Tak, siostry i bracia, mamy poranek wielkanocny i wspomnienie Tamtego poranka, kiedy Maria Magdalena odkryła pusty grób Jezusa. I Jego pytanie do uczniów: „Macie tu coś do jedzenia?”
Jeśli jedliśmy lub będziemy jeść dzisiaj śniadanie, w życzliwości, serdeczności, z dobrymi słowami i czułymi gestami, Pan Jezus będzie – po swojemu – kosztował naszych frykasów, sałatek, barszczu, białej kiełbaski i sernika.
Alleluja, On z martwych powstał i my z martwych wstaniemy.
https://vimeo.com/406148791/0a9dcb3681
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!». Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich. (Łk 24)
