WBREW SZALEŃSTWU PLEBISCYTÓW

Pewnie nikt z nas nie chce robić rzeczy złych. Ale nie lubimy też ograniczeń naszej wolności.

Dlatego na Prawo Boże patrzymy jednak jak na jakieś ograniczenie. Zgodnie z nim nie wolno nam zabijać, kraść, cudzołożyć, okłamywać; zgodnie z nim powinniśmy troszczyć się o rodziców i nie lekceważyć Bożego Imienia. Choć i tak tych zakazanych rzeczy nie robimy (a jak robimy, to potem żałujemy), a nakazane raczej robimy, to wolelibyśmy sami decydować, a nie pod pręgierzem prawa.

Nie chciałbym znosić Bożego Prawa, z tego również względu, że widzę w nim sens oraz prawdę. I wcale nie przekonuje mnie rosnąca i dość powszechna tendencja do anulowania przynajmniej niektórych przykazań – aborcja, eutanazja, legalizacja narkotyków, akceptacja kłamstwa. Wolność bywa bezsensowna, powszechna akceptacja fałszu też już zdarzała się w historii.

W ogóle mam wrażenie, że starając się zachowywać Prawo Boże stoję po dobrej stronie i nie poddaję się jakiemuś szaleństwu plebiscytów i dziwactwom. Broniąc Bożego Prawa mam też poczucie opowiadania się za prawdą. Przestrzeganie tego Prawa jest trudne, ale ma sens.

Ponadto wiem, że Ten, który mi to Prawo dał, kocha mnie. A miłość najbardziej nadaje sens i życiu i temu, co robię.

LITURGIA SŁOWA

(Pwt 4,1.5-9)
Mojżesz przemówił do ludu, mówiąc: A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał czynić Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w ziemi, do której idziecie, by objąć ją w posiadanie. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach powiedzą: Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny. Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję? Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy: by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków.

(Ps 147,12-13.15-16.19-20)
REFREN: Kościele święty, chwal Twojego Pana

Chwal, Jerozolimo, Pana,
wysławiaj Twego Boga, Syjonie.
Umacnia bowiem zawory bram twoich
i błogosławi synom twoim w tobie.

Śle swe polecenia na krańce ziemi,
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną
i szron rozsypuje jak popiół.

Oznajmił swoje słowo Jakubowi,
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów,
nie oznajmił im swoich wyroków

(J 6,63b.68b)
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem, Ty masz słowa życia wiecznego.

(Mt 5,17-19)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.

Itinerarium , , , , , , , , , ,

Comments are closed.