Piątek 14 października 2016 As, a właściwie assarion, to najdrobniejsza moneta w Palestynie za czasów Chrystusa, odpowiednik dzisiejszego grosza. Za jednego asa można było kupić dwa wróble. Kupowali je głównie najubożsi na posiłek, trochę się dziś wzdrygamy, choć nadal w niektórych krajach wróble (i inne małe ptaki) traktowane są jako jadalny drób. Kto kupił pięć wróbli za dwa asy, naprawdę trafił na wielką promocję.
Żaden z tych nic nie wartych wróbli nie jest zapomniany w oczach Bożych. Niesamowite. Wróbli na ziemi są miliony, niezliczone miliardy fruwały i fruwają na wszystkich kontynentach. Żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych.
Codziennie możemy spotkać informacje o tym, że ktoś spłonął w pożarze domu, że trzy, cztery osoby zginęły w wypadku, że tornado pochłonęło ponad tysiąc ofiar. Żadna z tych kobiet i mężczyzn nie zostali zapomniani w oczach Bożych.
Czasem dopada nas myśl, że jesteśmy nikim. Nie piszą o nas, nie mówią, nie oczekują z oklaskami. Cóż wielkiego robimy? Z uśmiechem na twarzy sczytujemy kody produktów przy kasie, pieczołowicie układamy faktury w segregatorach (na wypadek kontroli), wykonujemy setny telefon z call center z zaproszeniem na badanie wzroku, wieziemy pasażerów w taksówce, robimy dzieciom szybkie śniadanie (na które one patrzą z obrzydzeniem), co tydzień robimy duże pranie. Cóż wielkiego robimy? Nic.
Po ludzku nic. Pamiętajcie jednak, bez względu czy stoicie na kasie, wieziecie zawianych gości taksówką, karmicie markotne dzieci, układacie faktury, myjecie sedesy, podpisujecie ważne dokumenty, pamiętajcie, że nikt z nas nie jest zapomniany w oczach Bożych (w ludzkich jesteśmy bez szans).
Nic nie ujmując figlarnym ptaszkom, pamiętajmy, że jesteśmy ważniejsi niż wiele wróbli.
Czyż nie sprzedają pięciu wróbli za dwa asy? A przecież żaden z nich nie jest zapomniany w oczach Bożych. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. (Łk 12, 6-7)
