KIEDY MÓWISZ DO MNIE

Dobre słowa są jak ziarna, które strzelą w pnie i okazałe drzewa czynów. Pamiętaj, że nie tylko mówisz. Siejesz! Zasiewasz dobro i prawdę. Jesteś odpowiedzialny za swoje słowa. W nich cały ty.
Dlatego rozmowa jest trudną pracą, w przeciwieństwie do zwykłego gadulstwa, które jest tylko śmieceniem. I ktoś musi posprzątać.
Rozumieli to poeci, którzy gwoli jednej strofy oglądali wiele wschodów i zachodów słońca, bywali przy rodzących i przy łożach konających. Potem pióro budowało jedną strofę. W której miąższ piękna, dobra i prawdy pachniał i zachęcał do spożywania i zachwytu.
Kiedy mówisz do mnie, zasiewasz to, co zaowocuje. Każde słowo ma znaczenie. Bóg w jednym słowie stwarzał całe nieboskłony i galaktyki. Ty dajesz mi pokarm lub truciznę.