Kazanie na drugą niedzielę zwykłą
23 stycznia 2011
Preludium misji Jezusa to zaproszenie czterech ludzi do współpracy, Piotra, Andrzeja, Jana i Jakuba. Nie znamy treści dialogu między Jezusem a pierwszymi apostołami. Jest zachęta Jezusa – Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. A potem reakcja wezwanych – Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Być może nic więcej nie było, przynajmniej nie zostało zapisane. Pomysłów na wyjaśnienie natychmiastowej decyzji uczniów jest na pewno wiele.
Roger Waters, którego słucham i polecam, śpiewał, że kiedyś antropolog z dalekiego kosmosu znajdzie skamieniałą ludzkość, zgrupowaną wokół telewizorów, zastygłą w bezruchu, zabawioną na śmierć („Amused itself to death”). Diagnoza muzyka, moim zdaniem, jest słuszna, jesteśmy coraz bardziej bierni, a jeśli już w jakimś ruchu, to kompletnie bezwartościowym. A ruch to przecież życie.
Co wyrwało czterech ludzi z ich życiowych marazmów i pchnęło na drogę przygody, niepewności i ostatecznie cierpienia oraz męczeństwa? Czym Jezus ich przekonał? Dywagując nad możliwymi wariantami odpowiedzi tracimy tylko czas. Nie dowiemy się, dopóki nie pójdziemy, jak tamci.
PS. Kazanie w wersji dźwiękowej zamieściłem na stronie www.itinerarium.pl
LITURGIA SŁOWA
(Iz 8,23b–9,3)
W dawniejszych czasach upokorzył [Pan] krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę do morza, wiodącą przez Jordan, krainę pogańską. Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu porażki Madianitów.
(Ps 27,1.4.13-14)
REFREN: Pan moim światłem i zbawieniem moim
Pan moim światłem i zbawieniem moim,
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia,
przed kim miałbym czuć trwogę?
O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam:
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu
przez wszystkie dni życia,
abym kosztował słodyczy Pana,
stale się radował Jego świątynią.
Wierzę, że będę oglądał dobra Pana
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny,
nabierz odwagi i oczekuj Pana.
(1 Kor 1,10-13.17)
Upominam was, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni, i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa. Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.
(Mt 4,23)
Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu.
(Mt 4,12-23)
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalegou, Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Gdy Jezus przechodził obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi. Oni natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
