Wielki Wtorek 15 kwietnia 2025
СПІЛЬНОТИ НАДІЇ
Великий вівторок 15 квітня 2025 року
Przez najbliższe trzy dni Ewangelia opowiada o Ostatniej Wieczerzy, z galerią bardzo różnych postaci i reakcji na zbliżającą się śmierć Jezusa. Z wyjątkiem Judasza, wszyscy apostołowie stają przy Nim. Jan wchodzi w bardzo osobisty dialog z Jezusem, obydwaj są wzruszeni, ich przyjaźń jest na maksymalnym poziomie. Piotr wybiera drogę walki, w emocjach deklaruje czynną obronę Jezusa. Inni, mniej wylewni, niepokoją się w ciszy.
Zobaczmy, jest tu wspólnota, zrozumienie, wsparcie. Niedługo ta wspólnota przejdzie wielką próbę, śmierć swojego lidera. Ale za kilkanaście dni, ta wspólnota ruszy w świat i zacznie go przemieniać. Bardzo życzę nam wszystkim, aby nasze wspólnoty, te rodzinne, przyjacielskie, ideowe, blokowe, w pracy, w zespołach, aby te wspólnoty odnowiły się i umocniły.
Wtedy przejdziemy szczęśliwie przez wszelkie trudności, cierpienia, a zwłaszcza przez smutne doliny samotności.
Протягом наступних трьох днів Євангеліє розповідає про Таємну Вечерю з галереєю дуже різних персонажів і реакцій на наближення смерті Ісуса. За винятком Юди, всі апостоли підтримують Ісуса. Іван вступає в дуже особистий діалог з Ісусом, обидва зворушені, їхня дружба досягає максимального рівня. Петро обирає шлях боротьби, в емоціях він заявляє про активний захист Ісуса. Інші, менш емоційні, мовчки занепокоєні.
Погляньмо, тут є спільнота, розуміння, підтримка. Незабаром на цю спільноту чекає велике випробування – смерть її лідера. Але вже через десяток днів ця спільнота вийде у світ і почне його перетворювати. Я дуже хочу всім нам побажати, щоб наші спільноти – родинні, дружні, ідейні, блокові, на роботі, в колективах – щоб ці спільноти оновлювалися і зміцнювалися.
Тоді ми щасливо пройдемо через усі труднощі, страждання, а особливо через сумні долини самотності.
Євангеліє
Ewangelia
W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi.
Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?»
Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan.
Jezus zaś rzekł do niego: «Co masz uczynić, czyń prędzej!» Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc.
Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy.
Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie».
Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?»
Odpowiedział Mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz».
Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie».
Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz».
