DWAJ TRZEJ CHRYSTUS

Kazanie na 23 Niedzielę Zwykłą 7 września 2014

Gdzie dwaj albo trzej są razem, zebrani w imię Chrystusa, tam On jest obecny. Chrystus zbierał ludzi, uczył ich bycia razem, bliskości. Kościół, ecclesia, to zwołanie, wspólnota ludzi bliskich.

Współczesność, wbrew Ewangelii, jest czasem rozpraszania, wzajemnego oddalania i rywalizowania między sobą. O przyczynach mówię w kazaniu głosem na www.itinerarium.pl.

W zamyśle Chrystusa „zwołanie”, Kościół, to nie ekipa do jakichś zadań religijnych, nie drużyna do odnoszenia zwycięstw czy wielka ponadnarodowa korporacja złączona interesami. Chrystus zwoływał i zwołuje nadal ludzi, aby odkryli większą bliskość między sobą niźli mogli sobie wyobrazić. To już nie więzy krwi, ten sam język, ten sam kolor skóry czy miejsce zamieszkania, nawet nie tylko wspólna historia.

Wszędzie tam, gdzie poprzez przyjaźń, miłość, życzliwość, ludzie stają się sobie bliscy, obecny staje się Chrystus. A ludzie odkrywają w drugich jedynych i niepowtarzalnych braci czy siostry.

Nie da się doświadczyć Chrystusa bez odkrycia bliskości z ludźmi. To, co o Nim wiem, jak Go rozumiem i jak się z Nim jednoczę, zawdzięczam ludziom i bardzo im za to dziękuję. Wszystkim życzę wielkiej radości z bliskich ludzi, przez nich przychodzi do nas Chrystus.

Liturgia słowa

(Mt 18,15-20)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Gdy brat twój zgrzeszy [przeciw tobie], idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi! A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik! Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich.

(Ez 33,7-9)
To mówi Pan: Ciebie, o synu człowieczy, wyznaczyłem na stróża domu Izraela po to, byś słysząc z mych ust napomnienia przestrzegał ich w moim imieniu. Jeśli do występnego powiem: Występny musi umrzeć – a ty nic nie mówisz, by występnego sprowadzić z jego drogi – to on umrze z powodu swej przewiny, ale odpowiedzialnością za jego śmierć obarczę ciebie. Jeśli jednak ostrzegłeś występnego, by odstąpił od swojej drogi i zawrócił, on jednak nie odstępuje od swojej drogi, to on umrze z własnej winy, ty zaś ocaliłeś swoją duszę.

(Ps 95,1-2.6-9)
REFREN: Słysząc głos Pana serc nie zatwardzajcie

Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu,
wznośmy okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia,
stańmy przed obliczem Jego z uwielbieniem,
radośnie śpiewajmy Mu pieśni.

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze,
zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył.
Albowiem On jest naszym Bogiem,
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku.

Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego:
„Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba,
jak na pustyni w dniu Massa,
gdzie mnie kusili wasi ojcowie,
doświadczali mnie, choć widzieli moje dzieła”.

(Rz 13,8-10)
Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo. Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj, i wszystkie inne – streszczają się w tym nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego. Miłość nie wyrządza zła bliźniemu. Przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem Prawa.

(2 Kor 5,19)
W Chrystusie Bóg pojednał świat ze sobą, nam zaś przekazał słowo jednania.