Wtorek 1 sierpnia 2017 Co robiliście w końcu sierpnia ubiegłego roku? Albo na początku kwietnia tego roku? Nie sądzę, żebyście dobrze pamiętali. Pomyślcie jednak, przypomnijcie sobie.
Rolnicy zaczęli właśnie zbierać to, co zasiali jako oziminy (jesień ub. roku) lub jare (wiosna br. roku), pszenicę, żyto i inne zboża. Nie tylko zasiali, troszczyli się również o zasiewy rzucając nawóz w glebę i niszcząc chwasty, chroniąc przez opryski plony od chorób.
Każde nasze słowo, gest, rozmowa, czyn, działanie, to zasiewy, z których coś wyrasta.
Jesteśmy siewcami. Z naszych dobrych myśli, serdecznych słów, ofiarnych czynów i dzieł wyrasta solidarność, czułość, dobre życie, posługa miłosierdzia, braterstwo i odwaga. Ze słów i czynów Jezusa wyrósł Kościół, wyrosły szpitale, szkoły, uniwersytety, prawa człowieka, nasza wiara.
Boże ziarna wsiane w ziemię nad Wisłą zrodziły mężnych Polaków, którzy w sierpniu 1920 r. zwyciężyli bolszewików w Cudzie nad Wisłą, którzy w Warszawie w sierpniu roku 1944 oddawali życie za Ojczyznę, którzy w sierpniu roku 1980 wzniecili Solidarność.
Jesteśmy siewcami. Co wyrośnie z naszych myśli, słów, czynów i dzieł?
