Kazanie na poranek Wigilijny
Piątek 24 grudnia 2010
Jak byś nie wiedział, to dziś już wiesz, że się wiele albo nawet wszystko, da odwrócić. Po to choinka stoi, żeby przypomnieć, że głupia historia z owocem na rajskim drzewku, ma zupełnie inny koniec, niż by się wydawało. Wcale nie śmierć na zawsze nam pisana, ale życie.
Odwraca się sprawa ze Słońcem. W Ewangelii mowa dziś o tym „Wschodzącym z Wysoka”, Chrystusie. Na niebie od dwóch dni przybywa światła, jeszcze bardzo powoli, po kilkanaście sekund dziennie. Zaczęła się najlepsza pora roku, a Słońce niemal aż do końca czerwca będzie zwiększało swoją pulę w budżecie dnia. I w sferze serca, oby z dnia na dzień, światła jak najwięcej.
Człowiek w Betlejem się narodził, Człowiek, który do pełni możliwości ludzkich doszedł i to zwykłymi ludzkimi drogami. A po to się narodził, abyśmy i my, jedząc, pijąc, śpiąc, żartując, modląc się i medytując, a przede wszystkim z całych sił kochając, do pełni człowieczeństwa doszli. Im bardziej ludzcy jesteśmy, tym bliżej nam do Boga. Bądźmy ludźmi, bo to się nawet Bogu spodobało!
Ty, Który się Ciałem stałeś, prowadź do przemiany w Boga. Amen.
PS. Dziś wieczorem otrzymacie krótkie kazanie na Pasterkę, w wersji do czytania a na dni świąteczne – 25 i 26 grudnia – dodatkowo krótkie kazania w wersji do słuchania – na www.itinerarium.pl .
LITURGIA SŁOWA
z mszy świętej porannej
(2 Sm 7,1-5.8b-12.14a.16)
Gdy król zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił wokoło wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a Arka Boża mieszka w namiocie. Natan powiedział do króla: Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą. Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół. Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej, a ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że ci zbuduje dom. Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki.
(Ps 89,2-5.27.29)
REFREN: Na wieki będę sławił łaski Pana
Na wieki będę sławił łaski Pana,
moimi ustami będę głosił Twą wierność
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
„Na wieki ugruntowana jest łaska,”
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.
„Zawarłem przymierze z moim wybrańcem,
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Utrwalę twoje potomstwo na wieki,
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia”.
On będzie wołał do Mnie: „Ty jesteś moim Ojcem,
moim Bogiem, opoką mego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę,
i trwałe będzie moje z nim przymierze.
Wschodzie, blasku światła wiecznego i słońce sprawiedliwości, przyjdź i oświeć siedzących w ciemnościach i mroku śmierci.
(Łk 1,67-79)
Zachariasz ojciec Jana został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc: Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izrael, że nawiedził lud swój i wyzwolił go, i moc zbawczą nam wzbudził w domu sługi swego, Dawida: jak zapowiedział to z dawien dawna przez usta swych świętych proroków, że nas wybawi od nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; że miłosierdzie okaże ojcom naszym i wspomni na swoje święte Przymierze na przysięgę, którą złożył ojcu naszemu, Abrahamowi, że nam użyczy tego, iż z mocy nieprzyjaciół wyrwani bez lęku służyć Mu będziemy w pobożności i sprawiedliwości przed Nim po wszystkie dni nasze. A i ty, dziecię, prorokiem Najwyższego zwać się będziesz, bo pójdziesz przed Panem torując Mu drogi; Jego ludowi dasz poznać zbawienie [co się dokona] przez odpuszczenie mu grzechów, dzięki litości serdecznej Boga naszego. Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi, by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają, aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju.
