BOŻE UCHO OTWARTE

Trzecią część roku mamy za sobą, piękny, zdaniem niektórych najpiękniejszy miesiąc w roku, przed nami.

Bóg jest blisko, co łatwo można odgadnąć wciągając powietrze w rześki poranek. Jeszcze łatwiej, kiedy zamilkniemy na chwilę, aby posłuchać wszelkich symfonii, ptasich i kwietnych, gwiezdnych i ludzkich.

W oparach codziennych zmartwień i natłoku zdarzeń, możemy zagubić radość życia. A jest ona sztuką. Najpierw jest sztuką widzenia i podziwiania, jak wiele pięknych i niesamowitych rzeczy jest wokół nas. Potem jest sztuką odczuwania zapachów, słyszenia dźwięków, wyczuwania dotykiem cudowności kształtów. Przede wszystkim jest sztuką odbierania i przyjmowania człowieka, każdego człowieka. Jest to także sztuka zrozumienia wiersza, przeczytania książki, kilku minut poświęconych spoglądaniu na obraz lub okazały monument.

Radość, która podsyca wszelkie radości, mieści się jeszcze w Bożym uchu, nachylonym ku każdemu z nas. O cokolwiek poprosimy, Bóg usłyszy, poradzi, odpowie, spełni. Bóg, który jest źródłem życia i obficie je nam daje, chce żebyśmy się nim cieszyli. Kiedy cieszymy się życiem, On cieszy się naszą radością.

Dotykajmy, słuchajmy, patrzmy, wciągajmy w płuca. Rozmawiajmy i mówmy. Pomimo wszystko warto celebrować Święto Życia.

LITURGIA SŁOWA

(Dz 13,44-52)
W następny szabat po kazaniu Pawła w synagodze w Antiochii Pizydyjskiej zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł. Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan: Ustanowiłem Cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi. Poganie słysząc to radowali się i wielbili słowo Pańskie, a wszyscy, przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli. Słowo Pańskie rozszerzało się po całym kraju. Ale Żydzi podburzyli pobożne a wpływowe niewiasty i znaczniejszych obywateli, wzniecili prześladowanie Pawła i Barnaby i wyrzucili ich ze swoich granic. A oni otrząsnąwszy na nich pył z nóg, przyszli do Ikonium, a uczniów napełniało wesele i Duch Święty.

(Ps 98,1-4)
REFREN: Ziemia ujrzała swego Zbawiciela
lub: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.

Pan okazał swoje zbawienie,
na oczach pogan objawił swoją sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją
dla domu Izraela.

Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie i grajcie.

(J 6.63b,68b)
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem, Ty masz słowa życia wiecznego.

(J 14,7-14)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście. Rzekł do Niego Filip: Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy. Odpowiedział mu Jezus: Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: Pokaż nam Ojca? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

Itinerarium , , , , , , , , , ,

Comments are closed.