Kazanie na 4 Niedzielę Wielkanocną 25 kwietnia 2021
Pasterzy dziś coraz mniej, obraz z dzisiejszej Ewangelii jest dość odległy. W istotnym sensie pasterzami są rodzice dla swoich dzieci, nauczyciele dla uczniów, profesorowie dla studentów ale także sołtysi, wójtowie, burmistrzowie, wojewodowie, marszałkowie, ministrowie, prezydenci miast i Polski, są nimi także proboszczowie, biskupi i papieże. Wszyscy, którzy w jakiś sposób odpowiadają za innych. Sami na pewno umiemy ich ocenić.
Wreszcie pasterzem jest Chrystus. Jakim? Piszę tak, jak sam tego doświadczam. Nigdy mnie nie ochrzanił i nie zbluzgał. Nigdy nie okłamał i nie znieważył. Owszem , jest wymagający i stanowczy. Zawsze, gdy mi szajba odbije odnajduje mnie, kiedy trzeba leczy i podnosi, umacnia i mnoży nadzieję. Rozgrzesza i odnawia ale także poucza i ostrzega. I najważniejsze – staram się iść za Nim, bo Mu ufam.
Idźcie tylko za tymi, którym ufacie, którzy się wami przejmują i słuchają was, którzy starają się was zrozumieć i wspomóc. Za dobrymi pasterzami.
Jezus powiedział:
«Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.
Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.
Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca». (J 10, 11 – 18)
