Itinerarium

Czwartek 24 marca 2022

Donia wróci dziś po 80 latach na lubelskie Tatary. Wróci w wersji ukraińsko – polskiej. Donia została zabita dokładnie 80 lat temu, nie wiemy ile miała lat. Bestialskiej egzekucji dokonali Niemcy w ramach rozkręcającej się wówczas akcji Reinhardt.

Wszystko zaczęło się we wtorek 24 marca 1942 r. przed południem, pod gmach ochronki żydowskiej na Starym Mieście w Lublinie podjechały dwie ciężarówki, esesmani zapędzili do nich ponad 100 żydowskich sierot, zabronili im nawet wziąć cukierki, do dzieci ochotniczo dołączyły trzy wychowawczynie. Niemcy zdecydowali się na zamordowanie tych niewinnych dzieci na zasadzie eksperymentu – zobaczymy, jakie będą reakcje, wiemy, że nie było żadnych, m.in. dlatego, że skutecznie próbowano ten mord  ukryć.

Dzieci wywieziono do wsi Tatary, teraz jest to dzielnica Lublina. Tam była wówczas kopalnia piasku, zatem doły były już gotowe. Starsze z dzieci pijani esesmani oraz policjanci zabijali strzałami z pistoletów, na młodsze wystarczały silne ciosy pałkami. Po egzekucji dół zasypano, ale – wedle relacji niektórych świadków – jeszcze do północy słychać było wydobywające się z dołów jęki dogorywających dzieci. Ten bestialski mord pozbawił życie ponad 100 dzieci, nikt nie zna ich imion ani nazwisk, zachowało się jedynie imię jednej dziewczynki – Donia. Wspomniany dramat zapoczątkował serię innych mordów, które ostatecznie pochłonęły życie blisko 2 mln Żydów z terenu niemieckiego Generalnego Gubernatorstwa oraz Okręgu Białostockiego (wg nomenklatury okupanta). Zainicjowane zostały przez Odilo Globocnika dowódcę SS i Policji w dystrykcie lubelskim.

Od dwóch lat nasze dwa Stowarzyszenia – Centrum Wolontariatu i Solidarności Globalnej – sąsiadują z miejscem tamtej zbrodni. Dlatego podjęliśmy decyzje, aby na dwa sposoby przywrócić pamięć o tragicznej śmierci niewinnych żydowskich dzieci. Pierwszym  jest kantata pod tytułem „Donia”, na naszą prośbę napisał ją wybitny lubelski kompozytor, Rafał Rozmus. Jej prapremiera miała się pierwotnie odbyć właśnie dzisiaj, 24 marca, na razie przełożyliśmy termin wykonania na jakąś dalszą przyszłość.

Druga forma, to Okno Życia, jest już gotowe, zafunkcjonuje właśnie dzisiaj, o godz. 10:00, poświęci je ks. Stefan Batruch, prob. par. grekokatolickiej w Lublinie. Jutro Uroczystość Zwiastowania NMP, dzień Świętości Życia. Będzie to Ukraińsko – Polskie Okno Życia. Dlaczego takie? W naszym Centrum Powitalnym, do którego przylega Okno Życia, przyjęliśmy dotychczas 468 ukraińskich dzieci, szukających wraz ze swoimi matkami bezpiecznego miejsca w Lublinie.

Imieniem Doni nazwaliśmy nasze Okno Życia, niech ono będzie znakiem chęci ratowania życia. Zamordowane przez Niemców żydowskie dzieci nie znalazły 80 lat temu żadnego Okna Życia. Mordowane obecnie przez rosyjskie rakiety i bomby ukraińskie dziewczynki i chłopcy też takich okien nie mają. W pobliżu naszego Okna codziennie przechodzą ukraińskie dzieci, które wraz z matkami uciekły przed zbrodniami Putina. Polska, Lublin, ul. Gospodarcza 2, jest ich Oknem Życia.

Transmisja z otwarcia Okna Życia będzie na antenie Nowego Radia – www.noweradio.pl . Serdecznie zapraszamy, albo bezpośrednio do nas albo do komputerów.

Środa 23 marca 2022

Żytomierz i Owrucz dzisiaj. Udało nam się wczoraj porozmawiać z naszymi partnerami w Żytomierzu, na ile dobrze tłumaczę – Zarząd Główny Państwowego Zespołu ds. Nadzwyczajnych (ukraińskie brzmienie do odczytania na zdjęciu).

Wcześniej dojechało tam blisko 20 ton naszej wspólnej pomocy, wspólnej, bo wielu z Was ma w tym transporcie udział finansowy, bardzo dziękujemy, to podziękowanie usłyszeliśmy z Żytomierza.

Inne obrazki dostaliśmy z miasteczka Owrucz w pobliżu granicy z Białorusią, gdzie także dotarła nasza pomoc. Było i jest nadal ostrzeliwane przez rosyjskie rakiety. Zwróćcie uwagę na młodego strażaka chrupiącego gruszkę, od jego dowódcy wiem, że po raz pierwszy od dłuższego czasu uśmiechnął się. To była gruszka z Lublina.

Przypominam o możliwościach wspierania Ukrainy poprzez nasze środowisko:

Do wolontariatu  zgłosić się można tutaj:

731 926 090

lub 81 534 2652

Prosimy także o dalsze wsparcie:

– przez zbiórkę:

www.pomagam.pl/ukraina

www.pomagam.pl/uchodzcyukraina

lub przelewem

Stowarzyszenie Solidarności Globalnej

nr konta 17 1240 1503 1111 0010 7256 9064

tytuł przelewu – darowizna na cele statutowe Ukraina

Krótka refleksja jeszcze. Patrzę, jak ledwo drgnęły współczesne Cielce, rządzące naszą cywilizacją. FIFA ledwo przełknęła odsunięcie Rosji z bieżących rozgrywek (dzięki temu szanse Polski na Mundial wzrosły), podobnie reszta sportowych molochów. Odrzuca mnie od polskich stacji radiowych, w większości dudni ta sama muzyka co dawniej, nie wyczuwa się rozedrganej konstrukcji świata. Nie mam nic przeciwko sportowi czy muzyce, można jednak jakoś te sfery zestroić z tym, co dziej się w Ukrainie. Mam jeszcze nadzieję, że bardziej powszechna stanie się świadomość przełomowego momentu w obecnej historii. Choć, z drugiej strony, znamy przecież przypadek Titanica.

Wtorek 22 marca 2022

Cieszę się, że od niemal miesiąca mamy zwrot w nastawieniu do uchodźców, dotyczy to sióstr i braci z Ukrainy. Mam nadzieję, że szybko przejdziemy do życzliwego nastawienia do uchodźców skądkolwiek uciekających przed wojną i śmiercią. Dal mnie, człowieka, który stara się żyć Ewangelią, jest jasne, że Chrystusowe „Byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie”, obejmuje Ukraińca, Syryjczyka, Afgańczyka, Roma i Czeczena.

Zauważam jednak już – spodziewałem się tego – pewne polskie szemranie, wrzucanie w przestrzeń publiczną oznak niezadowolenia z powodu rzekomych przywilejów dla Ukraińców. W stylu – „A Ukraińcy dostają to za darmo, tamto za darmo …”

To groźny syndrom, z którym mieliśmy do czynienia np. w Lublinie już 20 lat temu. Nieistniejący już Ośrodek dla uchodźców funkcjonował w pobliżu tzw. „czworaków”, czyli dość ubogich mieszkań socjalnych zajmowanych przez polskie rodziny. Przy pomocy niektórych niezbyt mądrych dziennikarzy rozpętała się nagonka na Czeczenów, z tezą, że jak to oni mają za darmo spanie i jedzenie, a Polacy muszą za to płacić? Doszło do wybijania szyb w oknach Ośrodka i słownych napaści na uchodźców.

Z pola widzenia sprawców zniknęła oczywista prawda, że do Polaków wówczas nie strzelali rosyjscy snajperzy ze Specnazu, a na Czeczenów z Groznego polowali w najlepsze.

Niestety znam też głosy, w których pojawia się teza, że agresja Rosji na Ukrainę to kara Boska za Wołyń (1943 – 94), zatem „należy im się”. Jeżeli jakieś wrogie rakiety spadną na polskie obiekty – czego racjonalnie wykluczyć się nie da – to będzie kara Boska za co? Może za rzeź kozaków pod Łubniami (1596), dokonaną przez skądinąd sławetnego polskiego hetmana Stanisława Żółkiewskiego?

Przechodzimy ważną lekcję przyjaźni z narodem ukraińskim, gdzie nie powinno być miejsca na rozrachunki historyczne, jest czas na ewangeliczne i humanistyczne braterstwo. Chylmy głowy przed ukraińskim bohaterstwem,  Ukraińcy walczą dziś za nas i za Europę. Ich szlachetności i odwagi możemy zazdrościć.

Ponadto, umiejmy pojąć, że ci z nich, którzy dotarli do nas, pozostaną już na zawsze. To wielki Boży Dar dla nas Polaków.

Poniedziałek 21 marca 2022

Modliliśmy się w niedzielny wieczór razem z ukraińskimi uchodźcami:

Gdy pójdziesz przez wody, Ja będę z tobą,
i gdy przez rzeki, nie zatopią ciebie.
Gdy pójdziesz przez ogień, nie spalisz się,
i nie strawi cię płomień.

Bardzo wymownie zabrzmiały te słowa w niedzielny wieczór w salach MOSiR i Startu w Lublinie. Podobnie jak wersety z psalmu 23:

Chociażbym chodził ciemną doliną,
zła się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twój kij i Twoja laska
są tym, co mnie pociesza.

A także te z Ewangelii Jana (14) – Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! 

Fragmenty biblijne na Modlitwę Ekumeniczną wybrał ks. Grzegorz Brudny, proboszcz par. ewangelicko-augsburskiej, kazanie wygłosił ks. Stefan Batruch, także proboszcz ale z lubelskiej par. grekokatolickiej. Ks. Grzegorz i ja dołączyliśmy się z krótkimi dopowiedzeniami i błogosławieństwem, były też kanony i pieśni, znakomita schola. Potem jeszcze przeszliśmy przez sale z łóżkami wypełnionymi uciekinierami i błogosławiliśmy indywidualnie głównie chorych i dzieci.

Nie mam wątpliwości, że Ukraińcy są dziś szczególnie w źrenicach Pana Boga. Dołączcie z prośbą za nich:

Gdy pójdziesz przez wody, Ja będę z tobą,
i gdy przez rzeki, nie zatopią ciebie.
Gdy pójdziesz przez ogień, nie spalisz się,
i nie strawi cię płomień.

Zapis transmisji jest tutaj:

https://www.facebook.com/noweradio2020/videos/1140180046739439

Respektując prośbę administratora sal, w których modliliśmy się oraz samych uchodźców, nie zamieszczamy zdjęć z ich wizerunkami.

Niedziela 20marca 2022

Dzisiejszy wpis ma dwie części, na początek krótki raport weekendowy, a potem krótkie kazanie.

Raport

Na dobre rozkręca się nasza Szkoła Nauki Języka i Kultury Polskiej, jeszcze korzystamy z gościnnej Sali przy par. NMP Królowej Polski w Lublinie, ale wkrótce otworzymy docelowe miejsce. Na razie naukę – języka polskiego jako obcego – pobiera w dwóch grupach prawie 30 osób.

Weekend to intensywne działania naszego Mobilnego Szpitala, to dzieło wzięła na siebie Magda Szabała, pani doktor od wielu lat zaangażowana w pomoc bezdomnym, a teraz uchodźcom. Skrzyknęła swoje koleżanki i znajome, lekarki i pielęgniarki, w sobotę i niedzielę „obstawiają” miejsca wspólnego zakwaterowania – hale MOSiR i Start, bursy i internaty. Mamy lekarstwa, witaminy i wszelkie maści.

Wczoraj mogliśmy też kwestować na Jarmarku Ekologicznym, Lubartowska 77, dziękujemy – Robert Niedziałek.

Z kolei dzisiaj, w niedzielę 20 marca, zaprosiłem na Ekumeniczną Modlitwę zaprzyjaźnionych kapłanów z Kościoła Grekokatolickiego, Stefan Batrucha i Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego, Grzegorza Brudnego. Modlic się będziemy tam, gdzie teraz w większych grupach przebywają uchodźcy z Ukrainy (patrz plakat).

No i na koniec raportu, prezes Centrum Wolontariatu – Aneta Kołodziejczyk – wymyśliła rabatki z bratkami, w barwach Ukrainy.

Pewnie wiecie, ale powiem jeszcze raz – uruchomienie Szkoły Języka, Świetlicy, zakup lekarstw, wspominany wczoraj transport do Żytomierza – to wszystko nie byłoby możliwe bez Waszego wsparcia, wielkie brawa, Bóg zapłać, dziękujemy.

Cieszymy się z każdego wolontariusza, który chce poświęcić swój czas i energię, dołączajcie do nas:

Kontakt:

731 926 090

lub 81 534 2652

Prosimy także o dalsze wsparcie:

– przez zbiórkę:

www.pomagam.pl/ukraina

www.pomagam.pl/uchodzcyukraina

lub przelewem

Stowarzyszenie Solidarności Globalnej

nr konta 17 1240 1503 1111 0010 7256 9064

tytuł przelewu – darowizna na cele statutowe Ukraina

Tyle raport. Dalej jest kazanie.

Czytając dzisiejszą Ewangelię (patrz niżej) do głowy przychodzi mi jedno, krótkie westchnienie – „Panie, zostaw mnie jeszcze na rok!” Może wystarczy, abym mocniej się nawrócił, chciałbym też zobaczyć wolną Ukrainę.

Wg Łukasza 13,1 – 9

W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.

Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».

I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?”

Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».

Sobota 19 marca 2022

Mam głęboko zakorzenioną ewangeliczną wizję relacji między ludźmi, także między narodami, w których postępuje się według zasad sprawiedliwości, równości, pokoju, braterstwa, wolności i solidarności, żeby wymienić tylko najważniejsze. Do tej wizji przekonuję wszystkich, którzy chcą mnie słuchać, czasem czuje się jak kataryniarz (ale ten z piosenki Gintrowskiego – https://www.youtube.com/watch?v=yMrMCS2ywd4). No i zdaję sobie sprawę, że to czasem może być nudne, ale przecież prawdy nie porzucę. Słyszę niekiedy, że jestem naiwny, ale przecież wiara, nadzieja i miłość też są w tej rodzinie.

Ukraina jest jednym z kilku moich Wielkich Uczuć, które zawładnęły moim sercem i wyobraźnią. Podobnie jak wcześniej wolna Kuba, Białoruś, Gruzja, Kurdystan, Armenia a nawet wolna Rosja. Te Wielkie Uczucia rozgrzewają na pewno kontakty ze wspaniałymi ludźmi, którzy we wspomnianych narodach służyli i służą nadal podobnym do wyznawanych przeze mnie wartościom. Ponadto Wielkich Uczuć nie porzuca się do końca życia.

Naiwność? Życie nauczyło mnie, że nie ma rzeczy niemożliwych, to działa w obie strony, możliwe są okropne mordy jak i cudowne, szlachetne zrywy. Do naiwnych zaliczałem się od dawna, od kiedy wierzyłem, że mur berliński runie, że w Polsce legnie komunizm i że Związek Radziecki to imperium kłamstwa, prędzej czy później skazane na upadek. Te naiwne moje wiary opierały się jednak na wartościach, o których było na początku.

I jeśli dziś jestem pewien, że Ukraina trwale i skutecznie wybije się na niepodległość, że Gruzja odzyska utraconą Abchazję i Osetię Południową, że waleczny naród kaukaskich górali z Czeczeni odetchnie wolnością, jeśli jestem tego pewien, to raz z powodu Wielkich Uczuć, a dwa dlatego, że widziałem iż niemożliwe stawało się faktami.

Dlatego powtarzam, jak Kataryniarz z piosenki, Wolna Ukraina, Niepodległa Ukraina. I do tej piosenki zachęcam każdego z Was.

Piątek 18 marca 2022

Ostatni czwartek w naszym wolontariackim środowisku zdominowały dwa wydarzenia. Oprócz codziennej służby przy kojarzeniu osób oddających swoje pokoje czy mieszkania i tych, którzy ich potrzebują czy tłumaczeniu w kilkunastu miejscach, mieliśmy też wyprawę do Warszawy oraz przygotowanie dużego transportu do Żytomierza.

Do Warszawy pojechała mała delegacja, aby uczestniczyć w przyznaniu nagrody Orła Jana Karskiego prezydentowi Ukrainy, Wołodymirowi Żełenskiemu. W imieniu Prezydenta przyjął ją ambasador Andrij Deszczyca, wszystko odbywało się w warszawskim kościele pw. Krzyża Świętego. Dwie nasze koordynatorki – Ania Szymańska i Anastazja Saszkova – zrobiły nawet pewną furorę, tylko one wraz z ambasadorem potrafiły odśpiewać hymn Ukrainy. Każdy przyjazny gest wobec narodu ukraińskiego wzmacnia jego ducha i wolę walki.

Do Żytomierza pojedzie 20 ton żywności, koców, lekarstw i innych rzeczy, cała zawartość jest odpowiedzią na zapotrzebowanie ze strony naszych partnerów. To kolejna wysyłka, wkrótce pojadą transporty m.in. do Charkowa i Iwano – Frankiwska. Na pewno wielu z Was ma w tej pomocy swój wkład, finansowy czy rzeczowy, dziękujemy.

Kilka refleksji na koniec. Co właściwie robimy, organizując pomoc dla Ukraińców tutaj i w ich kraju? Miłosierny Samarytanin nie mógł zapobiec poranieniu przez nieznanych zbójców, podjął jednak dzieło opatrzenia ran, stał się swoistym pogotowiem ratunkowym. I to samo jest naszą rolą, rolą sąsiadów, misją wrażliwych ludzi, bez względu na motywacje. Dobrze tę misję wypełniamy wszyscy, angażujący się po stronie Ukraińców.

Zastanawiam się w którym momencie – im bliżej końca pierwszego miesiąca wojny – oswoimy się z nią. Sięgam pamięcią do stanu wojennego w Polsce, silny opór dużej części społeczeństwa trwał przez pierwsze pół roku, od wiosny 1982 r. walczyły już tylko wąskie kręgi (one zdecydowały w dużej mierze o ponownym sukcesie Solidarności); reszta Polaków wraz z wiosną zajęła się ogródkami i planami na urlopy. Wcale nie piszę tego z przekąsem czy drwiną, oswajamy się z czasem ze wszystkimi sytuacjami, z wojną także. Wrażliwość przejdzie zapewne w inne formy, bo na szybki koniec wojny i jej skutków na razie nic nie wskazuje.

W tym wszystkim nie możemy jednak zgubić nadziei, zdolnej przetrwać pokusy obojętności czy zniechęcenia. O to właśnie dla Ukraińców i dla nas modlę się.

Do wolontariatu  zgłosić się można tutaj:

731 926 090

lub 81 534 2652

Prosimy także o dalsze wsparcie:

– przez zbiórkę:

www.pomagam.pl/ukraina

www.pomagam.pl/uchodzcyukraina

lub przelewem

Stowarzyszenie Solidarności Globalnej

nr konta 17 1240 1503 1111 0010 7256 9064

tytuł przelewu – darowizna na cele statutowe Ukraina

Czwartek 17 marca 2022

Nie mogę być antyrosyjski, w sensie wrogiego odniesienia do narodu naszych braci znad Wołgi, zupełnie nie rozumiem powodów odrzucenia muzyki rosyjskiej w polskich radiostacjach czy filharmoniach, jestem temu stanowczo przeciwny. Karanie rosyjskiej kultury, niejednokrotnie absolutnie wyjątkowej, jak choćby dzieła Dostojewskiego czy Czechowa, jest w istocie formą wsparcia polityki Putina, przecież aż się prosi, żeby to karanie tłumaczyć – „Zobaczcie, nienawidzą nas …” Stosując podobną miarę, należałoby zabronić Bacha czy Wagnera, pamiętamy ile wycierpieliśmy od Niemców.

Mam wielką sympatię do Rosjan, którzy stanęli przeciwko licznym rosyjskim totalitaryzmom, wspomnę choćby o Aleksandrze Litwinienko, Annie Politkowskiej czy Borisie Niemcowie. Od wielu lat współpracuję z kilkunastoma osobami, na różne sposoby próbującymi podważać imperialne struktury w Moskwie.

Nie mieliśmy żadnych skrupułów przyjmując w szeregi naszych wolontariuszy Rosjan albo pół – Rosjan, angażujących się w pomoc Ukraińcom.

Nie możemy wyhodować w sobie fobii antyrosyjskiej, jeszcze w niektórych kręgach tlą się wątki antysemickie, dobrze, że przymilkły lub prawie wygasły nastroje antyukraińskie.

Cały czas chętnie przyjmujemy wolontariuszy, bardzo cenimy sobie każdego, kto choćby trochę czas chciał dać w służbie uchodźcom.

Zgłosić się można tutaj:

731 926 090

lub 81 534 2652

Prosimy także o dalsze wsparcie:

– przez zbiórkę:

www.pomagam.pl/ukraina

www.pomagam.pl/uchodzcyukraina

lub przelewem

Stowarzyszenie Solidarności Globalnej

nr konta 17 1240 1503 1111 0010 7256 9064

tytuł przelewu – darowizna na cele statutowe Ukraina

A na zdjęciu nocna ekipa – Białoruś, Kazachstan i Ukraina – pracują w punkcie recepcyjnym w Mirczu (pomiędzy Hrubieszowem i Tomaszowem). Pomagają tam, podobnie jak w innych punkach, głównie przy tłumaczeniach. Brawo Wiktoria, Irina i Dima.

Środa 16 marca 2022

Nasza wolontariacka wspólnota służąca uciekającym Ukraińcom stale się powiększa, największą grupą są Polacy oraz Ukraińcy, zarówno studiujący czy pracujący u nas ale także ci, którzy od kilku czy kilkunastu dni są już uchodźcami. Zaraz po nich chętnie włączają się Białorusini, także osiadli w Lublinie z powodu pracy czy studiów. Zauważyłem też dzisiaj egzotyczne trio – Smrawit z Etiopii, Sakhar z Kurdystanu i Kennedy z Nigerii, dzielnie przygotowywali kanapki.

Wieczorem pojawiła się także zaskakująca dwójka – na zdjęciu – to Nastia, z pochodzenia Ukrainka z Kijowa, ale obecnie obywatelka Izraela, mieszka w Hajfie oraz Elroj z Beer Szewa. Od środy zaangażują się jako wolontariusze, ale za nim przyjedzie także kilku lekarzy i terapeutów z Izraela, bardzo cieszymy się z tego desantu.

Różne nacje, które dołączają do nas, pokazują, że rezonans solidarności wybiega daleko poza strefę wojny i jej polskie obrzeża. Marzę, aby była to jaskółka zwiastująca odrodzenie solidarności w wymiarze europejskim i szerszym jeszcze.

Drugim dobrym znakiem jest kilka emerytowanych pań w rolach wolontariuszek oraz emerytowanych panów głównie w rolach kierowców.

Bardzo zachęcam, aby do nas dołączać, kontakt:

731 926 090

lub 81 534 2652

Prosimy także o dalsze wsparcie:

– przez zbiórkę:

www.pomagam.pl/ukraina

www.pomagam.pl/uchodzcyukraina

lub przelewem

Stowarzyszenie Solidarności Globalnej

nr konta 17 1240 1503 1111 0010 7256 9064

tytuł przelewu – darowizna na cele statutowe Ukraina

Dorzucam jeszcze zaproszenie, o którym pisałem już w poprzednim wpisie.

WOLNI  Z WOLNYMI

Charytatywny koncert dedykowany Ukrainie

My, Polacy cieszymy się wolnością od r. 1989, Ukraińcom ich wolność próbuje odebrać Rosja. Obydwa nasze narody wyzwoliły się spod sowieckiej dominacji przed 30 laty, teraz tak jak możemy  wspieramy Ukraińców na terenie ich państwa ale i w Lublinie. Miałem przyjemność dzisiaj uczestniczyć w konferencji prasowej zapowiadającej koncert w dn. 27 marca, główne role odegrali dyr. Filharmonii p. Wojciech Rodek (w środku) oraz Bartłomiej Bałaban, członek Zarządu Województwa Lubelskiego, odpowiedzialny za kulturę. Niewątpliwą ozdobą konferencji był krótki występ Sary Dragan (skrzypce) i Tomasza Rittera (fortepian), usłyszeliśmy fragment II koncertu d-moll Henryka Wieniawskiego. Wspomniani soliści oraz cała Orkiestra Lubelskiej Filharmonii wróciła właśnie z 55-dniowego tournée w USA, gdzie odnieśli wielki sukces.  

Centrum Wolontariatu, Stowarzyszenie Solidarności Globalnej we współpracy z Filharmonią zapraszają na koncert „Wolni z wolnymi”, który odbędzie się w niedzielę 27 marca o godz. 16:00 w Filharmonii im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie.

Wśród wykonawców:

Małgorzata Grzegorzewicz-Rodek – sopran

Piotr Olech – kontratenor

Tomasz Ritter – fortepian

Miłosz Bachonko – akordeon

Jakub Niedoborek – gitara

Zespół Por Fiesta

Andrzej Mazur – klarnet

Anna Komusiński-De Alba – wiolonczela

Grzegorz Cholewiński – skrzypce

Łukasz Cholewiński – skrzypce

Gabriela Klauza – organy

Michał Iwanek -fortepian

Dawid Jarząb – dyrygent

Wojciech Rodek – dyrygent

Program: M. Skoryk, L. Van Beethoven, El. Elgar, G.B. Pergolessi, F.Chopin, W.A. Mozart, M. Bachonko

Wszyscy artyści biorący udział w wydarzeniu występują charytatywnie

Sala Koncertowa Filharmonii Lubelskiej, ul. M. Curie-Skłodowskiej 5 

Informacja o zaproszeniach : tel. 797 341 681 Organizatorzy nie biletują koncertu, prosimy o dobrowolne datki do puszek, z którymi pojawią się wolontariusze.

Charytatywny koncert dedykowany Ukrainie

My, Polacy cieszymy się wolnością od r. 1989, Ukraińcom ich wolność próbuje odebrać Rosja. Obydwa nasze narody wyzwoliły się spod sowieckiej dominacji przed 30 laty, teraz tak jak możemy  wspieramy Ukraińców na terenie ich państwa ale i w Lublinie. Miałem przyjemność dzisiaj uczestniczyć w konferencji prasowej zapowiadającej koncert w dn. 27 marca, główne role odegrali dyr. Filharmonii p. Wojciech Rodek (w środku) oraz Bartłomiej Bałaban, członek Zarządu Województwa Lubelskiego, odpowiedzialny za kulturę. Niewątpliwą ozdobą konferencji był krótki występ Sary Dragan (skrzypce) i Tomasza Rittera (fortepian), usłyszeliśmy fragment II koncertu d-moll Henryka Wieniawskiego. Wspomniani soliści oraz cała Orkiestra Lubelskiej Filharmonii wróciła właśnie z 55-dniowego tournée w USA, gdzie odnieśli wielki sukces.  

Centrum Wolontariatu, Stowarzyszenie Solidarności Globalnej we współpracy z Filharmonią zapraszają na koncert „Wolni z wolnymi”, który odbędzie się w niedzielę 27 marca o godz. 16:00 w Filharmonii im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie.

Wśród wykonawców:

Małgorzata Grzegorzewicz-Rodek – sopran

Piotr Olech – kontratenor

Tomasz Ritter – fortepian

Miłosz Bachonko – akordeon

Jakub Niedoborek – gitara

Zespół Por Fiesta

Andrzej Mazur – klarnet

Anna Komusiński-De Alba – wiolonczela

Grzegorz Cholewiński – skrzypce

Łukasz Cholewiński – skrzypce

Gabriela Klauza – organy

Michał Iwanek -fortepian

Dawid Jarząb – dyrygent

Wojciech Rodek – dyrygent

Program: M. Skoryk, L. Van Beethoven, El. Elgar, G.B. Pergolessi, F.Chopin, W.A. Mozart, M. Bachonko

Wszyscy artyści biorący udział w wydarzeniu występują charytatywnie

Sala Koncertowa Filharmonii Lubelskiej, ul. M. Curie-Skłodowskiej 5 

Informacja o zaproszeniach : tel. 797 341 681

Organizatorzy nie biletują koncertu, prosimy o dobrowolne datki do puszek, z którymi pojawią się wolontariusze.