OZNAJMIANIE EMMANUELA

Kazanie na Czwartą Niedzielę Adwentu

19 grudnia 2010

Myślimy już wszyscy o Świętach i o końcu roku, jeszcze musimy przejść przez maraton zakupów, wypieków, sałatek, prezentów i sprzątania. I potem świętowanie, rodzinne, kościelne. W perspektywie zabawa sylwestrowa i narty, jak się uda.

Naprężamy się, żeby nie przeoczyć czegoś ważnego, niczego i nikogo nie pominąć, nie zrobić sobie jakiejś przykrej niespodzianki przed świętami, stłuczki na śliskiej drodze czy awantury niepotrzebnej.

I choć nie krzyczą o tym bilbordy, nie obwieszczają reklamy, czujemy, że inność tego czasu, zajęć i spotkań, wynika z wiary, że „Bóg jest z nami”. Emmanuel. Dobrze, że dziś w kościołach wybrzmi głośno to zdanie. Radziłbym nawet powtarzać je sobie w samochodzie i autobusie, przy porządkach i pieczeniach, przy zastawianiu stołów i ubieraniu choinek.

Emmanuel, Bóg z nami. Może jeszcze nie mamy najpewniejszego z pewnych przekonania, że tak jest. Może nie wiemy dobrze, co z tego wynika i wynikać powinno dla naszego życia. Wiara w Emmanuela, Boga z nami, jest tłem na którym rozgrywa się nasze  świętowanie ale i całe życie. Bóg z nami, to bardzo dobra wiadomość, dobra nowina (Ewangelia) choć nie całkiem nowina, a przypomnienie. Mądrze zrobimy, jak będziemy teraz i w Święta mówić o tym dzieciom, ale i sobie nawzajem. Mamy misję oznajmiania, że Bóg jest z nami. Oznajmianie nie jest bezużyteczną paplaniną i nudnym powtarzaniem. Kiedy myślimy i mówimy, że On jest Emmanuelem, Bogiem z nami, potwierdzamy najważniejszą prawdę naszej wiary i siebie i innych w niej umacniamy.

Są prawdy, które trzeba oznajmiać, ponawiać, ogłaszać, aby nie zatraciły swojego blasku i mocy. A kiedy je oznajmiamy, otrzymujemy to, co one zawierają. Emmanuel, Bóg z nami. Bóg jest z nami!

Emmanuelu, napełnij nas blaskiem i mocą swojej obecności. Amen.

LITURGIA  SŁOWA

(Iz 7,10-14)

Pan przemówił do Achaza tymi słowami: Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego, czy to głęboko w Szeolu, czy to wysoko w górze! Lecz Achaz odpowiedział: Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę. Wtedy rzekł [Izajasz]: Słuchajcie więc, domu Dawidowy: Czyż mało wam naprzykrzać się ludziom, iż naprzykrzacie się także mojemu Bogu? Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel.

(Ps 24,1-6)

REFREN: Przybądź, o Panie, Tyś jest Królem chwały
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca,
który nie skłonił swej duszy ku marnościom.
i nie przysięgał fałszywie.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają,
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

(Rz 1,1-7)

Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej, którą Bóg przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach świętych. [Jest to Ewangelia] o Jego Synu – pochodzącym według ciała z rodu Dawida, a ustanowionym według Ducha Świętości przez powstanie z martwych pełnym mocy Synem Bożym – o Jezusie Chrystusie, Panu naszym. Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze. Wśród nich jesteście i wy powołani przez Jezusa Chrystusa. Do wszystkich przez Boga umiłowanych, powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa!

(Mt 1,23)

Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami.

(Mt 1,18-24)

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Itinerarium , , , , , ,

Comments are closed.