PIĘTNAŚCIE MIŁOŚCI

kazanie na IV niedziele zwykłą
31 stycznia 2010 AD

1. Miłość cierpliwa jest
Dłużej z tobą nie wytrzymam!

2. Łaskawa jest
Ale mamy jeszcze sąd okręgowy.
I rejonowy. Apelacyjny. I najwyższy.
Dopniemy swego.
Najpóźniej na ostatecznym.

3. Miłość nie zazdrości
Mam 468 znajomych na Facebooku.
A maile odbieram w komórce, BlackBerry.
Bold 9700.

4. Nie szuka poklasku
Wypiliśmy po dwie „krwawe Mary”,
wiesz, whisky z sokiem pomidorowym.
No i salsa była do rana!

5. Nie unosi się pychą
Wiesz, ona mi do pięt nie dorasta.
Co z tego, że była w Chicago?
Chodzi jak kaczka, z tym swoim
wypasionym kufrem!

6. Nie dopuszcza się bezwstydu
E tam, zobacz lepiej www.bardzoostrefilmiki.pl

7. Nie szuka swego
Było kiedyś Pokolenie JP II.
Pozostało dwa.
Jak w indeksie za oblany egzamin.

8. Nie unosi się gniewem
Niech cię szlag trafi!

9. Nie pamięta złego
W kominku palą się pamiętniki,
listy, widokówki.
W głowie, pełnej zranień,
żadnego ogniska wzniecić się nie da.

10. Nie cieszy się z niesprawiedliwości
Sam sobie na to zasłużyłeś.
Trzeba było uważać.

11. Wszystko znosi
Wynoś się!

12. Wszystkiemu wierzy
Nie wierzysz, że Cię kocham?
Jutro będzie minus pięć.
Ubierz szalik i ciepłe rękawiczki.

13. We wszystkim pokłada nadzieję
Na starość warto odkładać.
Dzieci zapomną,
wnuki mają swoje życie.

14. Wszystko przetrzyma
Dość, skończmy ten koszmar!

15. Miłość nigdy nie ustaje
Jest tylu ciekawych mężczyzn na świecie.
Tyle pięknych kobiet.
Zarówno małżeństwo jak i celibat,
są formą przejściową.
Tylko Bóg się jakoś uczepił niezbywalnie.

LITURGIA SŁOWA

(Jr 1,4-5.17-19)
Pan skierował do mnie następujące słowo: Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię. Ty zaś przepasz swoje biodra, wstań i mów wszystko, co ci rozkażę. Nie lękaj się ich, bym cię czasem nie napełnił lękiem przed nimi. A oto Ja czynię cię dzisiaj twierdzą warowną, kolumną żelazną i murem spiżowym przeciw całej ziemi, przeciw królom judzkim i ich przywódcom, ich kapłanom i ludowi tej ziemi. Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię [zwyciężyć], gdyż Ja jestem z tobą – wyrocznia Pana – by cię ochraniać.

(Ps 71,1-6.15.17)
REFREN: Będę wysławiał pomoc Twoją, Panie
W Tobie, Panie, ucieczka moja,
niech wstydu nie zaznam na wieki.
Wyzwól mnie i ratuj w Twej sprawiedliwości,
nakłoń ku mnie ucho i ześlij ocalenie.
Bądź dla mnie skałą schronienia,
i zamkiem warownym, aby mnie ocalić,
bo Ty jesteś moją opoką i twierdzą.
Boże mój, wyrwij mnie z rąk niegodziwca.
Bo Ty, mój Boże, jesteś moją nadzieją,
Panie, Tobie ufam od młodości.
Ty byłeś moją podporą od dnia narodzin,
Od łona matki moim opiekunem.
Moje usta będą głosiły Twoją sprawiedliwość
i przez cały dzień Twoją pomoc.
Boże, Ty mnie uczyłeś od mojej młodości
i do tej chwili głoszę Twoje cuda.

(1 Kor 12,31-13,13)
Starajcie się o większe dary: a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą. Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje, [nie jest] jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie. Po części bowiem tylko poznajemy, po części prorokujemy. Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe. Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecięce. Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz: Teraz poznaję po części, wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany. Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość.

(Łk 4, 18)
Pan posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność.

(Łk 4,21-30)
Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: Czy nie jest to syn Józefa? Wtedy rzekł do nich: Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum. I dodał: Zaprawdę, powiadam wam: żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Itinerarium , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.