RAZ SIĘ ŻYJE

Kazanie na Dzień Zaduszny Niedziela 2 listopada 2014

Raz się żyje. Dlatego trzeba to zrobić najpiękniej jak można.

Po to, by nie żałować. Ale tak, by życie się nie kończyło, najwyżej przemieniało w chwili śmierci.

Wierzę w ciała zmartwychwstanie i żywot wieczny. Amen.

Kazanie głosem: www.itinerarium.pl

Liturgia słowa

(Łk 23,44-46.50.52-53;24,1-6a)
Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego. Po tych słowach wyzionął ducha. Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. W pierwszy dzień tygodnia poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał.