JAK PIĆ TO PIĆ A JAK IŚĆ TO IŚĆ

Piątek 14 sierpnia 2015

Jednym z większych źródeł poczucia braku sensu dzisiaj jest życie w nieustannym rozproszeniu. Bombardowani setkami impulsów, dźwięków telefonów, esemesów, przychodzących maili, wykrzykiwanych reklam, nie mamy czasu, aby choć chwilkę mocniej pomyśleć, przesiać ziarna od plew.

Spotykam coraz więcej ludzi, niezdolnych do rozmowy na jeden temat przez kwadrans, ale potrafiących w pięć minut przeskakiwać kilkukrotnie na inne wątki. W tak zwanym clubbingu zmienia się co godzinę klub, próbując zaliczyć ich w jeden wieczór jak najwięcej, w gruncie rzeczy nie smakując atmosfery żadnego. Bardziej pobożną formą clubbingu jest churching (church – ang., kościół), czyli bywanie co niedzielę w innym kościele. A jeszcze bardziej pobożny jest „praying” (to moje określenie), polegający na możliwie częstym zmienianiu form modlitwy (obecnie na topie jest tzw. Nowenna Pompejańska, nowenna „nie do odparcia”, sprawdźcie czy jesteście trendy).

Bardzo mało znany święty, Jan Berchmans (1599 – 1621), zmarły młodo, zapisał dwie maksymy, którymi się kierował: „Czyń co czynisz” oraz „Najdoskonalszą rzeczą jest zacząć od najmniejszych rzeczy”. Czyń, co czynisz, jak śpisz to śpij, jak pijesz to pij, jak mówisz to mów (i nie gadaj), jak idziesz, to idź. Czyń co czynisz! Chodzi o to, żeby w danej chwili, być całym sobą w tym, co robimy. Wtedy wszystko ma smak i sens.

A dalej, zaczynać od rzeczy najmniejszych, dobrze zamieść podłogę (bez mijaków), umyć szklankę od dna po brzeżek, skarpetki wciągnąć do końca, oddać dokładnie siedem złotych i jeden grosz (a nie siedem). Okaże się wtedy, że każde miejsce, każda chwila, każde zajęcie jest początkiem wieczności, a wszystko jest święte. Nieważne co robisz, ale jak to robisz.

Jak czytasz, to czytaj teraz, a potem wypij mocną kawę na dobry ciepły piątek. Oto jest życie Boże!