WIERNA CÓRA KOŚCIOŁA

ALBO KAZANIE W PRZEDDZIEŃ KOBIET

Czwartek 7 marca 2013

 

 

Pani Grażyna w niedziele i święta nakazane uczestniczy we Mszy świętej i powstrzymuje się od prac niekoniecznych. Zachowuje także nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i w okresach pokuty powstrzymuje się od udziału w zabawach. Troszczy się również o potrzeby wspólnoty Kościoła. Z przykazań kościelnych nie wypełnia tylko trzeciego, czyli nie przyjmuje w okresie wielkanocnym Komunii Świętej (przynajmniej raz w roku należy to czynić). Nie przyjmuje ponieważ żyje w tzw. związku niesakramentalnym, pierwsze małżeństwo rozpadło się, zresztą głównie nie z jej winy. Za to gorliwie wypełnia drugie przykazanie kościelne, które mówi, że należy „przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty”. Pani Grażyna do spowiedzi przystępuje co miesiąc choć nigdy nie otrzymuje rozgrzeszenia. W przykazaniu nie ma mowy o rozgrzeszeniu, ale o przystępowaniu do sakramentu pokuty – tłumaczy. Kobieta wie, że nie dostanie rozgrzeszenia, ale chce być blisko Chrystusa miłosiernego, idzie do konfesjonału i odchodzi najwyżej z błogosławieństwem spowiednika. Potrzebuje choćby otrzeć się o rozgrzeszenie, całuje stułę i cytuje sobie wtedy bezimienną koleżankę z Ewangelii: „Żebym się chociaż Jego płaszcza dotknęła, a będę rozgrzeszona” (Mk 5,28). Wie, że w Ewangelii jest płaszcz, a tu stuła, że tam jest „będę zdrowa”, a tu „rozgrzeszona”, ale tłumaczy sobie, że rozgrzeszenie ważniejsze jest od zdrowia. Potem odchodzi od konfesjonału i płacze, we łzach przypomina sobie inną koleżankę z Ewangelii, która „prowadziła w mieście życie grzeszne”, która także płakała i która usłyszała, że są jej odpuszczone liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała (Łk 7,36-50).

Pani Elżbieta przyjmuje Komunię Świętą (żyje w związku sakramentalnym) najwyżej co trzy lata  i co trzy lata przystępuje także do sakramentu pokuty, resztę przykazań wypełnia jako tako, najgorzej idzie jej z wstrzemięźliwością od pokarmów mięsnych w piątki.

Obydwie historie są prawdziwe. Od obydwu pań otrzymałem zgodę na przytoczenie ich historii. Pani Grażyna i pani Elżbieta. Dwie córy Kościoła. Z tym, że jedna z nich jest chyba bardziej wierną córą Kościoła.

 

PRZYKAZANIA KOŚCIELNE

1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.

2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.

3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię Świętą.

4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach.

5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

 

Itinerarium , , , , , , , , , , ,

12 responses to WIERNA CÓRA KOŚCIOŁA


  1. asd

    Pani Grazyna moze plakac, ale prawda jest taka ze niektore przykazania ma gdzies gleboko w d…

  2. smok

    „Życie składa się z pytań, na które nie dostaniemy odpowiedzi, i z odpowiedzi, o które nikt nie pytał” Gdzieś, kiedyś znalazłem taki cytat…

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.