Itinerarium

Kazanie na 4 Niedzielę Adwentu 23 grudnia 2018

Kiedy mamy dobre spotkania z ludźmi, kiedy uda nam się głęboko porozmawiać, przychodzi do nas Bóg. Doświadczyłem tego wielokrotnie.

Tak zresztą było na początku, w Betlejem. Józef, Maria, pasterze, mędrcy. Narodziny dziecka, rozmowy, radości, bliskość. To wszystko wystarczy, aby przyszedł Bóg.

Tydzień temu odwiedzałem ośmioosobową rodzinę czeczeńską w białoruskim Brześciu. Nie zostali wpuszczeni do Polski, pomimo prześladowań i zagrożenia życia w swoim kraju. O ich dramacie pisałem  tutaj: http://itinerarium.pl/2016/12/16/seida-miejsca-dla-pana-jezusa/ Dzięki wsparciu wspaniałych ludzi z Lublina, po przejściu dosyć drogich procedur, osiedli na Białorusi, powoli układają sobie życie. Kiedy ich odwiedzam, rozmawiamy, bawimy się z ich dziećmi, cieszymy się, że mają nowe życie.

Boże Narodzenie. Wtedy, gdy mamy dobre spotkania z ludźmi i po prostu rozmawiamy.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. 

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: 

«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

(Łk 1,39 – 45)

PO CICHU I GŁOŚNO O BOŻYM NARODZENIU

Sobota 22 grudnia 2018Radość istnienia, prosta radość życia. Są drzewa, powietrze. Ludzie witają nas „Dzień dobry”, „Cześć!” i „Miło Cię widzieć!”. Mamy z kim porozmawiać, chleba nie brakuje

Odrobinę wrażliwości wystarczy, aby odkryć, że życie jest cudownym darem, codziennie dawanym nam przez Pana Boga, po cichu, subtelnie. Czasem warto jednak rozradować się, krzyknąć: „Wielbi dusza moja Pana!” Na potwierdzenie, że Słowo Ciałem się stało i mieszka między nami i w nas.

W owym czasie Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenia
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».

Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

(ŁK 1, 46 – 56)

Piątek 21 grudnia 2018 Nawet nie wiemy, jak bardzo możemy komuś sprawić Boże Narodzenie poprzez dobre, mądre, ciepłe słowa. A jeszcze bardziej poprzez cierpliwe, uważne i wnikliwe słuchanie.

To się przydarzyło Marii i Elżbiecie. I dla nas to droga do spotkania z Bogiem przychodzącym w słowie, wypowiedzianym i wysłuchanym.  

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. 

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: 

«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana». (Łk 1,39 – 45)

Dzisiaj ks. Bp Mieczysław Cisło poświęcił sprzęty, których od kilkunastu dni używamy wieczorami w trakcie Mobilnego Gorącego Patrolu – samochodu, defibrylatora, termosów. Wolontariusze zaangażowani w to dzieło otrzymali także biskupie błogosławieństwo na swoją posługę.

Większa relacja – wieczorem tutaj, a wkrótce na profilu FB Centrum Wolontariatu w Lublinie.

Czwartek 20 grudnia 20118 Setki, może tysiące razy, słyszeliśmy już tę Ewangelię. Przygoda Pana Boga z człowiekiem zaczyna się zawsze – tak jak przed 2018 laty – w sercu człowieka.

I moje serce jest najlepszym miejscem dla Jego przyjścia. Niech Ta, która przyjęła Go w Nazarecie, wymodli nam dar otwartego serca na Jego przyjście.

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. 

Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie. 

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». 

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» 

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». 

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego». 

Wtedy odszedł od Niej anioł. (Łk 1, 26 – 38)

REKOLEKCJE LAST MINUTE Adwent 2018 Rekolekcje dla wierzących, niewierzących, dla tych, którym wydaje się, że wierzą, dla tych, którym wydaje się, że nie wierzą, dla poszukujących  i wątpiących, dla zagubionych i grzeszników.

Dom Spotkania w Dąbrowicy

Prowadzi ks. Mieczysław Puzewicz

20 – 21 – 22 grudnia

Czwartek – Piątek – Sobota

Początek o 19.30

Środa 19 grudnia 2018 Dobrze, że na niektórych kartkach z życzeniami jest jeszcze Święta Rodzina, Józef, Maria i Dzieciątko. Taka jest prawda o Bożym Narodzeniu, w ludzkiej rodzinie.

A jeśli w naszych rodzinach jest miłość, najlepiej zrozumiemy i przeżyjemy przyjście Pana Jezusa.

Wtorek 18 grudnia 2018 Zapomnianym darem nadchodzących Świąt jest wolność. Wolność, żeby oddać swoje życie Bogu i zaryzykować scenariusz podany przez Niego. Św. Józef, tak jak dziś czytamy, poszedł w pełnej wolności za głosem Boga, wbrew przyjmowanym wówczas normom i zasadom.

Obciążeni pragnieniami bogactwa, sukcesu i powodzenia, nawet nie śnimy o wolności. Może jednak zlituje się nad nami jakiś anioł, i tak jak św. Józef usłyszymy  wezwanie: „Nie bój się!”

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. 

Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. 

Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». 

A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami. 

Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

(Mt 1,18 – 24)

Poniedziałek 17 grudnia 2018  Ilekroć czytam listę przodków Chrystusa z dziwnymi imionami typu Naasson, Abiad i Azor (pełna lista za św. Mateuszem niżej), tylekroć zdumiewa mnie dbałość autorów biblijnych o zapewnienie czytelników o człowieczeństwie Chrystusa, Jego zakorzenieniu w historii narodu. Chrystus nie sfrunął z nieba, ma konkretne miejsce urodzenia (Betlejem) i zamieszkania (Nazaret) i miejsce śmierci (Jerozolima).

Zwykle podobne dane ma każdy z nas w życiorysie, są nam potrzebne do zbawienia. O naszej tożsamości nie decyduje pesel, kod do karty bankowej, numer telefonu, choć wiele instytucji sprowadza nas właśnie do zestawu cyfr. Dla Pana Boga ważny jest nasz los, to, że jesteśmy ludźmi istniejącymi w określonym czasie i miejscu. Co więcej, pomimo tego zanurzenia w bieg historii, aspirujemy do życia wiecznego.

Pan Bóg nie wykreśla nas ze Swojej listy ze względu na wiek czy nawet śmierć. W naszym istnieniu objawia się Jego miłość, żyjemy i istniejemy, bo nas kocha.

A Boże Narodzenie przypomina, że nie tylko żyjemy krótko na ziemi, ale że istniejemy na zawsze. Wielka radość na ten tydzień przed świętowaniem.

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Esroma; Esrom ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida. 

Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. 

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. 

Tak więc od Abrahama do Dawida jest w sumie czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

(Mt 1,1 17)

Kazanie na 3 Niedzielę Adwentu 16 grudnia 2018 Dobrze słuchajmy ludzi którzy dziś będą z nami rozmawiać, których spotkamy. Może szczególnie tych, którzy nas napomną. Oni pewnie niosą nam żywego Pana Boga.

Słuchaczom św. Jana Chrzciciela udało się to odkryć.

Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy: «Cóż mamy czynić?» 

On im odpowiadał: «Kto ma dwie suknie, niech się podzieli z tym, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni». 

Przyszli także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i rzekli do niego: «Nauczycielu, co mamy czynić?» 

On im powiedział: «Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono». 

Pytali go też i żołnierze: «A my co mamy czynić?» 

On im odpowiedział: «Na nikim pieniędzy nie wymuszajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na waszym żołdzie». 

Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w swych sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym». 

Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę.

(Łk 3,10 -18)