SMALEC PINOKIO I ŚWIĘTY STANISŁAW

Czwartek 8 maja 2014

 Skojarzenie, które dziś zapisuję wydać się może banalne i nie warte uwagi. Patronem dnia jest św. Stanisław Biskup, cała uroczystość jest już w Polsce prawie zapoznana, dogorywa jeszcze w wiejskich klimatach. Przeciętny Polak więcej wie o Tomaszu Adamku i Agnieszce Radwańskiej (bardzo obydwie postaci doceniam).

Z życia i dzieła św. Stanisława bliskie jest mi zapatrzenie w Chrystusa, podobnie zresztą doświadczam innych świętych, Jana Pawła II, męczenniczki z Nowogródka, Jana Kantego czy ks. Jerzego Popiełuszkę.

Staram się wprowadzać wątek spojrzenia na Chrystusa w swoje życie. Próbuję, aby pierwszą rzeczą zanim podejmę jakąś decyzję, zanim zacznę coś mówić czy coś robić, było spojrzenie na Chrystusa, a nawet zapatrzenie się w Niego. Często jest to czynnik mocno korygujący pierwsze odruchy, emocje czy postanowienia. Zwykle nasze myśli, gesty, zachowania i czyny dokonują się wedle zasady bodziec – impuls. Tymczasem, spojrzenie na Chrystusa, przed reakcją, stanowi niezwykły filtr dla myśli i wyobrażeń, staje się zaskakująco mocnym katalizatorem decyzji i działań. Ja się dopiero tego intensywnie uczę od świętych; dobrze jednak rozumiem, że ich zgoda na męczeństwo, ubóstwo, czasem szaleństwo, rodziły się właśnie z zapatrzenia w Chrystusa a nie automatycznego odreagowania na ten czy inny bodziec.

Przykładowo, wiem, że ktoś mnie próbuje okłamać, ale nie mówię mu od razu „Sp … łgarzu” (i wcale nie chodzi o „spadaj”), ale nawiązuję do jakiegoś wątku z Pinokiem. Albo, ktoś sugeruje, że potrzebuje wsparcia w jakimś interesie, korzystnym ponoć dla nas obydwu (obojga); częstuję kontrahenta domowym smalcem  i wracam do czasów, kiedy chleb i smalec pozwalały przeżyć długie miesiące w stanie wojennym.

Przykłady może niezbyt lotne, ale ważna jest zasada, najpierw patrz na Chrystusa, potem mów, decyduj, działaj. Wiele pięknych i dobrych rzeczy się wtedy dzieje. Tego uczy mnie także św. Stanisław.