WIEWIÓRKA I PAN JEZUS

Czwartek 29 stycznia 2015

W znanym żarcie siostra katechetka pokazuje dzieciom fotografię miłego, rudego i  futrzanego zwierzątka pytając co to jest. Zgłasza się Jasio i przemądrzale odpowiada:

– Na mój gust to wiewiórka, ale jak znam siostrę to i tak pewnie będzie to Pan Jezus …

Związek Chrystusa z wiewiórką na pozór jest żaden, choć gdybyśmy sięgnęli do myśli wschodniej i idei Pantokratora, „Stworzyciela Wszystkiego”, skojarzenie nie brzmi już zabawnie. Podstawę do wiązania każdej rzeczy i wszystkich rzeczy z Chrystusem mamy w Piśmie Świętym, np. „Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało” (J 1,3) – mowa tu o Chrystusie Słowie.

W myśli wiążącej Chrystusa ze wszystkim co istnieje jest pewna piękna intuicja. Ta więź nie pozwala lekceważąco i pogardliwie traktować jakiejkolwiek żywej (i nieżywej też) istoty. Piasek nad morzem, igliwie modrzewiowe, szron, słonie, kaszaloty i przykładowa wiewiórka, wszystko ma sens i rację istnienia. Nic nie istnieje przypadkiem, nie jest zbędne. Doskonale oddaje to Pieśń Słoneczna św. Franciszka z Asyżu (patrz niżej).

Myślę, że wpatrzeni w ekrany komórek, telewizorów, monitory komputerów, śliczne neony reklam, zamykamy się na cud wiewiórki, szronu i falbanek w chmurach. I zaczynamy wątpić czy On istnieje.

1. Donoszę uprzejmie, że znajoma wiewiórka od kilku dni jest bardzo ożywiona i skoczna.

¹Najwyższy, wszechmocny i dobry Panie,
Twoje są uwielbienie, chwała, cześć i wszelkie błogosławieństwo.

²Tylko Tobie, o Najwyższy, one przynależą,
I żaden śmiertelnik nie jest godzien wymieniać Twojego imienia.

³Pochwalony bądź, mój Panie, ze wszystkimi Twymi stworzeniami,
nade wszystko z panem bratem Słońcem,
bo jest on lampą dnia i nim rozświetlasz naszą drogę.
⁴Jakże on piękny, promieniejący i pełen blasku.
O Tobie, o Najwyższy, daje nam wyobrażenie.

⁵Pochwalony bądź, mój Panie, przez siostrę Księżyc i gwiazdy:
stworzyłeś je na niebie, jasne, cenne i piękne.

⁶Pochwalony bądź, mój Panie, przez brata Wiatr
i przez powietrze, słotę, spiekotę i każdą pogodę,
którymi wspierasz wszystkie Twe stworzenia.

⁷Pochwalony bądź, mój Panie, przez siostrę Wodę,
która jest bardzo użyteczna, i pokorna, i czysta.

⁸Pochwalony bądź, mój Panie, przez brata Ogień,
który rozświetla mroki nocy:
piękny on, radosny, nieprzejednany i silny.

⁹Pochwalony bądź, mój Panie, przez matkę naszą Ziemię,
która nas żywi i utrzymuje,
wydając wszelki owoc, barwne kwiaty i zioła.

¹⁰Pochwalony bądź, mój Panie, przez tych, którzy z miłości do Ciebie przebaczają,
znosząc chorobę i niepowodzenia.

¹¹Błogosławieni, którzy zniosą je w pokoju,
bo przez Ciebie, o Najwyższy, zostaną nagrodzeni.

¹²Pochwalony bądź, mój Panie, przez siostrę naszą Śmierć cielesną,
przed którą nikt z żyjących ujść nie może:
biada umierającym w grzechu ciężkim;
¹³błogosławieni, których zastaniesz, pełniących Twą najświętszą wolę,
śmierć druga nie uczyni im żadnej szkody.

¹⁴Chwalcie i błogosławcie mojego Pana i dzięki mu składajcie,
służcie mu w wielkiej pokorze.