Sobota 4 czerwca 2016 Niepokalanego Serca Maryi Najczystsza, przedziwna, nienaruszona, najmilsza, przybytku chwalebny, sławny przybytku pobożności, panno wsławiona, różo duchowna, nieskalana.
Duża część tych imion, przymiotów Marii powstała dawno temu, stąd ich barokowa kwiecistość, obca naszym współczesnym uszom.
Myślę jednak, że w miłości jest wszystko dopuszczalne, a chyba tu jest źródło owych „naj” w odniesieniu do Marii. Kto jest lub był zakochany, wie, że ukochanej osobie należą się wszystkie Naj. Nie wiem jak by dziś zareagowała panna obdarzona komplementem „Najśliczniejszy kwiecie” (może ktoś spróbuje?), ale w czasach Asnyka uchodziło za wysoce wytworne.
Maria tym więcej zebrała superlatywów, ponieważ w Niej zakochał się sam Bóg i pokochali Ją także ludzie. Niepokalane Serce Marii, które dziś wspominamy (zawsze w dzień po Sercu Pana Jezusa) to znak wielkiej Bożej bliskości. Pamiętajcie, że ta bliskość Boga, widoczna w Marii, dotyczy też każdego z nas. Tą samą miłością kocha Ja i Ciebie i mnie.
