ZE SZCZĘŚCIEM W SERCACH

kazanie na początek Adwentu 2009 niedziela 29 listopada 2009 Tegoroczny Adwent chcemy przeżywać w naszym kościele i wspólnotach funkcjonujących w naszym Duszpasterstwie, ze szczęściem w sercach i na twarzach. Po to właśnie Bóg narodził się pomiędzy nami, żebyśmy byli szczęśliwi. Ale my o tym zapominamy. Podczas Rorat zaserwujemy duże dawki szczęścia. Zapraszamy – od 30 listopada, 6.30 rano! Chcemy także przynieść trochę szczęścia dzieciom, którym służymy w Polsce i w innych miejscach. To dzieci z zapomnianych ulic Lublina – z Wapiennej, Dzierżawnej, Grygowej, Starych Bronowic, Wrońskiej, ze Starówki. Dzieci ze Szpitala Dziecięcego i dzieci uchodźców z lubelskiego ośrodka. A także dzieci z Tanzanii i Kenii, z Gruzji i Kuby. Do wszystkich tych dzieci docieramy z obecnością, ale także z kredkami, zabawkami czy cukierkami. Szczęście dziecka jest szczęściem samego Boga. W ogóle jesteśmy mistrzami świata w smęceniu, truciu, narzekaniu, warczeniu na ludzi i świat i w roznoszeniu epidemii smutku. A przecież jest Bóg, nawet między nami. Przecież jesteśmy wolni, od ruskich już od 20 lat. Przecież mamy komputery, komórki, samochody, niezłe mieszkanka. Mamy zdolne dzieci, prześliczne żony, zaradnych mężów, złote medale Majewskiego i Włoszczowskiej na olimpiadzie w Pekinie. Naprawdę mamy Boga w sercu, Ducha Świętego w ciałach, Chrystusa w braciach i siostrach. Jesteś szczęśliwy, wierzysz, czujesz się nieszczęśliwy, potrzebujesz nawrócenia. LITURGIA SŁOWA (Jr 33,14-16) Oto nadchodzą dni – wyrocznia Pana – kiedy wypełnię pomyślną zapowiedź, jaką obwieściłem domowi izraelskiemu i domowi judzkiemu. W owych dniach i w owym czasie wzbudzę Dawidowi potomstwo sprawiedliwe; będzie wymierzać prawo i sprawiedliwość na ziemi. W owych dniach Juda dostąpi zbawienia, a Jerozolima będzie mieszkała bezpiecznie. To zaś jest imię, którym ją będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością. (Ps 25,4-5.8-10.14) REFREN: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę Daj mi poznać, Twoje drogi, Panie, naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję. Dobry jest Pan i prawy, dlatego wskazuje drogę grzesznikom. Pomaga pokornym czynić dobrze, pokornych uczy dróg swoich. Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski dla strzegących Jego praw i przymierza. Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją, i objawia im swoje przymierze. (1 Tes 3,12-4,2) Pan niech pomnoży liczbę waszą i niech spotęguje waszą wzajemną miłość dla wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały jako nienaganne w świętości wobec Boga, Ojca naszego, na przyjście Pana naszego Jezusa wraz ze wszystkimi Jego świętymi. A na koniec, bracia, prosimy i zaklinamy was w Panu Jezusie: według tego, coście od nas przejęli w sprawie sposobu postępowania i podobania się Bogu – jak już postępujecie – stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam przez Pana Jezusa. (Ps 85,8) Okaż nam, Panie, łaskę swoją, i daj nam swoje zbawienie! (Łk 21,25-28.34-36) Jezus powiedział do swoich uczniów: Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym.

Itinerarium , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.