8 grudnia 2005
kazanie na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP
8 grudnia 2005
W naszym spojrzeniu na życie, spojrzeniu chrześcijan deklarujących jakiś związek z Bogiem, jedną z najgorszych rzeczy jest zamknięty horyzont. Świat mamy jako tako poukładany, możemy przewidzieć znaczną część zdarzeń, godzimy się z sumą nieszczęść i sukcesów (modląc się w jednym i drugim przypadku, co nieco), nie oczekujemy cudów ani rewolucji. Bóg jest zabezpieczeniem na wypadek doczesnych strapień nad miarę (przynajmniej wyżalimy się Najważniejszej Osobie) i gwarantem tej najodleglejszej do wyobrażenia sobie przyszłości (po ewentualnej śmierci).
Całe piękno dzisiejszej Uroczystości polega na wprowadzeniu przez Boga w historię ludzkości sytuacji niewyobrażalnej, zaskakującej, nowej i nieporównywalnej. Oto świętujemy Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny, jako zapowiedź nowego stworzenia, czyli narodzenia Jezusa, Syna Bożego. W historii ludzkości sekwencja artykułów wiary – Niepokalane Poczęcie, Zwiastowanie i Narodzenie Jezusa – narusza znane reguły gry. Bezgrzeszność Maryi, potem jej dziewicze poczęcie dziecka, wreszcie narodzenie (Boga i człowieka) w skrajnie nędznych warunkach, to zupełne nowości w doświadczeniu człowieka. Zaczyna się nowy etap historii, historii naznaczonej bliskością Boga na skalę dotychczas nieprzewidywalną.
Mam wrażenie, że bez otwarcia się na to, co nowe i niezwykłe, miniemy się z sensem Bożego Narodzenia, jako szansy na nowe życie z Bogiem. Nasze życie z Bogiem, życiorys spleciony z samym Najwyższym. Bóg wybiera momenty zaskoczenia, niezwykłe, inne i wyjątkowe, aby zaprosić każdego z nas do wspólnoty ze Sobą. Tak dzieje się każdego dnia. Dzisiejsza Uroczystość przypomina właśnie o tym. Bądź gotów, szeroko otwórz oczy. Dobrze słuchaj ludzi, z którymi się dziś spotkasz. Przeglądaj uważnie gazety. Nie zlekceważ żadnego esemesa. Badaj co na niebie. Twoja przygoda, na miarę Niepokalanego Poczęcia, jest początkiem nowego życia i nowej historii, z twoim udziałem.
