ŻYDÓWKA I CZECH NASZYMI PATRONAMI

 

Kazanie na Uroczystość św. Wojciecha

Głównego Patrona Polski

Poniedziałek 28 kwietnia 2014

 

 

Zapewne po wczorajszej kanonizacji modlitwa przez wstawiennictwo świętych, zwłaszcza polskich, trochę się wzmoże. Dziś warto to uczynić za pośrednictwem św. Wojciecha (uroczystość tego patrona Polski została przeniesiona na dziś z 23 kwietnia z powodu oktawy Wielkanocy).

Pomimo dużego przyśpieszenia w wykonaniu Jana Pawła II, w Polsce mamy stosunkowo mało świętych. Kanonizowany wczoraj papież jest 31 polskim świętym, błogosławionych mamy 223, z tym, że większość to męczennicy z czasu drugiej wojny światowej. Ogromnie przewyższają nas pod tym względem Włosi, Francuzi, Niemcy, Hiszpanie, Portugalczycy, Anglicy i jeszcze kilka innych nacji.

Oczywiście chyba nikt z was nie potrafi wymienić pełnej listy naszych świętych, św. Zygmunt (Gorazdowski) jest kompletnie nieznany, a kiedy wspominałem niedawno błogosławionego Bronisława Komorowskiego (do którego się modlę), wiele osób uznało to za niesmaczny żart. Przypomnę, że Polska ma troje patronów głównych, Najświętszą Marię Pannę (od 1943 r.), św. Wojciecha (od 1 000 r.) i św. Stanisława Męczennika (od 1254 r.). Trochę to zabawne, ale wśród tychże głównych patronów Polski tylko jeden jest Polakiem, bo NMP to Żydówka, a Wojciech był Czechem.

Znaczna część naszych świętych i błogosławionych ginęła męczeńską śmiercią za wiarę i za Polskę i pod tym względem jesteśmy liderami. Niektórzy ginęli za ratowanie Żydów – jak choćby jedyna święta z Lublina, Maria Marta Kazimiera Wołowska.

Jeżeli zadacie sobie trud (w dobie Internetu to proste) i przejrzycie listę naszych świętych, spotkacie się ze wspaniałą historią Polski i równie niezwykłą lekcją szczerej wiary.

Wczoraj cieszyliśmy się z ostatniego jak dotąd polskiego świętego, Jana Pawła II, dziś wspominamy pierwszego, Wojciecha. Można także dzisiaj pomodlić się swoistą Litanią do Świętych Polskich. Oto ich lista:

 

 

W nawiasach kolejne liczby oznaczają: lata życia, dzień wspomnienia liturgicznego („imieniny”), daty – beatyfikacji (b) i kanonizacji (k), a także ich miejsce, jeśli odbyły się one poza Rzymem; jeśli jest tylko jedna data, oznacza ona kanonizację w wypadku świętych lub beatyfikację – u błogosławionych.

 

1. Albert (Adam) Chmielowski, zakonnik, zał. Zgrom. Braci i Sióstr Posługujących Ubogim (albertynów i albertynek) [20 VIII 1845-25 XII 1916; 17 VI; 22 VI 1983, Kraków (b) – 12 XI 1989 (k)]

 

2. Andrzej Bobola, kapłan, jezuita, męczennik [30 XI 1591-16 V 1657; 16 V; 1853 (b) – 17 IV 1938) (k)]

 

3. Andrzej Świerad (Żurawek), zakonnik (†1030/34; 13 VII; 1083?)

 

4-8. Benedykt, Jan, Izaak, Mateusz, Krystyn – Pięciu Braci Polskich Męczenników z Międzyrzecza, pustelnicy (†10 XI 1003; 13 XI; 1003 lub 1004)

 

9. Faustyna Maria (Helena) Kowalska, dziewica, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, apostołka miłosierdzia Bożego [25 IV 1905-5 X 1938; 5 X; 18 IV 1993 (b) – 30 IV 2000 (k)]

 

10. Jacek Odrowąż, kapłan, dominikanin (przed 1200-15 VIII 1257; 17 VIII; 17 IV 1594)

 

11. Jadwiga Śląska, pochodziła z Bawarii, księżna, wdowa, fundatorka klasztorów (ok. 1170-14 X 1243; 16 X; 14 X 1267)

 

12. Jadwiga, Węgierka z pochodzenia, królowa [1374-17 VII 1399; 17 VII; 31 V 1979 i 4 VI 1986 (potwierdzenie kultu) – 8 VI 1997, Kraków (k)]

 

13. Jan Kanty, kapłan, profesor UJ [1390-24 XII 1473; 20 X – dawniej, 23 XII – obecnie; 28 III 1676 (potwierdzenie kultu) – 16 VII 1767 (k)]

 

14. Jan Sarkander, ze Śląska Cieszyńskiego, działał na Morawach, kapłan, męczennik [20 XII 1576-17 III 1620; 30 V; 6 V 1860 (b) – 21 V 1995, Ołomuniec – Czechy (k)]

 

15. Jan z Dukli, kapłan, franciszkanin [1414-29 IX 1484; 8 VII; 21 I 1733 (potwierdzenie kultu) – 10 VI 1997, Krosno (k)]

 

16. Jozafat Kuncewicz, kapłan obrządku wschodniego, bazylianin, męczennik [ok. 1580-12 XI 1623; 12 XI; 16 V 1643 (b) – 1867 (k)]

 

17. Józef Bilczewski, arcybiskup lwowski [26 IV 1860-20 III 1923; 20 III; 26 VI 2001, Lwów (b) – 23 X 2005 (k)]

 

18. Józef Sebastian Pelczar, biskup [17 I 1842-28 III 1924; 19 I; 2 VI 1991, Rzeszów (b) – 18 V 2003 (k)]

 

19. Kazimierz Jagiellończyk, królewicz (3 X 1458-4 III 1484; 4 III; 7 XI 1602)

 

20. Kinga (lub Kunegunda), Węgierka z pochodzenia, księżna, klaryska [1224 (1234?)-24 VII 1292; 24 VII; 11 VI 1690 (potwierdzenie kultu) – 16 VI 1999, Stary Sącz, (k)]

 

21. Maksymilian M. Kolbe, kapłan, franciszkanin konwentualny, męczennik II wojny światowej [7 I 1894-14 VIII 1941; 14 VIII; 17 X 1971 (b) – 10 X 1982 (k)]

 

22. Melchior Grodziecki, ze Śląska Cieszyńskiego, kapłan, jezuita, męczennik [1582/84-7 IX 1619; 7 IX; 15 I 1905 (b) – 2 VII 1995, Koszyce – Słowacja (k)]

 

23. Rafał od św. Józefa (Józef) Kalinowski, karmelita bosy [1 IX 1835-15 XI 1907; 15 XI; 22 VI 1983, Kraków (b) – 17 XI 1991 (k)]

 

24. Stanisław Kostka, nowicjusz zakonny, jezuita [XII 1550-15 VIII 1568; 18 IX; 1605 (b) – 31 XII 1726 (k)]

 

25. Stanisław ze Szczepanowa, biskup krakowski, męczennik (ok. 1030-11 IV lub 8 V 1079; 8 V – tradycyjnie w Polsce i 11 IV – według kalendarza rzymskiego; 17 IX 1253, Asyż)

 

26. Szymon z Lipnicy, kapłan, franciszkanin (bernardyn) [ok. 1438/40-18 VII 1482; 18 VII; 24 II 1685 (potwierdzenie kultu) – 3 VI 2007 (k)]

 

27. Urszula Ledóchowska, zakonnica, zał. Zgromadzenia Sióstr św. Urszuli od Jezusa Konającego (urszulanek) [17 IV 1865-19 V 1939; 29 V; 20 VI 1983, Poznań (b) – 18 V 2003 (k)]

 

28. Wojciech, Czech z pochodzenia, biskup, męczennik, główny patron Polski (ok. 956-23 IV 997; 23 IV; 999)

 

29. Zygmunt Gorazdowski, kapłan zał. Zgrom. Sióstr św. Józefa [1 XI 1845-1 I 1920; 26 VI; 26 VI 2001, Lwów (b) – 23 X 2005 (k)]

 

30. Zygmunt Szczęsny Feliński, arcybiskup, zał. Zgrom. Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi [1 XI 1822-17 IX 1895; 17 IX; 18 VIII 2002, Kraków (b) – 18 X 2009 (k)]

 

31. Jan Paweł II

 

Liturgia słowa :

 

J 24-26)
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec

 

(Dz 1,3-8)
Po swojej męce Jezus dał Apostołom wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca: Słyszeliście o niej ode Mnie – /mówił/ – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzeczeni Duchem Świętym. Zapytywali Go zebrani: Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela? Odpowiedział im: Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.

(Ps 126,1-6)
REFREN: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości

Gdy Pan odmienił los Syjonu,
wydawało się nam, że śnimy.
Usta nasze były pełne śmiechu,
a język śpiewał z radości.

Mówiono wtedy między poganami:
„Wielkie rzeczy im Pan uczynił”.
Pan uczynił nam wielkie rzeczy
a ogarnęła nas radość.

Odmień znowu nasz los, Panie,
jak odmieniasz strumienie na Południu.
Ci, którzy we łzach sieją,
żąć będą w radości.

Idą i płaczą
niosąc ziarno na zasiew,
lecz powrócą z radością
niosąc swoje snopy.

(Flp 1,20c-30)
Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, pozostawać zaś w ciele – to bardziej dla was konieczne. A ufny w to, wiem, że pozostanę, i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie przez mnie, przez moją ponowną obecność u was. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię, i w niczym nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom. To właśnie dla nich jest zapowiedzią zagłady, a dla was zbawienia, i to przez Boga. Wam bowiem z łaski dane jest to dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć, skoro toczycie tę samą walkę, jaką u mnie widzieliście, a o jakiej u mnie teraz słyszycie.

(J 12,26)
Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

.