Wielkopostna liturgia znosi różne ważne i ciekawe wspomnienia, jak choćby wspomnienie Świętego Dobrego Łotra, dziś właśnie przypadające. Szkoda.
Szkoda, bo to pierwszy święty chrześcijaństwa, wstępujący do nieba (lub wniebowzięty) w tym samym dniu co Chrystus, czyli nawet przed Najświętszą Maryją Panną. Szkoda, bo to piękna postać, która wiele mówi o naturze człowieka (czyż wielu z nas nie odkłada tego, co najważniejsze na ostatnią chwilę?) i hojności Boga (zapominam o tym, co było, liczy się to, co teraz czujesz). Szkoda, bo to patron dobrej śmierci, a o tej zapomnieliśmy, nawet o niej nie wspominamy w żadnej modlitwie.
Ze wszystkim zdążysz, nie myśl, że kiedykolwiek jesteś – jak się pisze w głupich piosenkach – „na straconej pozycji”, „bez szans”, „na dnie”, „do niczego”. Po to, między innymi, przydałoby się to święto.
Ja tam dziś świętuję, braci łotrów i siostry łotrzyce pozdrawiam, znaczy się cały Kościół Święty.
LITURGIA SŁOWA
Łk 23, 39 – 43
Jeden z powieszonych złoczyńców urągał Mu:
— Czyż nie jesteś Mesjaszem? Wybaw samego siebie i nas.
A drugi karcąc go rzekł:
— Czy ty [nawet teraz] nie boisz się Boga, kiedy cierpisz tę samą karę? My cierpimy sprawiedliwie, dostajemy to, na cośmy sami zasłużyli, lecz On nic złego nie uczynił.
I mówił:
— Jezusie, pamiętaj o mnie, kiedy przyjdziesz do swego królestwa.
I rzekł mu:
— Zaprawdę powiadam ci, jeszcze dziś będziesz ze Mną w raju.
Życiorys Świętego Dobrego Łotra
Święty Dyzmas był tym człowiekiem, o którym pisze w swojej Ewangelii św. Łukasz, że kiedy jeden z ukrzyżowanych z Jezusem łotrów urągał Mu, skarcił go, że oni umierają słusznie, za swe zbrodnie, ale Jezus nic złego nie uczynił. I zwrócił się do Jezusa, prosząc, żeby wspomniał na niego, kiedy już przyjdzie do swego królestwa. A Jezus obiecał Dobremu Łotrowi – bo tak go od tego czasu nazywamy – że jeszcze dziś będzie z Nim w raju. Był to pierwszy swoisty akt kanonizacji, którego jeszcze na Krzyżu dokonał Chrystus.
O Dobrym Łotrze pisało wielu Ojców Kościoła i świętych. Jego imię Dyzmas pochodzi z pism apokryficznych. Kościół wschodni czci go nawet jako męczennika. W Bolonii, w kościele Św. Witalisa i w bazylice Św. Stefana oddawano cześć częściom krzyża, na którym Dobry Łotr miał ponieść śmierć. Pielgrzymi, udający się do Ziemi Świętej, chętnie nawiedzali miejscowość “Latrum” w pobliżu Emaus, która im przypominała postać Dobrego Łotra.
Dobry Łotr jest symbolem Bożego Miłosierdzia; pokazuje, że nawet w ostatniej chwili życia można jeszcze powrócić do Boga. Św. Dyzmas jest patronem Gallipoli (Apulii), złodziei, skazanych na śmierć i dobrej śmierci.
