Sobota 29 października 2016 Zwykle jesteśmy za grubi, rzadziej zbyt chudzi. Zwykle brakuje nam kilku centymetrów, rzadziej chcielibyśmy być niżsi. Zwykle mamy za mało pieniędzy, rzadko albo wcale za dużo. Jacyś tacy wybrakowani jesteśmy. Może nie czytamy psalmu 139 albo nie wierzymy, że jesteśmy naprawdę cudownie stworzeni?
Panie, przenikasz i znasz mnie,
Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję.
Z daleka przenikasz moje zamysły,
widzisz moje działanie i mój spoczynek
i wszystkie moje drogi są Ci znane.
Choć jeszcze nie ma słowa na języku:
Ty, Panie, już znasz je w całości.
Ty ogarniasz mnie zewsząd
i kładziesz na mnie swą rękę.
Ty bowiem utworzyłeś moje nerki,
Ty utkałeś mnie w łonie mej matki.
Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie.
