30 czerwca 2006
Uwierzyć w miłość. Od święta to jeszcze da się przyjąć. Brzmi nieźle (przypominam, że to zalecenie z Pisma Świętego). Kiedy powtarzam po raz trzeci (w Itinerarium), że trzeba w miłość uwierzyć, to dlatego, że jest to wiara niezwykła i nie prosta.
To wiara, która dotyka sensu naszego istnienia. Można go zagłuszyć bezwiednym biegiem zdarzeń każdego dnia. W końcu coś tam zrobimy dziś, w ostatni dzień czerwca, gdzieś pójdziemy, o czymś pogadamy, gdzieś zadzwonimy i kogoś spotkamy.
Kiedy uwierzysz w miłość, ona wyjawi to, co najważniejsze. Inaczej oglądać będziesz życie. To nie będzie kolejny dzień. To będzie TEN DZIEŃ.
