bywa. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże obecnego czasu nie rozpoznajecie?” (Łk 12,54 – 56).

Widzę chmury, nadciągające tym razem ze Wschodu. Zapałki i świeczki już mam. A jak dowiozą sól do sklepiku po sąsiedzku, kupię. Nie zwietrzeje przecież szybko.

Kazanie na 2 dzień Zielonych Świątek Poniedziałek 21 maja 2018 Mamy dziś tzw. drugi dzień Zielonych Świątek, oby zawsze pozostał dniem pracy, pomimo najnowszych pomysłów w polskim Senacie. Nasi parlamentarzyści mają dar zajmowania się sprawami trzeciorzędnymi, nie potrafiąc nijak rozwiązać poważnych spraw. Ostatnie kolejki piłkarskiej ekstraklasy, z haniebnymi zachowaniami kiboli, plasują nas w ogonie Europy, jeśli chodzi o bezpieczeństwo na stadionach. Gorzej jest tylko w Turcji i Serbii.

Dla nas, katolików, dzień dzisiejszy jest Świętem NMP Matki Kościoła. To święto wymyślił Prymas Tysiąclecia, Stefan kardynał Wyszyński, na początku lat 60-tych ub. wieku. Polscy biskupi przekonali ówczesnego papieża Pawła VI, aby wprowadził święto do kalendarza liturgicznego i tak się stało 4 maja 1971 r.

Jest kilka powodów, dla których warto pokochać to święto. Najpierw, jest bardzo mocno osadzone  w Piśmie Świętym – Maria czuwała na modlitwie z pierwszą wspólnotą wierzących w Wieczerniku; dalej, rolę opiekunki wierzących powierzył Jej sam Chrystus z krzyża: „Niewiasto, oto syn twój”. I wreszcie, to, co najistotniejsze, istotą Kościoła jest zgoda na wolę Bożą („Oto ja, służebnica Twoja”) i noszenie w sobie Chrystusa, co znakomicie zrealizowała Maria z Nazaretu. Słusznie przedstawiana w ikonografii jako ciężko pracująca. Pięknie tę ideę oddaje sanktuarium w Piekarach Śląskich i czczony tam obraz MB Sprawiedliwości i Miłości Społecznej (na zdjęciu).

Uczcijmy dziś Marię najlepiej przez dobrą, sumienną, rzetelną pracę. Tak naśladując Marię, dajemy świadectwo, że jesteśmy Kościołem Bożym.

Kazanie na Uroczystość Zesłania Ducha Świętego Niedziela 20 maja 2018  Wierzę w Ducha Świętego, mówimy w Credo. Wierzę w Ducha Świętego! Co tam wierzę, ja widzę i słyszę jak On działa!

Drugi czerwca 1979, Plac Zwycięstwa w Warszawie. Jan Paweł II woła: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi!”  W rok później eksploduje Solidarność, a w dziesięć lat potem Polska odzyskuje niepodległość i rozpada się Mur Berliński. Dzięki tamtemu wołaniu o Ducha i Jego przyjściu, dziś jesteśmy w Europie, hulamy po całym świecie, wcinamy tanie banany (które w roku 1979 w Polsce były dwa razy w roku, na święta). No i mamy krwawą jatkę (na razie słowną głównie) między głównymi graczami na scenie politycznej, takiej nie było od chwili nowej wolności (1989). I która skończy się dla nas Polaków bardzo źle. Ta jatka, rzecz jasna, nie jest dziełem Ducha, tylko skutkiem zamknięcia się dusz i umysłów naszych polityków na Ducha. I na zdrowy rozum.

Dalej o Duchu, teraz o Jego trudnej pracy w Kościele. Wspomniany Jan Paweł II wpadł około roku 1982 na pomysł (od Ducha!), żeby zapraszać młodzież na Światowe Spotkania. Cała ówczesna Kuria rzymska zawrzała – „Ojcze Święty! Na co to komu? Młodzież zbawiała się do tej pory bez tego!”. Ale Duch podpowiedział Papieżowi, żeby nieco stetryczałych purpuratów poprzenosić na funkcje kustoszy ważnych bazylik w Świętym Mieście, a w ich miejsce powołać nowych ludzi, którzy z radością i w podskokach zorganizowali pierwsze takie Spotkanie w Rzymie (1985). I zadziałało, ruszyło! Co dwa, trzy lata, młodzież z całego świata (brawo za rym!), zlatuje się, modli, gada noce i dnie, śpiewa i tańczy. A potem wraca do siebie i na przykład – w Lublinie – zakłada fantastyczną szkołę (Skrzydła – proszę bardzo – http://www.skrzydla.lublin.pl/). Mogę tak dalej, przez godzinę, ale kazania mają być krótkie. Za rok młody świat zleci się w Panamie. Nie ma łatwo Duch w polityce, w kuriach także (nie tylko rzymskiej), ale robi co może i udaje Mu się.

Dalej o Duchu, teraz autobiograficznie. W sierpniu 2002 r. słucham Jana Pawła II na krakowskich Błoniach: „Trzeba spojrzenia miłości, aby dostrzec obok siebie brata, który wraz z utratą pracy, dachu nad głową, możliwości godnego utrzymania rodziny i wykształcenia dzieci doznaje poczucia opuszczenia, zagubienia i beznadziei. Potrzeba “wyobraźni miłosierdzia…”  Całość przeczytacie (a nawet posłuchacie) na końcu wpisu. W listopadzie tamtego roku słucham w radiu, że na Lubelszczyźnie zamarzło kilkadziesiąt osób bezdomnych. Coś (ktoś) mi mówiło, że tak nie można ludzi zostawić. Skrzykuję znajomych, następnego dnia jedziemy na pierwszy Gorący Patrol, rozdajemy kanapki i herbatę. Tak robimy do dzisiaj, wczoraj minął 170 dzień (bez przerwy) naszej służby w tym sezonie. W sezonie, w którym – o ile wiem – najwyżej dwie osoby bezdomne zmarły w Lublinie z powodu wyziębienia. Tak, Duch mówi czasem przez radio, do mnie tak zagadał wtedy. Mógłbym tak przez godzinę, ale wiadomo, że kazania …

Dalej o Duchu, przyszłościowo. Nic tak mnie nie cieszy, jak to, że: ”jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha” (Rz 8,11). Uff, lubię glebę, ale może nie na wieczność J

Kończę to kazanie, siostry i bracia w przekonaniu, że wszędzie bucha moc Ducha, a nam z tego radość od ucha do ucha (brawo za rymy!). Niech i w każdym z Was buchnie! Amen.

Całość fragmentu z Błoni (18.08.2002)

Trzeba spojrzenia miłości, aby dostrzec obok siebie brata, który wraz z utratą pracy, dachu nad głową, możliwości godnego utrzymania rodziny i wykształcenia dzieci doznaje poczucia opuszczenia, zagubienia i beznadziei. Potrzeba “wyobraźni miłosierdzia”, aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo i materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem. Potrzeba tej wyobraźni wszędzie tam, gdzie ludzie w potrzebie wołają do Ojca miłosierdzia: “Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Oby dzięki bratniej miłości tego chleba nikomu nie brakowało! “Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5, 7). Możecie sobie tego posłuchać tutaj od 1:37:55 –

https://www.youtube.com/watch?v=idA6JzcsoGk

Kazanie na sobotę przed Zesłaniem Ducha Świętego 19 maja 2018 Dziś i jutro wielu chrześcijan wzywać będzie przyjścia Ducha Świętego. Ja szczególnie mocno przywołuję Go jako sprawcę jedności.

Niech On pozwoli najpierw każdemu z nas być jedno z samym sobą. Abyśmy mogli podążać za swoimi najgłębszymi i prawdziwymi pragnieniami, których źródłem jest sam Bóg.

Niech On obdarzy jednością nasze rodziny, czasem rozerwane egoizmem (małżonków, rodziców, dzieci), rozdzielone sporami o spadki i majątki, odrzucające sklerotycznych dziadków i wredne ciotki.

Niech On zacznie łączyć nasz naród, rozdarty na „naszych” i „tamtych” (którzy są źli).

Niech On, jakimś cudem (a przecież wiele cudów On ma na swoim koncie), przywraca jedność i zgodę między narodami, niech zagości ze Swoim darem pokoju w Palestynie, Strefie Gazy, w każdym miejscu gdzie ludzie są przeciwko sobie.

Piątek 18 maja 2018 Ewangelia, którą dziś czytamy, jest zaproszeniem każdego z nas do dialogu z Chrystusem. Nie chodzi o grę wyobraźni, co byśmy powiedzieli na miejscu Piotra. Chodzi – tak myślę – o odpowiedź w głębi serca, dzisiaj, tam gdzie jesteśmy.

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?» 

Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». 

Rzekł do niego: «Paś baranki moje». 

I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?» 

Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». 

Rzekł do niego: «Paś owce moje». 

Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?» 

Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham». 

Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje. 

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz». 

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» (J 21,15 – 19)

Ludzie. Rozmawiamy z nimi, słuchamy. Niestety czasem na nich się złościmy lub nawet na nich krzyczymy i wyzywamy.

Boże, gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców, księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził, pytam – Kim jest człowiek, że o nim pamiętasz, i syn człowieczy, że się nim zajmujesz? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Siebie, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. (por. Ps 8).

W gęstwinie Internetu, szumu samochodów, dźwięczenia smartfonów, już prawie nie umiemy zachwycić się człowiekiem. I dlatego coraz dalej nam do Pana Boga.

1. Bardzo proszę, umyjcie swoje piękne samochody – jeśli czytacie to w Lublinie lub niedaleko od Lublina, w naszej myjni. Pracują w niej m.in. ludzie „po przejściach”, wracający do życia. Możemy także zrobić piękny event dla dzieci czy innych grup. Bardzo proszę.

Niżej więcej:

http://www.cce.org.pl/

Środa 16 maja 2018 Katolicy – jeśli są tego świadomi – mają teraz Nowennę do Ducha Świętego, która zakończy się w najbliższą niedzielę uroczystością ku czci Trzeciej Osoby Trójcy Świętej. Dołączcie do wzywania Ducha Świętego. Jego jednym z największych darów jest pokój.

Polskie media ledwie jąkają się o sześćdziesięciu Palestyńczykach zabitych w Strefie Gazy, przemilczają codzienne ofiary wojny w Jemenie, zapomniały o Donbasie i Syrii. To wszystko dzieje się „daleko”, myślimy.

Jesteśmy trochę jak bezmyślni rolnicy, szczęśliwi, że pali się ściernisko u sąsiada, a nie na naszym polu. Módlcie się o pokój dzisiaj, aby jutro nie modlić się o koniec wojny.

O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,

Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg,

Niebieską łaskę zesłać racz

Sercom, co dziełem są Twych rąk.

Pocieszycielem jesteś zwan

I Najwyższego Boga dar,

Tyś namaszczeniem naszych dusz,

Zdrój żywy, miłość, ognia żar.

Ty darzysz łaską siedemkroć,

Bo moc z prawicy Boga masz,

Przez Ojca obiecany nam,

Mową wzbogacasz język nasz.

Światłem rozjaśnij naszą myśl,

W serca nam miłość świętą wlej

I wątłą słabość naszych ciał

Pokrzep stałością mocy Twej.

Nieprzyjaciela odpędź w dal

I Twym pokojem obdarz wraz.

Niech w drodze za przewodem Twym

Miniemy zło, co kusi nas.

Daj nam przez Ciebie Ojca znać,

Daj, by i Syn poznany był,

I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,

Niech wyznajemy z wszystkich sił. Amen.