PAN Z WAMI


Wtorek 23 sierpnia 2011

 

 

Kiedy odprawiam mszę świętą wypowiadam wiele bardzo ważnych i świętych słów. Powtarzam słowa Chrystusa przy przeistoczeniu „Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy, to jest bowiem ciało Moje”, podaję komunię świętą i mówię „Ciało Chrystusa”, odczytuję Ewangelię i oznajmiam „Oto słowo Pańskie”, udzielam w imieniu Pana Boga błogosławieństwa „Niech was błogosławi Bóg Wszechmogący”. Wszystkie te słowa są ważne, piękne i święte.

Wiele razy nie mogę się jednak oprzeć wrażeniu, że są dwa proste zwroty, spowszedniałe nieco, mające najistotniejsze znaczenie i dla mnie i dla uczestników liturgii.

Pierwszy to „Pan z wami”. Tak rozpoczynam mszę, a potem kilka razy przypominam w jej trakcie. Właściwie wszystko, co dzieje się potem we mszy świętej, jest konsekwencją prawdy, iż „Pan jest z nami”. Skoro On jest z nami, możliwa jest również przemiana chleba w ciało i wina w krew, możliwe jest, że słowo ludzkie jest słowem Pańskim, a uczestnicy liturgii widząc wypieczony opłatek słyszą „Ciało Chrystusa” i tak ten opłatek przyjmują. „Pan z wami” oznajmia obecność Wielkiego i Kochającego Boga między nami i cieszę się, że mogę o tym przypominać i pomagać innym przeżyć to.

Drugi zwrot, to „W górę serca”. Kiedy dochodzę do tego momentu we mszy świętej, czuję jak trudno wznieść myśli, uczucia, drgnienia woli i najgłębsze wymiary mojego człowieczeństwa jeszcze wyżej, „do Pana”. To wymaga, abym przekroczył siebie, wyszedł ku ludziom i Panu Bogu, abym obudził często zmęczone, stroskane, zaniepokojone serce, dał mu impuls wzrostu i miłości. Cieszę się, że próbuję zerwać do wyższego lotu serca uczestników liturgii.

Kończę to Itinerarium, które przecież nie jest świętą liturgią, wezwaniami zwykłymi, ale może się przydadzą w ten sposób komuś z was.

 

Pan z Wami!

W górę serca!

 

 

Itinerarium , , , , , , ,

Comments are closed.