KAŻDY CZŁOWIEK

Z wykładów księdza profesora Tadeusza Stycznia pamiętam przede wszystkim godność osoby ludzkiej, człowieka. I jestem Mu wdzięczny za powtarzaną często prawdę, że każdy człowiek ma godność i nic mu jej nie jest w stanie odebrać.

Ksiądz Profesor odszedł wczoraj, więcej z biografii znajdziecie niżej. Miałem szczęście słuchać Jego wykładów, miałem szczęście dostać piątkę z etyki, tę lepszą ocenę, bo gorszą była czwórka. Z zabawnych historii pamiętam ślub, którego profesor udzielał mojej koleżance, a właściwie semantyczne okoliczności tego ślubu. Ona panna Marzec, wychodziła za mąż za kawalera o nazwisku Kwiecień. Ślubu udzielał Styczeń. W czerwcu zresztą.

O niezbywalnej godności każdego człowieka musimy od kogoś usłyszeć i zrozumieć, że tak jest. Fronty odmowy uznania godności ludzkiej osoby są dziś popularne i coraz chętniej akceptowane. W ideologii eutanazji, godności człowieka odmawia się osobom przewlekle chorym, w przypadku aborcji prowadzone są debaty nad uznaniem człowieczeństwa od chwili jego zaistnienia (za debatami idą bezwzględne ustawy i eksterminacja bezbronnych dzieci).

Od księdza Stycznia, od Jego mistrza, Karola Wojtyły, uczyłem się dostrzegania największej wartości w człowieku, kimkolwiek by on był. Bezdomny, więzień, uchodźca, niepełnosprawny, chory, ubogi, zwariowany, upośledzony, schizofrenik. Każdy.

A księdza Stycznia pamiętam też jak pochyla się i rozmawia z jednym z chorych na SM, a potem go przytula.

SYLWETKA I WSPOMNIENIE
KS. PROF. TADEUSZA STYCZNIA
(za KAI)

Ks. Tadeusz Styczeń ur. się 21 grudnia 1931 r. w Wołowicach k. Krakowa. W lecie 1944 roku rozpoczął naukę w tajnym gimnazjum prowadzonym przez salwatorianów na krakowskim Zakrzówku, a w 1947 r. w Bagnie k. Wrocławia rozpoczął roczny nowicjat w zgromadzeniu salwatorianów. W 1948 r. złożył pierwsze śluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbył na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1955 r. w Krakowie z rąk biskupa Franciszka Jopa.

W czasie studiów ks. Styczeń słuchał wykładów ks. Karola Wojtyły, który w 1953 r. ukończył przewód habilitacyjny na Wydziale Teologicznym UJ, a po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego na UJ rozpoczął w 1954 r. wykłady z historii doktryn etycznych na KUL-u. Studia filozoficzne na KUL-u rozpoczął ks. Styczeń w 1955 r. Jego naukowa droga związała się odtąd z ks. Wojtyłą. Uczestnicząc w seminarium z etyki prowadzonym przez ks. Wojtyłę, pod jego kierunkiem przygotował pracę magisterską i doktorską (1963 r.). W 1971 r. przedstawił rozprawę habilitacyjną. Ks. Styczeń najpierw został asystentem, a następnie adiunktem przy katedrze ks. Karola Wojtyły. Gdy Wojtyła w 1958 r. otrzymał sakrę biskupią, a w 1964 został mianowany arcybiskupem krakowskim, coraz częściej z racji licznych obowiązków powierzał ks. Styczniowi prowadzenie wykładów i seminarium z etyki.

Wybór ks. kard. Wojtyły na papieża w dniu 16 października 1978 r. na Stolicę Piotrową nie przerwał zadzierzgniętych więzi naukowych i osobistych. Z inicjatywy ks. prof. Stycznia, uchwałą Senatu Akademickiego KUL został powołany w 1982 r. Instytut Jana Pawła II KUL jako międzywydziałowy ośrodek tejże uczelni, w celu prowadzenia „studiów nad myślą i dziełem papieża Jana Pawła II”. W 1988 r. ukazał się pierwszy numer wydawanego przez Instytut kwartalnika “Ethos”.

Ks. Styczeń kontynuował i rozwijał myśl swojego mistrza, ale dyskretnie towarzyszył mu w posłudze Kościołowi powszechnemu. Ks. Styczeń był przy papieskim łożu śmierci.

Był autorem ponad 300 prac z dziedziny etyki, m.in. „Etyka niezależna”, „A,B,C etyki”, „Wprowadzenie do etyki” i in. Był laureatem wielu nagród, otrzymał też tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Nawarrze w Hiszpanii.
Wspomnienie o ks. Styczniu

Nikt tak jak on nie przyczynił się do popularyzowania myśli Karola Wojtyły. Idei tej ks. prof. Tadeusz Styczeń podporządkował całe swoje naukowe życie. Był wypróbowanym przyjacielem Papieża, który zwracał się do niego poufale: „Tadziu”.

Od młodości kochał muzykę i miał być muzykologiem, lecz decyzją ówczesnego prowincjała salwatorianów został skierowany na studia z historii doktryn etycznych. W ten sposób Opatrzność zetknęła go z ks. Karolem Wojtyłą, którego wykładów słuchał jeszcze na Wydziale Teologicznym UJ. Potem spotkali się razem na KUL, gdzie młody salwatorianin napisał pod okiem ks. prof. Wojtyły pracę magisterską i doktorską. Z czasem został asystentem, a następnie adiunktem w katedrze ks. Wojtyły. Gdy zaś przyszły papież został arcybiskupem metropolitą krakowskim, w praktyce katedrą etyki KUL kierował ks. prof. Styczeń. Ich przyjaźń umacniały nie tylko wspólne zainteresowania naukowe i praca na KUL, ale także wypady na narty i wycieczki w góry. Z okazji mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w Zakopanem w 1962 r. ks. Styczeń podarował swojemu przyjacielowi parę nowoczesnych na owe czasy nart.

Zadzierzgnięte w Polsce więzy przyjaźni nie zostały między nimi przerwane, gdy Karol Wojtyła został papieżem. Ks. prof. Styczeń był częstym gościem w pałacu apostolskim, razem spędzał z Ojcem Świętym wakacje. Towarzyszył Papieżowi w rekonwalescencji po zamachu, był też przy jego śmierci. Nigdy nie obnosił się ze swoją przyjaźnią z Ojcem Świętym, a był rzeczywiście jednym z najbliższych ludzi Janowi Pawłowi II. Chętnie mówił i pisał o nauczaniu papieskim, natomiast wszelkie pytania dziennikarzy o osobiste związki z Ojcem Świętym ucinał krótko.

Niezwykle delikatny i taktowny, w kwestii pryncypiów moralnych pozostawiał nieugięty. Dawał temu zwłaszcza wyraz jako obrońca życia. W 1997 r. apelował o odrzucenie w referendum parlamentarnego projektu Konstytucji, który – jego zdaniem – nie chroni dostatecznie życia ludzkiego. Szerokim echem w kraju odbiła się jego odmowa przyjęcia w 2000 r. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski nadanego mu przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Ks. Profesor argumentował swoją decyzję tym, że nie może przyjąć odznaczenia nadanego przez prezydenta, który podpisał ustawę o rozszerzeniu aborcji. Sześć lat później nie miał żadnych zastrzeżeń i przyjął to odznaczenie z rąk prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Grzegorz Polak / Warszawa

Itinerarium , , , , , ,

Comments are closed.