KRZYŻYK NA USZACH I NOGACH

Poniedziałek 14 września 2015

Podczas jednej z misji, jaką krótko pełniłem poza Polską, poproszony zostałem o udzielenie sakramentu Namaszczenia Chorych pani w bardzo podeszłym wieku. Kiedy namaściłem znakiem krzyża jej ręce i czoło – zgodnie z rytuałem – poprosiła jeszcze o namaszczenie nóg. Zdziwiłem się, ale obecna przy tym siostra zakonna powiedziała, że pani jest „starej daty” i mogę namaścić jej stopy, taka tradycja tam jeszcze obowiązywała. Rzeczywiście, jeszcze 40 lat temu namaszczenia dokonywano w sześciu miejscach: oczy, uszy, nozdrza, usta, ręce i nogi.

Biorąc w nawias powody zmian, myślę, że była w tamtym rycie pewna piękna myśl, przyzywanie Chrystusa w znaku krzyża i oleju we wszystkie ważne wymiary ludzkiego życia – do tego co widzimy (oczy), co słyszymy (uszy), co czujemy (nozdrza), co smakujemy i mówimy (usta) i co czynimy (ręce, nogi).

Raz spotkałem się ze znakiem krzyża w sytuacji, która mnie zachwyciła. Dziewczyna nakreśliła krzyżyk na głowie swojego chłopaka przed wyjazdem w dość długą służbową podróż. I chyba ten znak wyrażał wówczas bardzo wiele: niech Cię prowadzi Chrystus, bądź bezpieczny, będę o tobie pamiętała i kocham cię.

Do dzisiaj pamiętam krzyżyki, którymi na czole błogosławiła mnie babcia, dodając: „Jedź i wracaj!”. Z radością też błogosławię tym znakiem każdego kto mnie o to prosi.

Namawiam każdego z was do tego błogosławieństwa, możecie je czynić bez żadnych święceń, macie do tego prawo będąc rodzicami, dziećmi, wychowawcami, małżonkami czy przyjaciółmi. Jest w tym geście dobra moc, najprostsze wyznanie wiary, streszczenie modlitwy i skromny udział w Wielkiej Miłości Chrystusa, spełnionej w krzyżu na Golgocie.

Dziś Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Ewangelia:

Jezus powiedział do Nikodema: Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.

(J 3,13-17)