Kazanie na 23 niedzielę zwykłą 4 września 2016 Jezus dziś mówi o tajemnicy udanego życia, używa przy tym odniesień do zasad prowadzenia bitwy i budowania warownej wieży. Żeby wgrać bitwę musisz mieć przewagę, żeby zbudować wieżę musisz mieć na to wystarczająco dużo środków. Żeby życie ci się udało musisz … No właśnie, co musisz mieć?
Z macedońskiego (obecnie) Skopje do indyjskiej Kalkuty jest ponad siedem tysięcy kilometrów. Kanonizowana dzisiaj w Rzymie Matka Teresa z Kalkuty, miała to coś, co pozwoliło jej doprowadzić swoje życie do pełni. Pochodziła z prowincji, była słabo wykształcona, uboga, mimo tego stworzyła fantastyczne dzieło. Co takiego miała?
Patronkami dzisiejszego dnia są męczenniczki z Nowogródka, polskie nazaretanki, jedenaście zamordowanych niewinnie sióstr zakonnych, których śmierć ocaliła życie setkom mężczyzn z Nowogródka. Pisałem o tym szerzej tutaj: http://itinerarium.pl/2010/11/10/polska-jedenascie-kobiet/. Co takiego miały w sobie, że stać je było na niewyobrażalny dziś heroizm?
Żeby życie się udało, trzeba mieć dwie rzeczy. Mocno ufać Bogu i kochać ludzi. Jeżeli ufasz Bogu i kochasz ludzi każdy twój plan jest dobry, życie ci się uda, wypełnisz Ewangelię i pozostawisz po sobie fantastyczne dzieła.
LITURGIA SŁOWA
Wielkie tłumy szły z Jezusem. On zwrócił się i rzekł do nich: Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem. Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, nie usiądzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na wykończenie? Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrząc na to, zaczęliby drwić z niego: Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał wykończyć. Albo który król, mając wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usiądzie wpierw i nie rozważy, czy w dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysiącami nadciąga przeciw niemu? Jeśli nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju. Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem. (Łk 14,25-33)
Czytanie z Księgi Mądrości
Któż z ludzi rozezna zamysł Boży albo któż pojmie wolę Pana? Nieśmiałe są myśli śmiertelników i przewidywania nasze zawodne, bo śmiertelne ciało przygniata duszę i ziemski przybytek obciąża lotny umysł. Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką – a któż wyśledzi to, co jest na niebie? Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości, nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego? I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste, a ludzie poznali, co Tobie przyjemne, a wybawiła ich Mądrość. (Mdr 9,13-18b)
(Ps 90,3-6.12-14.17)
REFREN: Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką
Obracasz w proch człowieka
i mówisz: „Wracajcie, synowie ludzcy”.
Bo tysiąc lat w Twoich oczach
jest jak wczorajszy dzień, który minął,
albo straż nocna.
Porywasz ich, stają się niby sen poranny,*
jak trawa, która rośnie:
rankiem zielona i kwitnąca,
wieczorem więdnie i usycha.
Naucz nas liczyć dni nasze,
byśmy zdobyli mądrość serca.
Powróć, o Panie, jak długo będziesz zwlekał?*
Bądź litościwy dla sług Twoich!
Nasyć nas o świcie swoją łaską,
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami
i wspieraj pracę rąk naszych,
dzieło rąk naszych wspieraj.
Czytanie drugie z listu św. Pawła Apostoła do Filemona
Jako stary Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa – proszę cię za moim dzieckiem – za tym, którego zrodziłem w kajdanach, za Onezymem. Jego ci odsyłam; ty zaś jego, to jest serce moje, przyjmij do domu! Zamierzałem go trzymać przy sobie, aby zamiast ciebie oddawał mi usługi w kajdanach /noszonych dla/ Ewangelii. Jednakże postanowiłem nie uczynić niczego bez twojej zgody, aby dobry twój czyn był nie jakby z musu, ale z dobrej woli. Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego. /Takim jest on/ zwłaszcza dla mnie, ileż więcej dla ciebie zarówno w doczesności, jak w Panu. Jeśli więc się poczuwasz do łączności ze mną, przyjmij go jak mnie! (Flm 9b-10.12-17)
Alleluja
Okaż Twemu słudze światło swego oblicza i naucz mnie Twoich ustaw. (Ps 119,135)
