Duchowość jest kwestią tego, co kieruje naszym życiem. Wielu uważa, że daleko im do duchowości i że nie mogą być „uduchowieni”, ponieważ nie mają czasu na zamknięte rekolekcje, długie dni skupienia czy choćby na sumienną, skupioną codzienną modlitwę. Pochłania ich rodzina, praca (dwa kierunki studiów), uciążliwość dojazdów i konieczny zamęt dnia powszedniego. Życie duchowe to rarytas dla tych, którzy mogą sobie na to pozwolić, a nie możliwość dla każdego.
Duchowość nie zależy jednak w istocie od tych czy innych praktyk, czy też od stopnia ich nasilenia. Zależy głównie od tego czy pozwolimy, aby duch kierował naszym życiem. Gdzie jest „kabina nawigacyjna” twojego życia? Jeżeli umiesz poddać swoje życie impulsom najgłębszym, płynącym właśnie z ducha, będziesz człowiekiem duchowym.
Czy to w ogóle jest ważne? Bardzo. Dzięki duchowemu sterowi inaczej świat i życie oglądamy, mamy inne doświadczenia, perspektywy, relacje z ludźmi i sposób zawiadywania sobą. A wszystko zależy od tego, co wyznacza bieg kolejnych dni twojego życia.
