Środa 21 lipca 2021
Wklejam poniżej biblijną opowieść o szemrzących Izraelitach wychodzących z egipskiej niewoli. Szemranie to ciągłe niezadowolenie, narzekanie, marudzenie, wymyślanie Bogu pod nosem. Szemranie to ciche pretensje, ciche, aby nie być posądzonym o jawny sprzeciw. Ciche, ale na tyle donośne, aby Bóg czy ludzie, usłyszeli. W istocie szemrania ukryta jest zgorzkniała chęć zarządzania po swojemu Panem Bogiem, a zwłaszcza Jego wszechmocą. Szemranie jest próbą podporządkowania Pana Boga naszym ludzkim wyobrażeniom. Myślę, że my Polacy, doskonale odnajdziemy tu swoje aspiracje i nastrój ducha.
Jest jednak i inny stan ducha, najlepiej widać go w psalmach, gdzie autorzy zachwycają się życiem, cieszą z każdego dnia, uwielbiają Stwórcę nieba i ziemi, widzą Jego działanie i bliskość w szumie lasów i łanach zbóż. Codziennie odkrywają cudowne piękno drugiego człowieka i witają blask jego twarzy jako zapowiedź wielkiej tajemnicy. Niech ten duch chwały rozpiera nas dzisiaj!
Synowie Izraela wyruszyli z Elim. Przybyło zaś całe zgromadzenie Izraelitów na pustynię Sin, położoną między Elim a Synajem, piętnastego dnia drugiego miesiąca od ich wyjścia z ziemi egipskiej.
I zaczęło szemrać na pustyni całe zgromadzenie Izraelitów przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi. Izraelici mówili im: «Obyśmy pomarli z ręki Pana w ziemi egipskiej, gdzie zasiadaliśmy przed garnkami mięsa i jadaliśmy chleb do syta! Wyprowadziliście nas na tę pustynię, aby głodem zamorzyć całą tę rzeszę».
Pan powiedział wówczas do Mojżesza: «Oto ześlę wam chleb z nieba, jak deszcz. I będzie wychodził lud, i każdego dnia będzie zbierał według potrzeby dziennej. Chcę ich także doświadczyć, czy pójdą za moimi rozkazami czy też nie. Lecz szóstego dnia zrobią zapas tego, co przyniosą, a będzie to podwójna ilość tego, co będą zbierać codziennie».
Mojżesz rzekł do Aarona: «Powiedz całemu zgromadzeniu Izraelitów: Przybliżcie się do Pana, gdyż słyszał wasze szemrania». Gdy Aaron przemawiał do całego zgromadzenia Izraelitów, spojrzeli ku pustyni i ukazała się im w obłoku chwała Pana.
I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowami: «Słyszałem szemranie Izraelitów. Powiedz im tak: O zmierzchu będziecie jeść mięso, a rano nasycicie się chlebem. Poznacie wtedy, że Ja, Pan, jestem waszym Bogiem».
Rzeczywiście wieczorem przyleciały przepiórki i pokryły obóz, a nazajutrz rano warstwa rosy leżała dokoła obozu. Gdy się warstwa rosy uniosła ku górze, wówczas na pustyni leżało coś drobnego, ziarnistego, niby szron na ziemi.
Na widok tego Izraelici pytali się wzajemnie: «Co to jest?» – gdyż nie wiedzieli, co to było.
Wtedy powiedział do nich Mojżesz: «To jest chleb, który daje wam Pan na pokarm».
(Wj 16)
Środa 21 lipca 2021
