Kazanie na 17 Niedzielę Zwykłą 30 lipca 2017 Próby wciągnięcia Pana Boga we własne interesy, postawienia Go po stronie swojego narodu, swojej wojny czy partii, znane są od dawna. Nasz dzielny Zagłoba zawołaniem „Bij, kto w Boga wierzy!” zagrzewał do gromienia wiarołomnych Szwedów (Potop), napis „Gott mit uns” („Bóg jest z nami”) na klamrach pasów hitlerowców miał sugerować działanie Boże po ich stronie. Allahu Akbar („Bóg jest wielki”), wykrzykiwane przez terrorystów islamskich ma dowodzić, że zamach jest dziełem samego Boga.
Czasy współczesne przynoszą kolejne kłótnie o Pana Boga, odwoływanie się do Niego w walkach politycznych, wiecach i manifestacjach. Można ulec zgubnemu wrażeniu, że znalezienie Pana Boga oznacza opowiedzenie się po „słusznej stronie”.
Skarb i perła, o których dziś w Ewangelii, ukazują inny wymiar szukania Boga. Znalezienie skarbu w ziemi czy wypatrzenie drogocennej perły, to obrazy które podpowiadają kilka ważnych kroków na drodze szukania Pana Boga. Kroków dziś rzadko podejmowanych.
Najpierw jest to praca (szukanie, wypatrywanie). Przeważnie samotna, z dala od tłumów. Jest to też ryzyko. Gotowość poświęcenia czasu, energii i uwagi. Jest to też pasja prawdy i miłości i sztuka skupienia. Wreszcie gotowość całkowitej zmiany życia. Chodzi przecież o Boga.
LITURGIA SŁOWA
Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».
Mt 13, 44 – 46
