TYLKO ŁZY

Środa 14 marca 2018 Wspomnienie płaczących kobiet, z ósmej stacji Drogi Krzyżowej, jest zapisem ludzkich odruchów, z jakimi spotykał się Jezus tuż przed śmiercią. Instytucja płaczek zaniknęła już w naszej tradycji, nasila się tendencja ukrywania łez przy śmierci i pogrzebie bliskich. Łzy są traktowane jako przejaw niepotrzebnej histerii. Poza tym rozmazują makijaże.

Nic więcej nie mogły zrobić. Mogły tylko płakać. I tak jest do dziś, że czasem pozostają tylko łzy. A w nich wszystko.

Ps. Na marcowe dni Wielkiego Postu proponuję,  abyśmy przyjrzeli się ludziom, którzy pojawiają się wokół Chrystusa w ostatnich dniach Jego życia. Ewangelie wyliczają w sumie kilkadziesiąt osób, niektóre są powszechnie znane (Piłat, Judasz, Maria), inne są na drugim czy trzecim planie, są też grupy – „tłum”, „naród”. Duchowieństwo, politycy, inteligencja, kompani Jezusa, Jego rodzina, znajomi, przypadkowi ludzie, tchórze, błazny, cała galeria.

Wczytując się w ich zachowania i słowa, odnajdziemy – pomimo upływu prawie dwóch tysięcy lat – postawy bardzo podobne do współczesnych. Co więcej, myślę, że możemy też dowiedzieć się czegoś o sobie. Zaprezentuję 24 postaci i grupy ludzi do 28 marca włącznie, z wyjątkiem niedziel i Triduum Paschalnego (29-31 marca).

A szło za Nim mnóstwo ludu, także kobiet, które zawodziły i płakały nad Nim. Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł: «Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi! Oto bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą: „Szczęśliwe niepłodne łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły”. Wtedy zaczną wołać do gór: Padnijcie na nas; a do pagórków: Przykryjcie nas! Bo jeśli z zielonym drzewem to czynią, cóż się stanie z suchym?» (Łk 23,27 – 31)

Itinerarium

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.