TRZY GRZECHY PRZECIWKO PAPIEŻOWI

Poniedziałek 27 kwietnia 2015

Jan Paweł II. Ma pomniki, place, ulice, szkoły, skwery, aleje, znaczki pocztowe, nawet uniwersytety. I jest święty. To wszystko jest bardzo dobre.

Przy każdej „papieskiej okazji”, jak dzisiejsza rocznica kanonizacji, dziękuję Bogu, że żyłem w czasach Jana Pawła. Jednocześnie po raz kolejny stwierdzam, że jako Polacy mamy przynajmniej trzy grzechy przeciwko naszemu Papieżowi.

Trzy grzechy – nie czytamy Go, nie rozumiemy i nie robimy. Nie czytamy Papieża, bo w ogóle prawie nie czytamy. Nie rozumiemy, bo nie jest to myśl łatwa, wymaga refleksji, a seriale i reklamy są takie fajne. I nie robimy papieża. Nie robimy? Tak, kiedyś na jednym ze światowych spotkań młodzieży z Janem Pawłem II rozmawiałem z grupą Amerykanów niosących transparent „Make a Pope!” Chodziło im o to, żeby nauczanie papieża zamieniać w konkretne dzieła, zrobić to, czego On naucza.

Tak piszesz – możecie zapytać – a sam czytasz, myślisz i robisz? Pewnie mógłbym więcej robić, ale jeżdżę co jakiś czas na Ukrainę, zawożę pomoc dla konkretnych rodzin. Rozmawiam i nawet przyjaźnię się z wątpiącymi, agnostykami i zdeklarowanymi ateistami. Łączą mnie serdeczne więzy z kilkoma Żydami, muzułmanami, Niemcami i Rosjanami, to moi bracia i siostry. W duchu Cywilizacji Miłości (do budowania której – budowania czyli robienia – zachęcał JP II) przepuszczam pieszych stojących przy przejściach i odwiedzam więźniów. Nie robię nic wielkiego.

Jestem wielkim optymistą, wiem że grzechy można porzucić. Wierzę, że to potrafimy. Cieszymy się, że Jan Paweł II jest święty. I wierzę, że damy radę „zrobić Go”.