Wielka Sobota 19 kwietnia 2025
ПРО ЩО ГОВОРЯТЬ ЯЙЦЯ В КОШИКУ?
Велика субота 19 квітня 2025 року
W tamtą sobotę wydawało się, że to już koniec. Koniec Jezusa, koniec nadziei na nowy świat, koniec marzeń o życiu wiecznym, które On zapowiadał. Koniec.
Nas też atakują pokusy Końców, nieraz wątpimy w siebie, myślimy i mówimy – To już koniec! Nie mam siły, nie dam rady! Kiedy indziej przychodzi ostry kryzys, pękają więzi i wydaje się, że nadszedł koniec miłości, przyjaźni, małżeństwa. I wtedy pokusa podpowiada – Wyrzuć ten klucz do rzeki, nic się
nie da zrobić. Albo jak firma dołuje – Zwijam manatki! Klapa! I kiedy zdrowie szwankuje, sprytny diabeł szepce – No to, bracie zjazd do zajezdni!
I kiedy tak cię dopadnie ten czy inny Koniec, przypomnij sobie tamtą Wielką Sobotę i co po niej! No i popatrz na te głupie jajka w koszyczku, które rechocą się i przygadują – Jaki, kurczę, koniec? Jaki koniec? Zawsze jest nowy początek!
Тієї суботи здавалося, що настав кінець. Кінець Ісуса, кінець надії на новий світ, кінець мрії про вічне життя, яку він проголосив. Кінець.
Нас теж атакують спокуси Кінця, іноді ми сумніваємося в собі, думаємо і кажемо: “Це кінець! Я не маю сил, я не витримаю! Інколи настає гостра криза, розриваються стосунки і здається, що настав кінець коханню, дружбі, шлюбу. І тоді спокуса підказує: «Викинь гайковий ключ у річку, нічого не вдієш»
. Або, коли компанія в занепаді – я пакую речі! Махну рукою! А коли здоров’я підводить, хитрий диявол шепоче – Ну, брате, в депо!
І коли той чи інший Кінець тебе дістане, згадай ту Велику Суботу і те, що за нею послідувало! Ну, і подивись, як ті дурні яйця в кошику піднімаються і квохчуть – Який, мовляв, кінець? Який кінець? Завжди є новий початок!
Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz krył się z tym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. A Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. Przybył również i Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa nocą, i przyniósł około stu funtów mieszaniny mirry i aloesu. Zabrali więc ciało Jezusa i owinęli je w płótna razem z wonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu grzebania. A w miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. Tam to więc, ze względu na żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu.
