RADOSNĄ GĘBĘ MA CAŁY ŚWIAT

Wtorek 29 września 2015

Co ja zrobię, że mam dobrą pamięć. Dobrze pamiętam piosenkę śpiewaną przez Bogdana Łazukę do tekstu – znakomitego – Jacka Fedorowicza. Kawałek zacytuję zatem:

Bywają czasem takie dni
Że wszystko ci się chciałoby
Na balkon nagle wybiec chcesz
Nikt nie wie, po co, i ty nie wiesz też

Bywają czasem takie dni
Z radości coś ci w duszy rży
Radosną gębę ma cały świat
Bywają takie dni

Teraz są takie wyjątkowe dni. Przyglądam się pojedynkom chmur ze słońcem, teraz jest prawie remis, ale chmury rewanżują się za sierpniowe szaleństwa słońca. Wreszcie się wzięły do roboty mgły, nadchodzą nocami i ani myślą do ósmej się zwijać. I wiatry z leniwego bezruchu idą w tany, to obłoczki pogonią, to rozbujają brzózki, to pokołyszą łanami dojrzałej kukurydzy. Tak się teraz i tylko teraz dzieje.

Na niebie w kluczach, setkami nawet, krążą żurawie, klangorem dźwięcznym oznajmiając kierunek odlotu na południe. A na leśnych polanach, zwłaszcza teraz jak jest pełnia, jeszcze się zmagają jelenie na rykowiskach i już walczą łosie na bukowiskach. Wiem, że tego nie widzicie, ale dobrze że wiecie, z tego wpisu. Tak się teraz i tylko teraz dzieje.

Jednym zdaniem – Radosną gębę ma cały świat! Jasne, wiem, że idą wybory, w Nowym Jorku podstarzały już (70 lat) ONZ debatuje i że nauczyciele będą bić się zaraz o wyższe płace. Tak, wiem to wszystko. Ale to wcale nie przeszkadza mi, żebym był częścią świata, który teraz ma radosną gębę 🙂