ZDARZA SIĘ

Wtorek 30 października 2012

Mówisz do mnie. Słucham uważnie. Siedź spokojnie I mów do końca. Chce wszystko usłyszeć i zrozumieć. Staram się wychwycić i to, co brzmi miedzy wierszami. Zależy mi, aby cię zrozumieć, możliwie najlepiej.

Jak mówisz do mnie na serio, dzielisz się ze mną swoja dusza, sercem i umysłem. Wiem, ze nic cenniejszego nie możesz mi podarować.

Dlatego słucham. Z uwaga. Staram się wyłowić twoje uczucia, dlatego patrzę ci prosto w oczy. Domyślam się wiele z linii, w jakie marszczy się twoje czoło. I chyba dociera do mnie sens twojego stukania palcami po blacie stołu.

Mówisz do mnie. Słucham. Z uwagą. Pozwalasz mi poznać twoje ogrody marzeń, ale i kolczaste zagony ran. To dla ciebie ważne. Dlatego słucham. Z uwagą.

I z nadzieja, ze umiem z tobą zaplakać ale i zaśmiać się do rozpuku.

Mówisz do mnie. A ja słucham. To może się nie zdarza tak często. Ale zdarza. Prawdziwa rozmowa.

Itinerarium , , , , , , , , , ,

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.