GRA O ŻYCIE I SZCZĘŚCIE

Czwartek 19 lutego 2015

Mamy Wielki Post, popiół już zmyty z głów, pójdziemy jeszcze na rekolekcje, do spowiedzi, może trafią się Gorzkie Żale. W tle przewija się nawrócenie, pokuta, post, gesty miłosierdzia.

Z pola uwagi znika nam zupełnie istota. Gra toczy się o życie lub śmierć, szczęście lub nieszczęście, czyli stawki najwyższe. Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście… kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego (całość tekstów z liturgii słowa niżej). Obojętni w ogóle nie włączą się w tę grę, pobożni mogą zadbać jedynie o poprawność i skrupulatne wypełnienie wszystkich obowiązków religijnych.

Wielki Post – ale także każdy inny czas, Boże Narodzenie, Zesłanie Ducha Świętego, wspomnienie św. Izydora czy Zaduszki – jest zaproszeniem do gry o Wieczność, życie bez końca. W tej grze chodzi o jedność z Żywym Bogiem, tylko tak mamy szansę na życie i szczęście. Ponieważ jednak wolimy grać o stawki małe, jak zadowolenie, przyjemność, przytulność, nic ważnego w tym Poście raczej się nam nie przydarzy. Choć chciałbym się mylić.

(Pwt 30,15-20)
Mojżesz przemówił do ludu: Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego polecenia, prawa i nakazy, abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść. Ale jeśli swe serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon obcym bogom, służąc im – oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu. Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi, którą Pan poprzysiągł dać przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

(Ps 1,1-4.6)
REFREN: Błogosławiony, kto zaufał Panu

Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą
które wydaje owoc w swoim czasie,
liście jego nie więdną,
a wszystko, co czyni; jest udane.

Co innego grzesznicy:
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych,
a droga występnych zaginie.

(Mt 4,17)
Pan mówi: Nawracajcie się, bliskie jest Królestwo niebieskie.

(Łk 9,22-25)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Potem mówił do wszystkich: Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?