Jezus żyje. Ta wieść się rozchodzi (por. dzisiejsza Ewangelia – Mt 28,8-15 i Dzieje Apostolskie 2, 22-33). Jego Zmartwychwstanie uwiarygodnia cała Jego naukę i Osobę. Teraz wyjścia są dwa: albo próbować zatuszować i zreinterpretować ten fakt albo uwierzyć i dostosować doń życie. Arcykapłani do spółki z żandarmerią podejmują walkę z Bogiem za pomocą intrygi o wykradzeniu ciała Jezusa. To elity narodu toczą nadal bój o utrzymanie swoich pozycji.
Magdalena i Maria, dwie proste niewiasty, a za nimi powoli mężczyźni (ach, ten racjonalizm męski!), wierzą. Wierzą i doświadczają.
Wierzą i doświadczają! Nie ma ważniejszej rzeczy, niż uwierzenie, że On żyje. Wiara w taką możliwość otwiera pole doświadczenia. Jeśli uwierzysz w zmartwychwstanie Jezusa, w Zmartwychwstałego i Żyjącego, masz otwartą bramę do spotkania Go. I życia z Nim, relacji, przyjaźni. Wszystko wówczas stanie się dla ciebie Kościołem: rodzina, życie, praca, las, spotkania z ludźmi. A z kolejnymi doświadczeniami, wiara zamieni się w nieodwracalną pewność. Rozpostrze się przed tobą droga.
