Kazanie na 22 Niedzielę Zwykłą 29 sierpnia 2021
Sam łapię się jeszcze na tym, że czasem łatwiej jest mi dedykować Panu Bogu jakieś określone gesty czy słowa i wtedy spełnia się na mnie krytyka Pana Jezusa: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie”.
Oddanie Panu Bogu serca jest aktem bardzo trudnym, podobnie jak i oddanie serca drugiemu człowiekowi. Bo co to znaczy? Jeśli daję komuś swoje serce, ono przestaje już być moje. Daję prawo – Bogu, drugiemu człowiekowi – do zarządzania mną, godzę się przyjmować jego wolę, a za tym idzie zmiana życiorysu. To ten ktoś staje się, za moim przyzwoleniem, reżyserem mojego życia. I wtedy następuje krwawy opór mojego egoizmu, przecież „to moje życie”, nikt mi nie będzie mówił co mam robić. Mogę odmawiać pacierze, różańce, pościć kiedy trzeba, dawać jałmużnę ale proszę mi się nie wpychać do mojego życiorysu. To jest już koniec miłości, i tej do Pana Boga i do człowieka.
Jest jednak drugi wymiar, w relacji z Panem Bogiem, to On także daje mi swoje serce, w dojrzałej miłości ludzkiej to ja także otrzymuję prawo do serca drugiej osoby. Większego szczęścia niźli to zjednoczenie dwóch wzajemnie oddających się serc nie ma.
Ewangelia
U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?»
Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji».
Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym». (Mt 7)
