Kazanie na święto MB Bolesnej Czwartek 15 września 2016 Maria pod krzyżem swojego Syna daje siłę wszystkim Matkom, stającym pod krzyżami swoich dzieci. Imiona matek i dzieci zmieniają się, krzyż też ma różne formy.
Często spotykam współczesne Marie. Jedna z nich, pani Marianna, od kilku lat jeździ na widzenia z synem w więzieniu. Inna, Elżbieta co dwa, trzy miesiące asystuje córce na detoksie, lekarze płuczą dziewczynie żołądek po prochach. Po każdym płukaniu Elżbieta wierzy, że to ostatni raz. A potem znowu jedzie do szpitala. Tam jest jej miejsce, tam gdzie dziecko. Pani Alina pielęgnowała pół roku syna Andrzeja konającego na nowotwór, czuła, że tam jest jej miejsce, gdzie jest jej dziecko. Pani Maria niedawno po raz kolejny odnalazła swojego Grzesia na działkach, znów zabrała go do domu, z nadzieją że tym razem już nie pójdzie w cug, że się podleczy.
Matko Bolesna, Mario, Matko Jezusa, bądź ze wszystkimi matkami bolesnymi dziś, jutro i zawsze.
(J 19,25-27)
Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
